×

Uwaga

There is no category chosen or category doesn't contain any items

Zaburzenia snu, sny i marzenia senne. Cz. I,II,III, IV (2)

1 sny

2 sny

3 sny

4 sny

5 sny

6 sny

 Zaburzenia snu sny i marzenia senne 1

Zaburzenia snu sny i marzenia senne 2

Zaburzenia snu sny i marzenia senne 3

Zaburzenia snu sny i marzenia senne 4

Zaburzenia snu sny i marzenia senne 5

Zaburzenia snu sny i marzenia senne 6

Zaburzenia snu sny i marzenia senne 7

Zaburzenia snu sny i marzenia senne 8

Zaburzenia snu sny i marzenia senne 9

Zaburzenia snu sny i marzenia senne 10

Zaburzenia snu sny i marzenia senne 11

Zaburzenia snu sny i marzenia senne 12

Zaburzenia snu sny i marzenia senne 12

Zaburzenia snu sny i marzenia senne 14

Zaburzenia snu sny i marzenia senne 15

 Zaburzenia snu sny i marzenia senne. Cz IV 1

Zaburzenia snu sny i marzenia senne. Cz IV 2

Zaburzenia snu sny i marzenia senne. Cz IV 3

Zaburzenia snu sny i marzenia senne. Cz IV 4

Zaburzenia snu sny i marzenia senne. Cz IV 5

Zaburzenia snu sny i marzenia senne. Cz IV 6

 

Część IV

Henryk Markiewicz

            Zapotrzebowanie człowieka na sen na ogół zmniejsza się wraz z wiekiem. Wzmożona aktywność w ciągu dnia zwiększa potrzebę snu, a bezczynność wpływa na jego skrócenie. Regeneracyjna wartość snu zależy jednak nie tylko od czasu jego trwania, lecz także, od jakości. Rozróżniamy kilka nieprawidłowości związanych ze spaniem: bezsenność, narkolepsję, nadmierną senność, lunatyzm, koszmary nocne. W niniejszej pracy starałem się opisać wszystkie leki homeopatyczne, w obrazie, których występują zaburzenia snu, bądź opisane są często powtarzające się sny, czy marzenia senne.

            Niccollum metallicum- lek na bóle głowy i migreny pojawiające się głównie rano, najczęściej lewostronne, bez zaburzeń widzenia, u osób przepracowanych umysłowo. Towarzyszą im wyczerpanie, rozdrażnienie, pobudzenie i bezsenność. Ustawicznie marzną, mają stale zimne stopy. J. Scholten podaje esencję leku: pacjent wierzy, „[…] że nie wolno mu okazać złości ani smutku. Jego gniew lub smutek mógłby dotknąć innych ludzi”. Zaczyna więc ukrywać swoje uczucia, co wyraża się symbolicznie w snach. Śni, „[…] że odcięto mu palce lub głowę”- to symbol odcięcia się od własnych emocji. Często trapi go wewnętrzny niepokój, ale nie okazuje go na zewnątrz. Często wątpi w samego siebie, w możność osiągnięcia czegokolwiek. Myśli, że jest bezwartościowy, że nie powinien o nic walczyć. Stąd sny o utracie zębów. Lubi towarzystwo i lubi być doceniany, ale miewa lęk przed opuszczeniem. Jest przyjemny w obcowaniu z otoczeniem, ale wewnętrznie często bardzo niespokojny.

            Nitricum acidum- stosowane u dzieci w stanach pobudzenia psychomotorycznego. Gdy dziecko bywa rozdrażnione, gniewne, wciąż czegoś się domaga. To samo dotyczy osób dorosłych. Drażliwość, przewrażliwienie, niezadowolenie, roztargnienie, niepokój i często rozpacz. Pacjent cierpi na bezsenność. J. Jouanny zaleca Nitricum acidum jako lek głębokiego działania przy stale utrzymującej się bezsenności u osoby z sykotycznym sposobem reagowania. G. Vithoulkas pisze o podatnych nań pacjentach: „[…] stany ciągłego niezadowolenia. Zawsze są zdegustowani i nieszczęśliwi, nawet w najbardziej radosnej sytuacji”. Nikt nie jest w stanie ich zadowolić. Osoba typu Nitricum acidum ma niespokojny sen, budzi się rano zła, rozdrażniona i zmęczona. Sen jej nie odświeża. Bóle nasilają się nocą. Nitricum acidum jest ważnym lekiem w nerwicy lękowej. Dobre dla osób, które mają myśli samobójcze, ale lęk przed śmiercią chroni je przed takim czynem.

