Leki homeopatyczne stosowane w tikach nerwowych u dzieci i dorosłych

Tikami nerwowymi określamy nieregularne, spontaniczne, niepodlegające kontroli, najczęściej krótkotrwałe ruchy różnych partii mięśni. Osoba, u której występują tiki nie jest w stanie nad nimi zapanować. Pojawiają się one mimowolnie, często w momencie stresu i napięcia nerwowego. Tiki bardzo często dotyczą górnej części ciała. Mogą lokalizować się na twarzy i wówczas obserwujemy np. mruganie oczami, marszczenie nosa, wykrzywianie twarzy lub wytrzeszczanie oczu. Tikiem jest również mimowolne wzruszanie ramionami, niekontrolowane dotykanie rękoma twarzy, nosa, ust, nawijanie włosów na palec, powtarzanie pewnych gestów, a także nerwowy kaszel lub odchrząkiwanie. U dzieci często można zaobserwować nieuzasadnione chodzenie w kółko, podskakiwanie, niekontrolowane dźwięki, mruczenie itp.

Osoby, które zmagają się z tikami mogą także cierpieć na zaburzenia w skupieniu uwagi, trudności w orientacji przestrzennej oraz dolegliwości emocjonalne, jak np. lęki, kompleksy, trudności w nawiązaniu prawidłowych relacji społecznych itp. Dlatego jeśli zaobserwujemy u dziecka pierwsze oznaki tików, dobrze jest nie bagatelizować problemu, lecz właściwie go zdiagnozować i włączyć stosowną terapię.

Skąd się biorą tiki?

Przyczyny tików do dzisiaj pozostają nieznane. Pewne wydaje się to, że zawsze są one związane ze wzmożonym napięciem nerwowym i/lub motorycznym. Tiki są przypadłością występującą zarówno u dzieci, jak i u dorosłych. Mogą pojawić się już u trzylatków, ale też mogą rozwinąć się dopiero w wieku nastoletnim. Najczęściej są przemijające, lecz mogą się przerodzić w zaburzenie przewlekłe. Częściej dotyczą chłopców niż dziewczynek.

U dzieci tiki mogą być efektem braku poczucia bezpieczeństwa, niewypełnienia potrzeb emocjonalnych, lęków, traumy emocjonalnej, nerwowego napięcia i tym podobnych uwarunkowań. Do ich rozwoju może dojść wskutek takich sytuacji, jak np. kłótnie w rodzinie, zmiana środowiska (przeprowadzka), problemy szkolne, trudne relacje z rówieśnikami, niedostateczna uwaga ze strony rodziców, pojawienie się rodzeństwa itp. Nie zawsze musi to być coś naprawdę dramatycznego. U dzieci niekiedy wystarczy drobnostka – jakaś uwaga, skarcenie, zlekceważenie jego potrzeb, niepotrzebne porównanie do innych, czy niezamierzone umniejszenie wartości. Ścieżki myślowe dziecka kształtują się w sposób często całkowicie niezrozumiały i niedostępny dla dorosłych. Coś co osobie dorosłej wydaje się błahe i bez znaczenia, u dziecka może stanowić o jego poczuciu niskiej wartości własnej na wiele lat. I dzieje się tak oczywiście w sposób nieuświadomiony. Jeśli dziecko nie jest w stanie poradzić sobie z czymś, co zakłóca jego emocje, zaczyna wyrażać to poprzez swoje ciało. Jest to jeden z możliwych mechanizmów wyjaśniających, jak rodzą się tiki. Mogą one stanowić podświadomą odpowiedź ciała na wewnętrzne napięcie, które nie znajduje innego ujścia.

Homeopatia w leczeniu tików nerwowych

Jako że zasadniczej przyczyny występowania tików upatruje się w podłożu emocjonalnym i psychicznym, homeopatia wydaje się być znakomitą metodą terapeutyczną w tej kwestii. Leki homeopatyczne doskonale radzą sobie z zaburzeniami emocjonalnymi oraz z wszelkimi dolegliwościami o charakterze psychosomatycznym. Ważne jest, aby znaleźć potencjalną chociaż przyczynę pojawienia się tików. Najbardziej istotny jest oczywiście indywidualny sposób reagowania i wszelkie nietypowe i charakterystyczne objawy u danego pacjenta, lecz etiologia może nam często pomóc najbardziej w znalezieniu odpowiedniego remedium.

