ARNICA - lek niedoceniany

Autor: Małgorzata Kowalska- lekarz medycyny, pediatra, homeopata.

 

„Arnica- jak twierdzi Kent- jest wspaniałym lekiem, choć nierozumianym i niewłaściwie używanym, ponieważ jego stosowanie ogranicza się prawie wyłącznie do leczenia urazów”.

 

INFORMACJE O LEKU

Arnica, czyli kupalnik górski, jest rośliną wieloletnią należącą do rodziny Compositae. Najlepiej rozwija się na otwartych nasłonecznionych obszarach na dużej wysokości. Im wyżej rośnie, ty jest bardziej aromatyczna. Najlepszy wzrost osiąga na wilgotnej torfowej i krzemowej glebie. Pranalewka zawiera:

            - flawonoidy wykazujące tropizm do naczyń żylnych o działaniu kariotonicznym, rozszerzające naczynia wieńcowe, obniżające ciśnienie tętnicze;

            - barwniki karotenowi i mangan mające działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne, zmniejszające dolegliwości reumatyczne i wynaczynienia;

            - fenolokwasy o działaniu kardiotonicznym i przeciwbakteryjnym;

            - laktany podrażniające skórę mające działanie przeciwzapalne.

            Ma dużą zawartość krzemu, który wykazuje ochronne działanie na ścianę naczyń krwionośnych i limfatycznych.

INFORMACJE OGÓLNE

            Pacjent typu Arnica to osoba pletoryczna, sangwinik z zaczerwienioną na skutek przekrwienia twarzą, a nosem i resztą ciała chłodną z powodu zastoju żylnego. W czasie chodzenia odgina głowę do tyłu. Chętnie drapie się, zwłaszcza po głowie.

            Wrażliwe układy:

            - naczynia krwionośne i krew,

            - mięśnie,

            - układ nerwowy,

            - układ pokarmowy,

            - układ oddechowy.

            Stany, w których pomocna jest Arnica

            - urazy fizyczne- zranienia przypadkowe i zamierzone, np. zabiegach operacyjnych oraz uderzeniach tępym narzędziem,

            - urazy emocjonalne (przestrach, gniew, lęk), urazy umysłowe (żal, wyrzuty sumienia, strata finansowa).

OBJAWY UMYSŁOWE

            W obrazie Arniki widoczne są dwie szczególne cechy:

            - lęk przed dotknięciem zarówno fizycznym jak i emocjonalnym, już sama myśl o dotknięciu jest dla tego typu ludzi nie do zniesienia;

            - odczucie obolałości jak po potłuczeniu, które może występować przez długi czas po ustąpieniu widocznych skutków urazu nieproporcjonalnie w stosunku do jego wielkości, a nawet bez związku z urazem.

            Charakterystyczne dla typu Arnica są też bóle punktowe (small spots). Arnica jest w 3 stopniu razem z Kali Bi., Lach., Sulph.

            Może też u pacjenta typu Arnica zaistnieć stan przeciwny do nadwrażliwości bólowej, a mianowicie brak odczucia bólu przy dolegliwościach zwykle bolesnych. Przy tym objawie Arnica pojawia się w 3 stopniu obok dobrze znanego Opium.

            W okresie dobrego samopoczucia pacjent typu Arnica jest pełen życia, energii, chce być użyteczny. Jest człowiekiem zabijającym się pracą, uważającym się za niezastąpionego i angażującym się w wielkie przedsięwzięcia. Gdy przeciągnie strunę, leży wyczerpany, niezdolny do działania, lecz gdy choroba mija, natychmiast powraca zainteresowanie życiem i pacjent ostro zabiera się do pracy. Nagłe skazanie na bezczynność i uzależnienie się od innych może doprowadzić taką osobę do depresji.

            Jest dyktatorski i despotyczny, nie akceptuje żadnych autorytetów, wszystko wie najlepiej, często się przechwala. Uważa, że może przezwyciężyć każdą przeszkodę, np. jeśli cierpi na raka płuc, nie zaprzestanie palenia papierosów, żyje jak dotychczas, nie oszczędzając się. Istotne dla niego jest bycie silnym we wszystkich sytuacjach, nawet w chorobie. Arnica to człowiek bardzo konserwatywny, sztywnym w poglądach.

