Naja i Lachesis – dwa oblicza leków wężowych

Naja (pełna nazwa to Naja naja lub Naja tripudians) to lek, którego źródło stanowi jad kobry indyjskiej, zwanej czasami okularnikiem indyjskim ze względu na charakterystyczny rysunek okularów na kapturze szyjnym, rozciąganym przez węża w chwili zagrożenia. Naja jest gatunkiem jadowitego węża z rodziny zdranicowatych. Występuje głównie w takich krajach jak Indie, Pakistan, Sri Lanka, Bangladesz i Nepal. Żywi się drobnymi kręgowcami, zwłaszcza gryzoniami.

Wąż ten nie należy do największych, osiąga zwykle około 1,5 m długości, lecz dysponuje silnym jadem, zawierającym neurotoksyny, porażające układ nerwowy. Ukąszenie człowieka może zakończyć się jego śmiercią, jeśli natychmiast nie udzieli mu się pomocy lekarskiej.

Kobra indyjska jest wężem żyjącym samotnie. Poluje głównie nocą, kierując się przede wszystkim zmysłem węchu i wzroku. W Indiach kobra czczona jest jako obiekt kultu. W hinduizmie wąż ten uważany jest za manifestację boga Wisznu. Można tu zauważyć dualizm, cechujący stosunek ludzi do kobry, gdyż z jednej strony jej symbol jest czczony i szanowany jako ekspresja bogini, a z drugiej strony jest odstraszana lub zabijana jako jadowity wąż, budzący zgrozę i postrach.

Cechy leku Naja

Osoby, potrzebujące leku Naja wykazują wiele cech typowych dla leków wężowych. Do najważniejszych należy: gadatliwość, atrakcyjność, sposób bycia, mówienia i zachowania przyciągający uwagę innych, odczucie jakby miał dwie wole (dualizm), złośliwość, zazdrość, skłonność do oszukiwania i kłamania.

Naja demonstruje także typowe właściwości, charakterystyczne ogólnie dla świata zwierząt, takie jak: silny instynkt samozachowawczy, skłonność do rywalizacji oraz seksualność. Jednocześnie jednak prezentuje także inne cechy, wyróżniające ją od pozostałych leków pochodzenia wężowego.

Są to osoby o bardzo silnym poczuciu obowiązku. Można dostrzec u nich pewną szlachetność, moralność i odpowiedzialność. Mogą wydawać się agresywne i sprawiać wrażenie, że chcą zaatakować, lecz zazwyczaj nie uderzają, jeśli nie zostaną do tego skrajnie sprowokowane.

U Naji obserwujemy silnie zaznaczony dualizm – z jednej strony intensywna złośliwość, impuls do lekceważenia i obrażania innych oraz chęć skrzywdzenia kogoś, kto jej dokuczył, z a drugiej strony świadomość węża, który może tylko pełzać po ziemi i jest łatwym celem ataku. Dlatego bardzo często osoba taka doznaje intensywnego uczucia niesprawiedliwego cierpienia, lekceważenia i wzgardy ze strony innych ludzi.

Naja może rozwinąć także złudzenie, że jest skrzywdzona przez swoje otoczenie, źle osądzona, zlekceważona, nie szanowana, że cierpi niesłusznie. To może prowadzić z kolei do odczucia, że zaniedbuje swoje obowiązki i przekonania, że wszystko robi źle i nie da się już tego naprawić. Przy swym wzmożonym poczuciu obowiązku i odpowiedzialności uważa się jednocześnie za nieudacznika. Przez to często staje się bardzo posłuszna, uważająca, pełna szacunku i rezerwy wobec innych. Tłumi swoje prawdziwe uczucia i emocje.

Takie rozdwojenie rodzi w niej sprzeczność woli, poczucie dwoistości, liczne dylematy. Męczy ją zmienność nastrojów, silna melancholia i lęk przed samotnością, a nawet myśli i tendencje samobójcze. Ma skłonności do popadania w stan bezczynności i rozpaczy. Jest w niej dużo smutku, depresji i stłumienia. To stłumienie na poziomie emocjonalnym znajduje z czasem ujście na poziomie fizycznym, które przejawia się często w dolegliwościach i objawach ze strony serca.

Cechy leku Lachesis mutus

Lachesis jest wiodącym lekiem rodziny węży i niejako pierwowzorem dla całej gromady. Jest najobszerniej reprezentowana w repertorium ze wszystkich leków wężowych, z tego też pewnie względu najszerzej stosowana i najlepiej poznana.

Lachesis mutus to groźnica niema, należy do podrodziny grzechotników – jadowitych węży z rodziny żmijowatych. Żyje w Ameryce Południowej i jest największym jadowitym wężem na półkuli zachodniej. Miejscowa ludność bardzo obawia się tego węża, gdyż jego ukąszenie jest śmiertelne.

Lachesis nie toleruje żadnego rodzaju zniewolenia. W niewoli groźnica nie przyjmuje żadnych posiłków i jeśli nie może się wyzwolić, po prostu umiera. Osoba potrzebująca Lachesis za wszelką cenę unika sytuacji, w których mogłaby poczuć się zniewolona i uwięziona. Stopień nietolerancji ograniczeń jest ważną cechą przydatną do różnicowania tego leku z innymi lekami wężowymi, w tym z Nają, która godzi się na niewolę.