            Nux moschata- to lek dla pacjenta, którego w każdej sytuacji ogarnia obezwładniająca senność. M. S. Jus tak pisze o nim: „[…] nie potrzebuje łóżka, może spać  w każdej pozycji, nawet stojąc. W całej materia medica jest mistrzem snu nie do prześcignięcia. Może spać przy rozbieraniu, myciu, kąpieli. Nux moschata chrapie, ponieważ ma wyschnięte wargi, usta, gardło. Po posiłku nie może rozmawiać. Natychmiast po jedzeniu ogarnia go takie zmęczenie, że „zasypia”. Do tego trzeba dodać: odurzenie, zmienność nastroju, drażliwość, napady histeryczne, bardzo słabą pamięć, obojętność na wszystko, skłonność do płaczu, stany osłabienia, a fizykalnie: skąpe pocenie się, pragnienie, wrażliwość na zimno, sucha skóra, zaparcia, skłonność do omdleń przy wysiłku.

            Nux vomica- obszar działania leku to głównie system nerwowy oraz przewód pokarmowy. Objawy główne: rozdrażnienie, agresywność, kłótliwość, nadwrażliwość narządów zmysłu, zmęczenie poranne, skłonność do zaparć. Pacjent typu Nux vomica jest hipochondryczny, opowiada o swoich chorobach. Nie znosi hałasu, zapachów, światła. Nadmiernie wrażliwy na ból. Charakterystyczna jest u niego bezsenność z wybudzaniem się  o 3. nad ranem i nieodparta senność po posiłku. Pacjent późno chodzi spać, bezsenność spowodowana jest natłokiem myśli i zmartwień. Budzi się z uczuciem przypominającym kaca (oszołomienie, ból głowy, zmęczenie, dolegliwości wątrobowe). Nux vomica to doskonały lek wówczas, gdy bezsenność jest skutkiem nadużycia kawy, alkoholu i różnego rodzaju leków czy narkotyków, lub dla pacjentów, którzy mają napięty umysł lub przepracowali się umysłowo. Niekiedy osoby takie mają marzenia senne o interesach i o pośpiechu. M. S. Już opisuje dzieci z grupy Nux vomica: „[…] śpi bardzo niespokojnie, poci się w nocy, odkrywa, marznie i wtedy płacze. Może się to powtarzać kilka razy w nocy”. J. Jouanny dodaje: „Brak równowagi psychomotorycznej u dzieci. […] Na ogół dziecko pewne siebie, drażliwe, nawet krnąbrne”.

            Nycterinia- w Poradniku terapeutycznym firmy Dolisos znajdziemy informację, że ten lek stosowany bywa przy bezsenności u dzieci. W tymże Poradniku czytamy jeszcze, że lek należy podać, jeśli zaobserwujemy: „[…] bezsenność u osoby przygnębionej, astenicznej”.

            Oenanthe crocata- działa głównie na centralny układ nerwowy. Środek stosowany przy leczeniu padaczki wywołanej miesiączką u kobiet, ciążą lub urazem. Jeśli po drgawkach występuje głęboka śpiączka z chrapaniem, często z bradyarytmią, szczękościskiem. Chory ma szerokie źrenice, pianę na ustach, często krwistą. Często też drgawki epileptyczne występują bez zwiastunów. Lek tu prezentowany można stosować w napadowych zawrotach głowy, po zapaleniu opon mózgowych i udarze mózgu.

            Oleander- jak podaje Repertotium homeopatii DHU: „Bezsenność, niepokój  i wypełnienia naczyń”. Lek stosowany w dolegliwościach sercowych, a jego działanie podobne jest do działania naparstnicy.

            Opium- działa dwufazowo przez cały układ nerwowy na narządy. Początkowo dając ożywienie, euforię, majaczenia, bezsenność, a później depresję, senność, odurzenie, osłabienie reaktywności. Znane są u Opium przewlekłe atoniczne zaparcia, pooperacyjna atonia jelit. Lek może być podawany od niemowlęcia do starości. U niemowląt, kiedy dziecko zasypia przy karmieniu, przy stale utrzymującej się senności. M.S. Jus pisze, że: „Opium jest rekordzistą w spaniu”. Noworodek potrzebujący Opium jest wiotki, śpiący, twarz ma ciemnoczerwoną, oczy półzamknięte. Obniżone napięcie mięśni, odruchy osłabione. Ma wąskie źrenice. Często taki noworodek nie odczuwa potrzeby oddania moczy czy stolca. Jest jakby nieobecny. J. Jouanny podaje: „Euforyczne wzmożone procesy myślowe utrudniające zaśnięcie lub senność z niemożnością zaśnięcia”.

            Origanum- to lek obsesji seksualnych. Znaczna nadpobudliwość seksualna z marzeniami erotycznymi, obejmująca przede wszystkim, ale nie tylko, kobiety lub młode dziewczęta. Natrętne myśli lubieżne. Nadmierna wrażliwość sromu i piersi. Erotyczne sny, czasem przerażające i erotyczne. Do tego obrazu można dołączyć: smutek, lęki, niezadowolenie, znużenie życiem.