Do leków, po które możemy sięgnąć w leczeniu tików u dzieci (oraz u dorosłych) należą między innymi:

  1. Agaricus muscarius - do podstawowych wskazań do zastosowania tego leku należą właśnie tiki nerwowe, a także dolegliwości związane ze wzmożonym napięciem mięśniowym, drgnięcia, konwulsje oraz ruchy pląsawicze. W obrazie leku znajdziemy między innymi: drgnięcia twarzy (szczególnie po lewej stronie), wykrzywianie ust, drgnięcia lub drżenie powiek, spazmatyczne i mimowolne ruchy gałek ocznych, a ze strony kończyn mogą to być: drgnięcia lub skurcze, a także szarpnięcia, zrywania mięśniowe w kończynach dolnych, widoczne szczególnie przy zasypianiu i dotyczące głównie palców u stóp. U pacjentów potrzebujących tego leku można zaobserwować również lekkie opóźnienie intelektualne, zaburzenia charakterologiczne, problemy z koncentracją oraz pewnego rodzaju niezręczność, niezgrabność, niezdarność manualną i w poruszaniu się. U dzieci mogą się pojawić tiki, drgnięcia lub inne mimowolne ruchy po ukaraniu. Ogólnie dzieci wrażliwe na Agaricus mogą być lekko opóźnione w rozwoju, późno uczą się mówić i chodzić. Mogą też manifestować zaburzenia zachowania, kłopoty z koordynacją ruchową, pewną nieporadność i „gapowatość”, też spore niezdecydowanie. Są niespokojne i pobudzone ruchowo, nie mogą usiedzieć w jednym miejscu, potrafią „dziko” się bawić, kręcić, wiercić. Nie umieją się skupić na jednej czynności. U dorosłych charakterystyczny jest dominujący lęk przed chorobami i niezwykle silna obawa o swoje zdrowie. Zamęczają tym wręcz otoczenie, bez przerwy narzekając i analizując swój stan zdrowia i wszystkie swoje – prawdziwe lub wyimaginowane – symptomy chorobowe. Jeśli odczuwają szczęście i zadowolenie, mają wrażenie, że na to nie zasługują i takie odczucie błogostanu może nawet budzić w nich niepokój. Ogólnie mają słabą wolę, łatwo uzależniają się od innych, unikają odpowiedzialności i mają tendencję do tłumienia emocji.
  2. Staphysagria – lek ten jest najbardziej znany z tego, że tłumi emocje, które następnie mogą się somatyzować i objawiać różnymi dolegliwościami fizycznymi. Jeśli chodzi o tiki nerwowe, to w obrazie tego leku znajdziemy: drgnięcia w obszarze twarzy, nerwowy kaszel, różnego rodzaju mimowolne ruchy kończyn. O Staphysagrii można pomyśleć, jeśli w historii pacjenta znajdziemy stłumione uczucia oburzenia, złości, upokorzenia, rozczarowania, zniewagi czy smutku. Dziecko w obrazie tego leku może rozwinąć tiki, jeśli np. zostało niesprawiedliwie ukarane lub źle potraktowane i nie mogło wyrazić swojego oburzenia i zdenerwowania. Może się tak zdarzyć w domu, lecz także w szkole lub w przedszkolu. Również wtedy, gdy rodzice zlekceważą – czasem nawet niechcący – problemy malucha i nie pozwolą mu wyrazić swoich emocji lub opowiedzieć o zdarzeniu, które było dla niego krzywdzące i niezasłużone. W ten sposób dziecko może się poczuć odsunięte na dalszy plan i, w przypadku dużej wrażliwości, stłumienie to może w przyszłości skutkować rozwinięciem tików nerwowych (lub innych dolegliwości).
  3. Ignatia amara – to lek, w obrazie którego wyraźnie zaznacza się przede wszystkim obecność sprzecznych i paradoksalnych reakcji oraz ogromnej podatności na wszelkie zaburzenia emocjonalne. Znajdziemy tu również między innymi: dolegliwości spastyczne, mimowolne skurcze, ruchy pląsawicze oraz drgnięcia i tiki nerwowe. Najczęściej dotyczą twarzy lub kończyn. Mogą mieć podłoże histeryczne i zazwyczaj są pochodzenia emocjonalnego. Objawy u Ignatii są najczęściej efektem nadmiernej reakcji na wszelkie wstrząsy afektywne. Mogą się rozwinąć wskutek smutku, tęsknoty, przeciwności losu, złości, zawodu miłosnego czy rozczarowania. Ogólnie wynikają z konfliktu pomiędzy rzeczywistością a oczekiwaniami oraz silnej nadwrażliwości emocjonalnej. Ignatia może być potrzebna dzieciom, które rozwinęły dolegliwości po narodzinach brata lub siostry. W ich oczach rodzeństwo