            Może wpadać w rozdrażnienia, bywa kłótliwy, bardzo uparty, a nawet agresywny, wówczas przeklina. Czasem widać u niego kapryśność- sam nie wie czego chce (np. odrzuca przedmiot, o który wcześniej prosił).

            Wykazuje ekstremalną wrażliwość na dotyk. Nawet myśl, że ktoś może podejść zbyt blisko jest dla niego bolesna. Tak jak wrażliwe na dotyk jest jego ciało, tak i na poziomie psychicznym nie znosi bliskich kontaktów. Z tego też powodu żyje zwykle samotnie, gdyż obawia się, że druga osoba mogłaby go zranić, gdyby weszła z nim w zbyt bliski kontakt. Zachowuje się jak zranione zwierzę, które chowa się przebywając w samotności.

            Dla kobiet Arnica jest głównym lekiem w przypadku wyolbrzymionego lęku przed zgwałceniem, co wynika z obawy przed dotykaniem. Jej umysł jest opanowany tylko przez tę jedną myśl. Może dojść do takiego stanu, że nie będzie w stanie używać tamponów w czasie miesiączki, również współżycie będzie niemożliwe. Jej pochwa staje się ekstremalnie wrażliwa i bolesna przy najlżejszym dotyku.

            W miarę postępu patologii pacjent z prezentowanej grupy zaczyna zapominać, ma problemy z koncentracją, traci zainteresowanie pracą. Staje się przygnębiony, milczący, chce być sam. Zmuszony do odpowiedzi reaguje rozdrażnieniem. Próba pocieszania czy uspokajania wywołuje agresję.

            Pojawia się lęk hipochondryczny, który szybko penetruje podświadomość ujawniając się nawet kilkakrotnie w ciągu nocy. Wówczas objawy mogą przypominać zachowanie osoby typu Acon., Arg. Nitr., Lach. Nagle budzi się ze snu z ogromnym lękiem zagrożenia śmiercią. Ma odczucie, że coś złego dzieje się z jego sercem, jest przekonany, że natychmiast umrze. Chce, by natychmiast wezwano lekarza. Po jakimś czasie kładzie się, zasypia i znowu budzi się z lękiem. Lęki takie potęgują się w sytuacji, gdy pozostaje sam.

SNY

            Czarne psy, koty, grzebanie żywcem, groby, morderstwa, kradzieże, wypadki, które pacjent przeżył. Budzi się przerażony z odczuciem, że wszystko to dzieje się naprawdę.

 

PRZEBIEG STANÓW GORĄCZKOWYCH, POURAZOWYCH W TYM UDARU MÓZGU

            Pacjent leży osłabiony, ma przekrwioną twarz, podczas gdy nos i reszta ciała pozostają zimne. Oczy przekrwione, załzawione, występuje światłowstręt; wargi spękane, śluzówki suche.

            Ma dreszcze i silne pragnienie.

            Nie toleruje dotyku, jest pobudzony z powodu obolałego ciała (uczucie zbyt twardego łóżka), stale porusza się myśląc, że będzie czuć się lepiej, ale poprawa trwa tylko kilka sekund. Im dłużej leży bez ruchu, tym bardziej wzrasta jego wrażliwość, aż w końcu osiąga nasilenie zmuszające go do ponownego poruszania się.

            W postępującej patologii pozostaje w stanie półśpiączkowym, w którym można go jeszcze obudzić, a wówczas odpowiada poprawnie na pytania, ale gdy tyko skończy zdanie, a nawet wcześniej, ponownie wpada w stan otępienia.

            Może mieć wrażenie, że walą się nań budynki, że widzi czarne duchy, różne zjawy, okaleczone ciała.

            Ma złudzenie, że czuje się dobrze, nawet gdy jest blisko śmierci. Wyrzuca wówczas lekarza, odmawia przyjęcia leku. W końcowym stadium jest nieprzytomny, w śpiączce bezwiednie oddaje mocz i stolec.