W przypadku Lachesis jedną z nietolerowanych form ucisku jest ucisk ubrania, co szczególnie dotyczy  gardła i brzucha. Lachesis nie znosi dotyku ani ucisku tych miejsc. Gardło jest jednym z najbardziej wrażliwych jej punktów.

Lachesis wyróżnia się dużą charyzmą, urokiem osobistym, gadatliwością i zazdrością. Jest przebiegła, potrafi doskonale ukrywać zamiary, oszukiwać i manipulować. Cechuje się bystrością, szybką orientacją, chce być zawsze w centrum uwagi. Ma często prorocze zdolności przewidywania (odczuwania) przyszłości. Jej zazdrość bywa chorobliwa, z silną potrzebą przewagi w relacjach damsko-męskich. Jest podejrzliwa, nieufna, nerwowa i nadpobudliwa. Bywa fałszywa i nieszczera. Bardzo dużo i szybko mówi, przeskakując z tematu na temat, powtarzając te same rzeczy, żartując i kpiąc. Jest sarkastyczna, zapalczywa, głośna i złośliwa, lubi wyśmiewać i wprawiać innych w zakłopotanie.

Wykazuje szczególną awersję do wszelkich zmian. Jej objawy, zarówno fizyczne, jak i emocjonalne, nasilają się pod wpływem jakiejkolwiek zmiany – pogody, pory roku, pracy, dojrzewania, przekwitania, zmiany nocy w dzień (pogorszenie po obudzeniu się). Lachesis do tego stopnia źle się czuje po śnie, że gdyby mogła, to najchętniej w ogóle by nie spała. Wręcz odczuwa lęk przed zaśnięciem, bo obawia się, że się wtedy może udusić, że jej serce się zatrzyma, że będzie się źle czuła itp.

Ponadto nie znosi gorąca, upału, słońca. Ciepło może wywołać u niej np. przekrwienne bóle i zawroty głowy. Nie lubi także dusznych, ciepłych pomieszczeń, co wiąże się również z nietolerancją ograniczeń – źle się czuje w zamknięciu, chociaż nie wynika to z klaustrofobii.

Naja i Lachesis

Jeśli porównalibyśmy dwa leki wężowe: Naję i Lachesis, w kontekście ich powinowactwa do miejsc, z których pochodzą te dwa węże – Naja z Indii, a Lachesis z Ameryki Południowej, uzyskamy ciekawy kontrast, który uwidacznia się również w przypadku różnic między osobami, zamieszkującymi te regiony.

Ludzie z Ameryki Południowej są ekstrawertyczni, otwarci, głośno wyrażają swoje uczucia, są pełni ekspresji i mają silne ego. Podczas gdy ludzie pochodzący z Indii są wyciszeni, introwertyczni, nierzadko stłumieni, krzywdzeni, podporządkowani, lecz mimo to odpowiedzialni i obowiązkowi, z silnym pierwiastkiem duchowości. Ta różnica wydaje się być ewidentna przy różnicowaniu obu leków i porównywaniu osobowości i zachowania pacjentów, którzy ich potrzebują.

Zarówno Naja, jak i Lachesis mogą rozwinąć bardzo silne złudzenie bycia uwięzionym, złapanym w pułapkę i kontrolowanym. Lachesis jednak zawsze walczy i nigdy nie godzi się na niewolę. Kobra natomiast godzi się ze swoim losem. Odnosząc się do charakteru tego węża – wręcz daje się przetrzymywać w niewoli i zgadza się być przedmiotem rozrywki w przedstawieniu zaklinacza węży. Nie reaguje na tego typu sytuację tak aktywnie jak Lachesis. Okazuje znacznie mniej gniewu niż ona, raczej wstrzymuje się i wycofuje. Odczucie bycia w pułapce (w niewoli) jest znamienne u Naji. Może ono pojawiać w różnych sytuacjach życiowych, jako efekt poczucia odpowiedzialności i konieczności wykonywania zadań czy obowiązków, co daje odczucie zniewolenia, przymusu i uwięzienia.

Podobnie jak Naja, Lachesis może cierpieć na problemy związane z sercem i układem krążenia. Tak samo jak Naja jest lekiem lewostronnym. Oba leki gorzej czują się po nocy i po śnie, nie tolerują ucisku wokół szyi, źle znoszą zatrzymanie wydzielin (np. opóźnienie miesiączki), zdecydowanie preferują świeże powietrze i otwartą przestrzeń. W przeciwieństwie jednak do gorącej i ciepłokrwistej Lachesis, Naja należy do leków marznących, wrażliwych na zimno i źle znoszących wilgoć. Naja ponadto boi się deszczu (podobnie jak inny lek wężowy Elaps), obawia się chorób serca, a także wszelkich niepowodzeń.

Oba leki reprezentują skazę syfilityczną.

comments
© 2015 Homeopatia Polska - Strona - Forum