zabrało im rodziców i zburzyło ich dotychczasowy świat. W takiej sytuacji przy wyborze leku warto również wziąć pod uwagę lek Natrium muriaticum i zróżnicować go z Ignatią. Osoba, potrzebująca Natrium muriaticum będzie wyraźnie odczuwała zaburzenie struktury tego, co było obecne do tej pory (zanim pojawiło się rodzeństwo) i związany z tym brak poczucia bezpieczeństwa i solidnego oparcia. Ignatia natomiast będzie reagowała bardziej emocjonalnie, nie potrafiąc zrozumieć, jak to się mogło stać, że teraz wszystko jest inaczej i trzeba się dostosować do nowych realiów. Podobny sposób reakcji można zaobserwować u dziecka np. po rozstaniu się rodziców lub po przeprowadzce do innego miejsca, po której dziecko zmuszone zostało do zmiany szkoły, otoczenia, kolegów i nie potrafi się w tym odnaleźć.
  4. Hyoscyamus niger – to lek, w którego obrazie obserwujemy wiele objawów ze strony układu nerwowego, między innymi silną zazdrość, podejrzliwość, nerwowość oraz bezsenność. Mogą im towarzyszyć różnego rodzaju tiki, jak np.: przymusowe ruchy rąk, skubanie odzieży, a w czasie zasypiania skubanie pościeli, drgnięcia, konwulsje, zrywania i skurcze mięśniowe, drgnięcia powiek i niekontrolowane ruchy oczu, wykrzywianie i rozmaite grymasy twarzy, niespokojne kończyny, wkładanie palców do ust. Najbardziej charakterystycznym odruchem dla tego leku jest ciągłe, mimowolne dotykanie genitaliów. Dzieje się tak zarówno u dzieci (raczej u chłopców), jak i u dorosłych mężczyzn. Może się wiązać z pobudzeniem seksualnym. Dzieci trzymają się za genitalia lub bawią się nimi. Dorośli mogą się zachowywać obscenicznie, bezwstydnie, mają tendencję do agresji, kłótliwości, przeklinania oraz impulsywnego działania. U dzieci obserwuje się problemy wychowawcze, zaburzenia zachowania, a także zachowania agresywne, szczególnie na podłożu zazdrości. Mogą to być te dzieci, które są tak ekstremalnie zazdrosne o swojego brata lub siostrę (starszych lub młodszych), że z tego powodu mogą ich nawet skrzywdzić. Pod wpływem emocji, zazdrości lub strachu mogą rozwinąć się u nich dolegliwości fizyczne, w tym: drgawki, napady skurczów, rozmaite tiki, drżenia rąk i stóp, a także nerwowy śmiech. Niespokojne, pobudzone dzieci potrzebujące Hyoscyamusa mogą również cierpieć z powodu bezsenności i/lub koszmarnych snów. Wtedy dziecko krzyczy przez sen, po czym nagle się budzi, przerażone i nie może dalej spać.
  5. Tarentula hispanica – lek ten znajduje często zastosowanie u nadpobudliwych dzieci, u których obserwuje się zaburzenia koordynacji ruchowej i stale obecne pobudzenie psychomotoryczne. Dzieci te są nadaktywne, niecierpliwe, nie lubią być dotykane, są w ciągłym ruchu, poruszają się rytmicznie, jakby tańczyły. Często sprawiają problemy wychowawcze, mają kłopoty w szkole, nie umieją się skoncentrować na jednej rzeczy, a ponadto są ciągle niespokojne i pobudzone ruchowo. Rozproszenie uwagi i brak zdyscyplinowania są przyczyną ich niepowodzeń w nauce. Mogą rozwinąć tiki nerwowe, ruchy pląsawicze, drgnięcia, zrywania, szarpnięcia mięśniowe. Mogą także cierpieć na bezsenność, miewają koszmary nocne, boją się duchów i potworów. Osoby dorosłe manifestują zaburzenia neurotyczne oraz liczne lęki. Są nadpobudliwe, wiecznie w pośpiechu, mogą rozwinąć zaburzenia kompulsywne, odczuwają silny wewnętrzny niepokój. Nie znoszą ograniczeń, starają się kontrolować swoje impulsy, lecz czasem tracą kontrolę i wówczas mogą przejawiać zachowania agresywne, destrukcyjne i histeryczne.
