Homeopatyczne wspomaganie leczenia nowotworów

W obecnych czasach coraz częściej borykamy się z chorobami najtrudniejszymi do leczenia, czyli nowotworami. Najtrudniejszymi nie tylko z powodu objawów na płaszczyźnie fizycznej, czyli kwestii samego pozbycia się nowotworu, lecz także pod względem emocji i stanu psychicznego pacjenta. Już sama diagnoza oznacza dla nas złe informacje (chociaż nie zawsze oznacza najgorsze), a do tego dochodzi cały proces leczenia, który zazwyczaj okazuje się być bardzo inwazyjny i wyczerpujący dla organizmu.

Nie ma wątpliwości, że choroby nowotworowe muszą być leczone pod nadzorem lekarza specjalisty, który zaleci odpowiednie badania, terapię i postępowanie. Jest to pole zarezerwowane dla onkologii i rządzi się ściśle określonymi zasadami, z którymi nie powinno się polemizować. Warto jednak zwrócić uwagę na ogromne znaczenie metod medycyny komplementarnej, które doskonale wpisują się jako uzupełnienie terapii nowotworów w ramach tak zwanej medycyny zintegrowanej. Polega to na jednoczesnym stosowaniu różnych metod leczenia w stanach, w których chodzi najbardziej o to, aby pacjentowi przynieść jak największą pomoc i ulgę w cierpieniu.

Homeopatia jest jedną z tych dziedzin, które znakomicie uzupełniają konwencjonalne leczenie chorób onkologicznych. Nie chodzi tu oczywiście o „leczenie raka homeopatią”, lecz raczej o współistnienie i współstosowanie leków homeopatycznych na równi z innymi specyfikami i metodami w całym procesie terapeutycznym.

Leki homeopatyczne mogą być tu zastosowane przede wszystkim w celu złagodzenia lub nawet całkowitego wyeliminowania skutków ubocznych preparatów i zabiegów przeciwnowotworowych, takich jak chemioterapia czy radioterapia. Działaniami niepożądanymi, które najczęściej się pojawiają u pacjentów leczonych z powodu nowotworu, to głównie: liczne dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, mdłości, wymioty, utrata włosów, zmęczenie, obniżona odporność, co wynika z obniżenia się liczby białych krwinek i co zwiększa możliwość różnych infekcji, anemia, która wynika z obniżenia się liczby czerwonych krwinek, bolesność i owrzodzenia jamy ustnej, skórne odczyny popromienne, krwawienia z nosa, dziąseł, krwawe wybroczyny – co jest skutkiem obniżenia poziomu płytek krwi. Jeśli z powodu choroby nowotworowej zostało podjęte leczenie operacyjne, będziemy mieć do czynienia ze wszelkimi skutkami zabiegu chirurgicznego, a zatem z raną, przecięciem skóry, bólem, stanem zapalnym, możliwymi powikłaniami, osłabieniem.

W każdym z wyżej wymienionych przypadków można zastosować leki homeopatyczne, które złagodzą dolegliwości, wzmocnią ogólną odporność pacjenta, przyspieszą rekonwalescencję i mogą zapobiec poważniejszym problemom. Warto pamiętać chociażby o takich lekach, jak:

Arsenicum album jest ważnym lekiem, który ma zastosowanie w ogólnym osłabieniu, zwłaszcza z towarzyszącymi nudnościami, wymiotami, bolesną biegunką i nadwrażliwością na zimno. Jest polecany przy wychudzeniu, braku apetytu oraz reaktywnych stanach depresyjnych, spowodowanych wyczerpującymi chorobami przewlekłymi. Może być z powodzeniem włączony do leczenia onkologicznego, ponieważ obejmuje swoim działaniem zarówno wskazania dotyczące objawów fizycznych, jak i emocjonalnych.

Równie ważnym lekiem jest Nux vomica, który znajduje zastosowanie w rozmaitego rodzaju dolegliwościach ze strony układu pokarmowego. Przyniesie on zatem sporą ulgę w takich przypadłościach, jak nudności, wymioty, zaburzenia apetytu, bóle brzucha, niestrawność, czy zaparcia, ale przydać się może również w przypadku bezsenności, zwłaszcza wynikającej z niespokojnej gonitwy myśli.

Lekiem, który często bywa pomocny w zaburzeniach żołądkowo-jelitowych o ciężkim przebiegu, z obecnością krwistych wymiotów, jest natomiast Cadmium sulphuricum. Jest on polecany jako skuteczny lek paliatywny po napromieniowaniu przewodu pokarmowego i/lub po chemioterapii.

W przypadku intensywnych wymiotów można sięgnąć po lek Ipeca, zwłaszcza jeśli silnym wymiotom towarzyszą uporczywe nudności, ślinotok, osłabienie i możliwa obecność krwi w wymiotach i/lub stolcu.

Na uwagę zasługuje także lek Radium bromatum, który może być podany pacjentom osłabionym po przebytej radioterapii. Redukuje on znacznie skutki uboczne leczenia, takie jak popromienne zapalenie skóry, nadmierna suchość w obrębie skóry i błon śluzowych, świąd ciała z uczuciem piekącego ciepła, rumień skóry i uogólniona obolałość i zmęczenie.

W przypadku silnego zmęczenia i osłabienia zarówno na płaszczyźnie fizycznej, jak i umysłowej, wskazany jest lek Kalium phosphoricum. Utracie sił witalnych mogą towarzyszyć bóle głowy z zaburzeniami pamięci, bezsenność, niedokrwistość, stany lękowe. Lek ten przydaje się szczególnie w trakcie rekonwalescencji po przebytym leczeniu, ponieważ pomaga powrócić do równowagi metabolicznej, intelektualnej i emocjonalnej.