NACZYNIA KRWIONOŚNE I KREW

            Arnica ma większy wpływ na naczynia żylne niż tętnicze oraz na zastoje niż na czynne przekrwienia. Cechuje ją kruchość naczyń krwionośnych, co przejawia się w postaci:

            - wynaczynień powstających pod wpływem najmniejszego urazu;

            - spontanicznych wybroczyn;

            - popękanych drobnych naczynek, teleangiektazji.

            Błony śluzowe osób typu Arnica łatwo krwawią, podobnie jak części ciała objęte stanem zapalnym. U pacjentów z tej grupy pojawiają się krwawienia do różnych narządów, a mianowicie:

            - wybroczyny spojówkowe i na powiekach przy kaszlu;

            - krwiomocz w zapaleniu nerek lub mikroskopowy krwinkomocz wywołany dużym wysiłkiem fizycznym;

            - obfite krwawienie po ekstrakcji zęba;

            - krwiaki wewnątrzczaszkowe u noworodków.

            Mogą pojawiać się bolesne żylaki kończyn dolnych i odbytu, poszerzone żyły na stopie (3 stopień) oraz na grzbiecie dłoni. Czasem dochodzi do owrzodzeń gangrenowych na kończynach dolnych.

            Arnica działa ochronnie na ściany naczyń tętniczych u pacjentów z nadciśnieniem i chorobą naczyń wieńcowych. Ma wpływ na organizm również w przypadku poliglobulii oraz niedokrwistości zwłaszcza po krwotokach i w połogu.

SERCE

            Arnica to jeden z głównych leków stosowanych przy zawale serca, chorobie wieńcowej lub innych problemach sercowych (początkowe stany niewydolności krążenia występujące po zawale, degeneracja tłuszczowa serca, serce sportowca). Pomocna jest również przy kłujących i palących bólach serca, którym towarzyszy uczucie jakby serce było miażdżone lub rozbijane. Ból pojawia się nagle, rozpoczyna się w okolicy wątroby, promieniuje do serca, lewego ramienia i biegnie aż do łokcia. Poza tym może umiejscowić się w II przestrzeni międzyżebrowej.

MIĘŚNIE

            Arnica bywa stosowana, gdy w obrębie mięśni i tkanki podskórnej pojawia się uczucie bolesności lub rozbicia mięśniowego, które jest podobne do występującego wysiłku fizycznego lub po urazie. Dla podatnych na nią pacjentów charakterystyczne jest odczucie zbyt twardego łóżka, częste zmienianie pozycji.

            Bóle mięśniowe mogą u nich występować również w stanach gorączkowych, po ciężkim wysiłku fizycznym lub długim marszu. Na skutek przemęczenia krtani u śpiewaków i osób dużo mówiących niekiedy pojawia się chrypka. Przemęczenie fizyczne wywołuje bezsenność. Arnikę stosuje się też w profilaktyce tężca (Arn., Hyper., Lyc.- 3 stopień).

UKŁAD NERWOWY

            W obrazie Arniki, zwłaszcza po urazie, obserwujemy bóle głowy połączone z zaburzeniami naczynioruchowymi- odczuciem gorąca lub zimna w różnych częściach czy punktach głowy.

            Arnica chroni tkankę mózgową przed obrzękiem będącym skutkiem urazu. Stosuje się ją również w przypadku zapalenia opon mózgowo- rdzeniowych po urazach mechanicznych oraz w drgawkach klonicznych występujących na skutek wstrząsu mózgu, urazu głowy, po narkotykach (3 stopień Arn., 2 stopień Nux v., 1 stopień- Acon.), Skuteczna jest przy krwiakach wewnątrzczaszkowych dodatkowo zabezpieczając przez zakażeniem i ropieniem.

            Wskazane bywa także użycie prezentowanego tu leku przy udarze mózgu z utratą przytomności, mimowolnym oddaniem moczu i stolca. Lek ten opanowuje krwotok i umożliwia absorpcję wynaczynionej krwi.

            Charakterystyczne dla Arniki jest podwójne widzenie przy patrzeniu w dół (2 leki: Arn.- 2 stopień, Oleander- 1 stopień). Można ją stosować w chorobie Meniera, kiedy występują zawroty ze skłonnością do upadku na stronę lewą, ślinienie, wymioty, uczucie zimna w potylicy oraz upośledzenie słuchu.

