Historia i charakterystyka nozodów Bacha-Patersona.

Homeopatia mało znana

Historia i charakterystyka nozodów Bacha- Patersona

Jacek Oczkowski

            Historia kliniczna opisanych niżej nozodów rozpoczęła się od referatu, który na ich temat został wygłoszony w 1927 r. podczas Międzynarodowego Kongresu Homeopatów  w Londynie przez dra Edwarda Bacha. W swej pracy dr Edward Bach i dr John Paterson przyjęli założenie, że skaza psoryczna jest skutkiem głębokich zaburzeń jelitowych. Obserwowali florę jelitową w różnych schorzeniach, wykonali analizy paruset próbek stolca, obserwując jednocześnie kliniczne objawy u pacjentów. Wyodrębnione bakterie potencjonowali i stosowali je w celach terapeutycznych początkowo u pacjenta, od którego zostały wyizolowane. Następnie, z powodu trudności z wyizolowaniem bakterii, a Take dlatego, że obserwowane objawy można było usystematyzować w kilku grup i przyporządkować im izolowane bakterie, zaczęli stosować nozody na podstawie obserwacji objawów klinicznych kierując się rozpoznaniem ech charakterystycznych dla danego zespołu. Wieńczeniem tych badań było wprowadzenie do leczenia środków nazwanych od nazwisk odkrywców nozodami Bacha- Patersona.

            W dobie współczesnej, przy ogromnym rozwoju bakteriologii, wprowadzona na początku XX wieku nomenklatura trąci myszką. Nie sposób jednak odmówić opisywanym tu środkom wartości terapeutycznych. Obecnie wskazania do stosowania nozodów Bacha- Patersona można określić w następujący sposób:

  • z uwagi na rozpoznane u pacjenta objawy zgodne z opisanymi w materia medica dla danego środka;
  • kiedy prawidłowo dobrany klasyczny lek homeopatyczny nie chce działać, wtedy wskazane jest podanie pojedynczej dawki nozodu;
  • kiedy badanie wskazuje na konieczność zastosowania dużej liczby leków, nozod może „oczyścić” wskazania i wskazać na właściwy lek;
  • kiedy zastosowano wiele leków, które nie doprowadziły do wyleczenia.

W poszukiwaniu właściwej potencji można kierować się poniższymi wskazówkami:

  • Zaawansowana patologia- C6;
  • Choroby ostre- C30 do 1M;
  • Zasady ogólne- im wyższe simile tym wyższą potencja.

Charakterystyka poszczególnych nozodów i wskazania do ich stosowania

Morgan (lub Morgan pure)

Kluczowy objaw: przekrwienie.

Działanie: skóra i układ żyły wrotnej, kamica żółciowa.

Wskazania do stosowania tego środka widać w prawie wszystkich skórnych egzemach  u dzieci, a zwłaszcza w tych, którym towarzyszy świąd.

Morgan Paterson

Stany zapalne (cholecystitis), kolka nerkowa z pogorszeniem od 16.00 do 20.00.

Morgan Gaertner

Lewostronna kolka nerkowa i kamica.

Proteus

Gwałtowność objawów.

Charakter skurczowy dolegliwości.

Wrzody dwunastnicy z tendencją do perforacji, obrzęk naczynioruchowy, nagły obrzęk.

Chromanie przestankowe, choroba wieńcowa, choroba Raynauda, choroba Meniere’a, kurcze.

Bacillus nr 7

Wyczerpanie.

Osłabienie fizyczne i umysłowe.

Wszelkie choroby przebiegające wymienionych wyżej objawach.

Gaertner (Salmonella Enteritidis)

Wyniszczenie i niedożywienie, zwłaszcza w początkowym okresie życia.

Dzieci, które są zbyt wcześnie karmione sztucznie.

Dzieci, które nie trawią tłuszczów.

Przewlekłe gastroenteritidis.

Dysentry CO

Niepokój oczekiwania.

Tiki, ruchy pląsawicze.

Dolegliwości żołądkowe typu pylorospazmu, okresowe wymioty u dzieci.

Sycotic CO.- Streptococus fecalis

Podrażnienie i nieżyt śluzówek.

Szczególnie zapalenia dróg moczowo- płciowych z upławami o charakterze drażniącym, ze świądem sromu; zapalenie napletka.

Kurzajki okolic skórno- śluzowych.

Zapalenia zatok szczękowych i czołowych.

Nieżyt nosa, gardła i oskrzeli, powiększone migdałki, wyrośla adenoidalne.

Biegunki śmierdzące, drażniące.

Mutabilis

Cystitis, astma.

Zmienność objawów.

Autor: Jacek Oczkowski- lekarz medycyny, homeopata, specjalista do spraw naukowych Oddziału Labolatoires Dolisos w Polsce.

 

HISTORIA I CHARAKTERYSTYKA

comments
© 2015 Homeopatia Polska - Strona - Forum