Osłabienie w okresie rekonwalescencji jest również wskazaniem do podania leku China rubra, który ponadto ma w swoim obrazie silne krwotoki i krwawienia, które mogą prowadzić do niedokrwistości. Wyczerpanie wynika tutaj z nadmiernej utraty płynów ustrojowych, a więc może być skutkiem silnych wymiotów, biegunki lub utraty krwi. China jest skutecznym remedium także na takie dolegliwości jak wzdęcia, bóle brzucha, biegunka, gorzki posmak w ustach, wymioty oraz okresowa, nawracająca gorączka.

Na bolesność i owrzodzenia jamy ustnej warto zastosować lek Kalium bichromicum. Zaś przy krwawieniu z dziąseł, krwawych wybroczynach i krwotokach z nosa szybką pomoc przyniesie Phosphorus. Podobne wskazania ma Ferrum phosphoricum, który oprócz krwawień dodatkowo jest wskazany w stanach silnego osłabienia przebiegającego z nadwrażliwością na ból i różne bodźce zewnętrzne.

Thallium metallicum jest kolejnym lekiem, łagodzącym objawy jatrogenne po przebytej chemioterapii. Należą tu przede wszystkim zaburzenia żołądkowo-jelitowe, utrata włosów (przyspiesza ich odrastanie i regenerację), a także osłabienie funkcji rozrodczych, które ulegają często zaburzeniom wskutek leczenia onkologicznego.

Jeśli chory został poddany operacji, pierwszym lekiem, o którym należy pomyśleć celem złagodzenia dolegliwości pooperacyjnych jest Arnica montana – skuteczny środek o ogólnych wskazaniach we wszelkiego rodzaju urazach. Wykazuje ona działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne, przeciwobrzękowe i przeciwkrwotoczne. Przyspiesza rekonwalescencję, zapobiega komplikacjom i regeneruje uszkodzone tkanki. Natomiast gojenie się rany ciętej po operacji ułatwi lek Staphysagria. Nadmierne krwawienie zaś ustąpi po podaniu leku Phosphorus.

Nie można także zapominać o stanie umysłowym i emocjonalnym pacjenta z diagnozą nowotworu. Tym bardziej, że coraz większy nacisk kładzie się obecnie na znaczenie pozytywnego nastawienia w trakcie terapii, a dobry stan psychiczny i równowaga wewnętrzna sprzyjają szybszemu powrotowi do zdrowia i mogą zapobiegać ewentualnym pogorszeniom oraz wzmacniać skutki leczenia. Z najczęstszych zaburzeń emocjonalnych, dotykających pacjentów onkologicznych można wymienić między innymi: lęk przed tym, co go czeka, nerwowość, płaczliwość, stany histeryczne, zmęczenie, spadek nastroju, przygnębienie, złość, frustracja czy bezradność. W takich stanach również można sięgnąć po leki homeopatyczne. Pomagają one w przywróceniu organizmu do stanu równowagi emocjonalnej, która pomoże zaakceptować rzeczywistość i pozwoli spojrzeć na swoją chorobę z większą nadzieją.

Zastosować można między innymi taki specyfik jak Gelsemium sempervirens. Pomoże on uporać się z następstwami silnego wstrząsu emocjonalnego, jakim niewątpliwie jest wiadomość o poważnej chorobie. Ponadto złagodzi niepokój, który wynika z oczekiwania na to, co ma nastąpić w najbliższej przyszłości, a także różnego rodzaju zaburzenia będące rezultatem tego niepokoju, jak np. biegunka, częstomocz, bezsenność, drżenie, lęki.

Kolejnym lekiem jest Ignatia amara, która może przynieść ulgę w zaburzeniach emocjonalnych, będących konsekwencją smutku, zmartwienia, lęku i przeciwności losu. Objawiają się one głównie jako płaczliwość, zmienność nastrojów, reakcje paradoksalne i histeryczne lub depresja reaktywna.

Wspomniany już powyżej Arsenicum album także dobrze radzi sobie z niepokojem i obawy przed tym, co najgorsze. Lek ten najczęściej jest polecany u osób zmęczonych, wyczerpanych, osłabionych, nadwrażliwych na zimno, a także wtedy, gdy nasilenie się objawów ogólnych lub czynnościowych następuje pod wpływem lęku przed śmiercią. Jeśli zaś dominuje przeraźliwy niepokój o swoje zdrowie i towarzyszy mu nadmierne pobudzenie, nadwrażliwość, niezadowolenie, a także niepokojące sny i koszmary nocne, przydatny może okazać się lek Kalium arsenicosum.

Leków homeopatycznych, które mogą pomóc w terapii nowotworów jest bardzo dużo. Dlatego przed ich zastosowaniem należy skonsultować się z homeopatą, który pomoże dobrać właściwy specyfik do konkretnych dolegliwości oraz indywidualnie poprowadzi takie leczenie. Warto po nie sięgnąć, zwłaszcza w sytuacji choroby nowotworowej, którą można nazwać kryzysową i dramatyczną. W tym przypadku nie mamy dużo do stracenia, a naprawdę możemy wiele zyskać, nie ryzykując narażenia się na działania uboczne czy jakiekolwiek interakcje leków homeopatycznych z innymi metodami terapeutycznymi.

Autor: Mgr farm Magdalena Wojciechowska

comments
© 2015 Homeopatia Polska - Strona - Forum