  6. Zincum metallicum – to kolejny lek, w obrazie którego znajdziemy tiki, drgnięcia twarzy, ruchy pląsawicze, spazmy. Czasem pacjent porównuje je nawet do „wyładowań elektrycznych” w mięśniach. W charakterystyce leku na pierwszy plan wysuwa się widoczna nadpobudliwość ruchowa, która jest rezultatem przestymulowania układu nerwowego. Nadaktywność motoryczna objawia się głównie stałym pobudzeniem kończyn dolnych. Nieustanne ruchy nóg i stóp są szczególnie dokuczliwe w łóżku, przed snem i często uniemożliwiają zaśnięcie i spokojny sen. Najmniejszy stres emocjonalny powoduje przeciążenie układu nerwowego, co przekłada się z kolei na pobudzenie ruchowe. Ta ogromna nadwrażliwość systemu nerwowego skutkuje znacznym spadkiem wydolności intelektualnej, spowolnieniem kojarzenia i zaburzeniami pamięci. Osoby te są zazwyczaj nerwowe, niezadowolone, poirytowane i wiecznie narzekające. Dzieci są kapryśne, niespokojne, pobudzone i trudno je zadowolić.
  7. Cina – ten lek warto rozważyć, jeśli podłożem, na którym rozwinęły się tiki nerwowe u dziecka jest obecność pasożytów. U dzieci wrażliwych na działanie Ciny obserwuje się silne rozdrażnienie, niezadowolenie, gniewny nastrój, kapryśność i nieposłuszeństwo. Dziecko rzuca zabawkami (często w kogoś), potrafi uderzyć matkę, ma napady złości, płacze i trudno je uspokoić. Jest przy tym niespokojne, nie może usiedzieć cicho, wszystkiego dotyka, bardzo często dłubie w nosie, a nawet wkłada palec do odbytu (prawdopodobnie wskutek świądu powodowanego przez pasożyty). Typowe dla tego leku jest także zgrzytanie zębami, co również zalicza się do tików.
  8. Stramonium – w obrazie Stramonium wyraźnie zaznaczone są wszelkiego rodzaju tiki, jak: nieskoordynowane, mimowolne ruchy mięśni twarzy i kończyn, wykrzywienie twarzy, drżenie kończyn, ruchy pląsawicze, ruchy obrotowe, ruchy ramion oraz wszelkie zaburzenia nerwowo-mięśniowe. Leku tego często potrzebują wrażliwe emocjonalnie, pełne lęków dzieci. Lęki te nasilają się szczególnie w nocy, gdy dziecko budzi się z przerażeniem, jest na pół przytomne, ma dziki wzrok i wydaje się, że nie poznaje nawet rodziców. Dzieci te bardzo boją się ciemności, dlatego chcą spać razem z rodzicami. Jeśli śpią same, w pokoju koniecznie musi być zapalona nocna lampka. Bywa, że rozwinie się u nich bezsenność spowodowana koszmarami sennymi. Dzieci te boją się również bycia samemu, lękają się dużych psów, zamkniętych pomieszczeń. Silny przestrach może stać się u nich przyczyną rozwinięcia się tików nerwowych. Mogą to być nawet wydarzenia, które z perspektywy dorosłego nie mają żadnego znaczenia. Np. dziecko wystraszy się dużego psa, doświadczy koszmaru sennego lub nagle się przestraszy, że zostało w domu samo, bo nie zauważyło, że rodzice wyszli do innego pokoju. Na co dzień dziecko potrzebujące Stramonium jest zazwyczaj spokojne, grzeczne i nie sprawia większych problemów. Czasem może rozwinąć napad szału lub złości wskutek przerażenia.
  9. W przypadku, jeśli etiologią dolegliwości jest przestrach, po którym u dziecka pojawiają się zaburzenia neurologiczne, drgawki, czy tiki nerwowe, przy analizie pacjenta warto wziąć pod uwagę lek Opium. Co ciekawe, lek ten jest wskazany także wtedy, gdy przestrach dotyczył matki i miał miejsce w czasie ciąży, zaś tiki rozwinęły się u dziecka.
  10. Cuprum metallicum – ma w swoim obrazie przede wszystkim wszelkie dolegliwości związane z nadmiernym napięciem i skurczem mięśniowym. Można go rozważyć, jeśli tiki nerwowe wiążą się ze stanem spastycznym mięśni. Cuprum bywa zalecane w przypadku między innymi: napadów kurczu mięśni twarzy, bolesnych tików twarzy, drgania powiek. Często atak skurczu jest poprzedzony dolegliwościami emocjonalnymi, jak np. napad złości, skrajne zdenerwowanie, rozdrażnienie, czy innego rodzaju emocjonalne pobudzenie o dużym natężeniu.

Nie sposób scharakteryzować wszystkich leków homeopatycznych, które można zastosować w leczeniu tików u dzieci i dorosłych. Powyżej omówione leki to tylko przykłady, które jednak dość często obserwuje się w praktyce. Istnieje jednak szereg sytuacji, w których znajdziemy inne leki, dopasowane dokładnie do konstytucji pacjenta, uwzględniające cały jego indywidualny sposób reagowania i osobistą historię choroby – i jak najbardziej skuteczne w tej uciążliwej przypadłości.

comments
© 2015 Homeopatia Polska - Strona - Forum