NARZĄDY PŁCIOWE U KOBIET

Często kobiety z grupy Arnica mają tyłozgięcie macicy.

            Ciąża

            U Arniki może wystąpić groźne poronienie z powodu urazu, wstrząsu a po dokonanym poronieniu- posocznica. Często ruchy płodu wywołują u kobiety tego typu nudności i wymioty oraz zaburzenia snu. Jej płód może przyjąć nieprawidłowe położenie poprzeczne (Puls. 3 stopień). W trakcie ciąży pojawiają się żylaki kończyn dolnych.

            Poród

            Kobieta podatna na Arnikę nie toleruje badania z powodu miejscowej nadwrażliwości, czuje się obolała w każdej pozycji, musi je często zmieniać. Miewa bóle grzbietu. W trakcie porodu zmęczenie macicy powoduje u niej zbyt słabe lub nieregularne bóle z uczuciem znużenia. Może wystąpić zatrzymanie łożyska.

            Połóg

            Po porodzie zdarza się osłabienie, bezsenność, następuje powolny powrót do zdrowia. Może dojść do atonii macicy z krwawieniem i wstrząsem.

            Niekiedy u pacjentki widać skłonność do gorączki septycznej. Arnica przyspiesza gojenie się rany po nacięciu krocza. Kobieta w czasie karmienia odczuwa bóle macicy oraz skurcz mięśni grzbietu.

            Noworodek

            Arnica jest skutecznym lekiem w niedotlenieniu noworodka po długim bolesnym porodzie oraz gdy dziecko doznało urazu mechanicznego. Efekty zastosowania tego typu leku są pozytywne także, jeśli został on podany nawet w odległym czasie po urazie.

UKŁAD MOCZOWY

Arnica to jeden z głównych leków przy zatrzymaniu moczu po wysiłku (Arn., Caps., Rhus t.- tylko 3 leki i wszystkie w 3 stopniu) lub urazie (np. wstrząsie muzgu)- Arn., Bell p., Calen.- 1 stopień.

UKŁAD POKARMOWY

Pacjent typu Arnica odczuwa niechęć do mięsa, mleka, zup, natomiast chętnie zjada potrawy kwaśne oraz pije alkohol.

            Może u niego występować choroba lokomocyjna.

            Niekiedy miewa nieprzyjemny cuchnący zapach z ust. Objawem charakterystycznym dla podatnych na omawiany lek pacjentów jest uczucie piłki poruszającej się w żołądku lub dociskania żołądka do kręgosłupa.

            Po urazie może pojawić się zaparcie lub biegunka.

            Arnikę stosuje się w stanach zapalnych jamy brzusznej, np. wątroby, jelit, szczególnie przy zapaleniu wyrostka robaczkowego, wówczas występuje duże wzdęcie z częstym parciem na stolec, wyczerpaniem, niepokojem i wielką wrażliwością.

UKŁAD ODDDECHOWY

Arnica może być pomocna w leczeniu zapalenia płuc, gdy u chorego pojawia się uczucie obolałości oraz rdzawa plwocina.

            Stosuje się ją również przy krztuścu, gdy dziecko jest drażliwe, nie chce być dotykane, płacze przed napadem kaszlu jakby z lęku przed bólem. Jeśli występuje u niego spazmatyczny kaszel z odkrztuszaniem śluzu z ciemnymi smugami krwi zwykle nocą.

SKÓRA

Trądzik w obrazie Arniki jest twardy i bardzo bolesny. U dotkniętych nim pacjentów mogą pojawiać się małe czyraki występujące symetrycznie. Nie należy zapominać o Arnice w przypadku róży połączonej z obolałością ciała.

MODALNOŚCI

Pogorszenie

Następuje u chorego przy najlżejszym dotyku, wstrząsie, ruchu, przemęczeniu, w wilgotnym zimnym powietrzu, po przegrzaniu, przy hałasie w nocy, w starszym wieku.

Poprawa

Następuje, gdy chory leży z głową ułożoną nisko, po zmianie pozycji, w zimnej kąpieli, po odkryciu się, na otwartym powietrzu.

 

1. arnica

2. arnica

3. arnica

 

comments
© 2015 Homeopatia Polska - Strona - Forum