Ammonium carbonicum

Węglan amonu- (NH4)2 CO3

(1 CH)

POCHODZENIE I OPIS

Węglan amonu powstaje w wyniku działania bezwodnika węglowego na amoniak gazowy w obecności wody. Odpowiada on mieszaninie węglanu diamonowego, karbaminianu amonu i wodorowęglanu amonowego.

Ilość amoniaku, która uwalnia się ze związku, stanowi co najmniej 30% zawartego w nim amoniaku. Węglan amonu ma postać krystalicznego, białego proszku o silnym zapachu amoniaku.

Związek ten ze względu na swoje działania w obrębie błon śluzowych układu oddechowego oraz działanie moczopędne był stosowany w leczeniu alopatycznym.

DZIAŁANIE OGÓLNE

Na podstawie przeprowadzonych badań nad działaniem patogenetycznym i obserwacji klinicznych ustalono następujące punkty uchwytu:

  • błona śluzowa układu oddechowego i przewodu pokarmowego, w obrębie której dochodzi do wytwarzania gęstej, mniej lub bardziej podrażniającej wydzieliny
  • układ naczyniowy
  • nerki.

OBJAWY ZE STRONY UKŁADU ODDECHOWEGO

  • Suchy nieżyt błony śluzowej nosa, występujący zwłaszcza nocą i zmuszający do oddychania przez usta.
  • Duszność przebiegająca ze świstami w badaniu osłuchowym i podrażniającym kaszlem, pojawiająca się około godziny 3. nad ranem w związku z nagromadzeniem się gęstej, niedającej się odkrztusić wydzieliny oskrzelowej (Antimonium tartaricum). Silne osłabienie (Stannum) i towarzyszące kołatanie serca.

OBJAWY ZE STRONY PRZEWODU POKARMOWEGO

  • Obrzęk zmienionych zapalnie dziąseł, z niewielkim krwawieniem o ciemnym zabarwieniu.
  • Ból podczas zaciskania zębów, wrażenie zbyt długich zębów.

OBJAWY ZE STRONY UKŁADU KRĄŻENIA

  • Krwawienia ciemną, płynną krwią o zmniejszonej krzepliwości.
  • Krwawienia z nosa ciemną krwią (klasycznie wymieniana towarzysząca okoliczność: „podczas mycia rąk lub twarzy” jest obserwacją przypadkową).
  • Obfite miesiączki, plamica, wybroczyny, wynaczynienia.
  • Dolegliwości związane z niedokrwistością: tachykardia, duszność, uczucie ogólnego osłabienia.

OBJAWY ZE STRONY UKŁADU MOCZOWEGO

  • Skąpomocz, krwinkomocz, skłonność do postępującej, przewlekłej niewydolności nerek.

OBJAWY CHARAKTERYSTYCZNE

  • ODCZUCIA
  • Uogólnione osłabienie.
  • Nocna niedrożność nosa.
  • Ucisk i bolesność w obrębie klatki piersiowej lub duszność podczas zasypiania.
  • MODALNOŚCI

POGORSZENIE

  • około godziny 3. lub 4. nad ranem (nieżyt błony śluzowej nosa lub duszność)
  • pod wpływem wilgotnego zimna.
  • OBJAWY TOWARZYSZĄCE
  • Wyczerpanie i objawy czynnościowe związane z krwawieniami.
  • Nadmierna senność i otępienie w ciągu dnia.
  • Zasinienie kończyn.

CZYNNIKI ETIOLOGICZNE

Biorąc pod uwagę objawy opisane powyżej, lek ten jest najczęściej przepisywany w następujących okolicznościach:

  • krwawienia
  • choroby mięśnia sercowego i nerek występujące przede wszystkim u pacjentów z dusznością, mało aktywnych i ospałych, mających skłonność do omdleń.

PODSTAWOWE WSKAZANIA KLINICZNE I DAWKOWANIE

  • WSKAZANIA DOTYCZĄCE UKŁADU ODDECHOWEGO

     ▲ Ostry nieżyt błony śluzowej nosa ze skłonnością do niedrożności lub krwawień.

     ▲ Astma oskrzelowa przebiegająca z nocnymi napadami duszności.

     ▲ Rozedma, przewlekłe zapalenie oskrzeli, duszność pochodzenia sercowo- nerkowego.

Ammonium carbonicum należy przepisywać w rozcieńczeniu 5 lub 9 CH, dwa do czterech razy dziennie, w zależności od nasilenia objawów.

  • WSKAZANIA DOTYCZĄCE PRZEWODU POKARMOWEGO

     ▲ Zapalenie jamy ustnej i dziąseł.

Dawkowanie podobne.

  • WSKAZANIA NACZYNIOWE

     ▲ Krwawienia ciemną krwią, krwawienia z nosa, krwawienia między miesiączkami, plamica, wybroczyny, wynaczynienia.

     ▲ Objawy czynnościowe związane z niedokrwistością.

Dawkowanie podobne.

  • WSKAZANIA DOTYCZĄCE NEREK

Ammonium carbonicum jest lekiem wspomagającym leczenie klasyczne prowadzone                   u pacjentów z niewydolnością nerek i dializowanych.

Znajduje się w: Materia Medica
© 2015 Homeopatia Polska - Strona - Forum