            Paeonia officinalis- znana głównie z działania na jelito końcowe i sploty żylne w odbytnicy. Podawana przy nastroju depresyjnym, bólach głowy, zmorach sennych. Przy snach o nożach, często snach przerażających.

            Passiflora incarnata- działa w bezsenności i stanach niepokoju. S. Cummings i D. Ullman twierdzą, że: „Passiflora może być najdoskonalej dobranym preparatem wówczas, gdy bezsenność jest przypadłością osoby starszej lub dziecka”. M. Wiesenauer dodaje: „Zaburzenia snu wyrażają się zarówno trudnościami w zasypianiu, jak i budzeniem w nocy”. Pacjenta cechuje drażliwość, stany niepokoju, neurastenia, rozdrażnienie.

            Phosphoricum acidum- to środek wzmacniający. Bardzo pomocny przy wyczerpaniu fizycznym i umysłowym, osłabieniu pamięci, utrudnionej koncentracji; gdy senność u pacjenta pojawia się w ciągu dnia, a bezsenność w nocy, przy uczuciu ociężałości i wewnętrznym niepokoju. J. Jouanny pisze, że bezsenność jest następstwem przeciążenia pracą umysłową, na przykład przed egzaminami. Wtedy sen bywa niespokojny, nie przywraca sił, a wstawanie po nim przychodzi z trudnością. D. Demarque tak opisuje objawy towarzyszące: „Senność w ciągu dnia, obfite poty i pragnienie spożywania świeżych owoców. Mocz wodnisty lub mleczny. Pacjenci o smukłej budowie cała, którzy szybko urośli, niekiedy o zapadniętych oczach otoczonych niebieskawą obwódką (oczy podkrążone)”.

            Phosphorus- znany jest z głębokiego i szerokiego działania. Podatny nań pacjent to osoba wysoka, szczupła, delikatna, łatwo krwawiąca. Wrażliwa na zimno, boi się burzy, ciemności, samotności. Jak pisze M. L. Tyler: „[…] jeden z wielkich leków stosowanych przy zawrotach głowy”. Ten sam autor dodaje do obrazu pacjenta: „Senny cały dzień, niespokojny całą noc, wybudzony przez żywe sny. Bezsenność przed północą. Bezsenność z sennością. Sny żywe: o niepokoju związanym z pracą, której nie może dokończyć; o ogniu; sny lubieżne”. M. S. jus dostrzega problemy z zaśnięciem już u dzieci, wg niego mały pacjent: „[…] Leży tylko na prawej stronie, nie znosi leżenia na lewej stronie, nawet, gdy jest zdrowy. Śpi najczęściej odkryty lub wystawia stopy spod kołdry”. Dla Phosphoru kontakt fizyczny jest bardzo ważny. Potrzebuje czułości, pieszczot i miłości. Źle śpi podczas burzy, jest nerwowy, niespokojny, a bardzo silna burza może wywołać u niego atak epilepsji. D. Demarque pisze, że marzenia senne krążą u niego przez całą noc wokół jednego tematu. Phosphorus przejawia miłość do otoczenia, zwłaszcza do dzieci i zwierząt.

            Picrinicum acidum- podawane na psychastenię, znużenie, stany wyczerpania nerwowego i psychicznego, Siln bóle głowy z przepracowania umysłowego, bezsenność, stany depresji, uczucie słabości w okolicy lędźwiowej, mrowienie z pogorszeniem w cieple i na słońcu, a poprawą na chłodnym powietrzu. Lek na polucje, ale bez snów lubieżnych, pobudzenie płciowe lub impotencję.

            Plantago major- ordynujemy, gdy u osoby leniwej obserwujemy senność, zwłaszcza rano, a także poczucie słabości i ociężałości, niechęć do wszelkiej aktywności fizycznej i psychicznej. D. Demarque dodaje: „[…] nocne nietrzymanie moczu z oddawaniem dużych ilości moczu, zwłaszcza u dzieci, u których stwierdza się próchnicę”.

            Platinum metallicum- działa na układ nerwowy i narządy płciowe, głównie żeńskie. Objawy psychiczne wskazujące na Platinum to reakcje histeryczne, podatność na rozdrażnienia, zarozumiałość, arogancja, zmienne humory, skłonność do płaczu, lęku i smutku, a jednocześnie do wyniosłości i samouwielbienia. Objawy wiodące: zmienne dolegliwości fizyczne i psychiczne, uczucie zimna i tępego bólu w różnych rejonach ciała, skłonność do skurczy, nadpobudliwość narządów płciowych. Osoby podatne na Platinum są nerwowe, mają zakłócenia snu, luki w pamięci ulegają złudzeniom. M. L. Tyler zaobserwował u nich: „Strach przed ludźmi. Zaburzenia psychiczne po przerażeniu, smutku lub utrapieniu. Sny erotyczne; sny o ogniu, <<chce iść, ale nie może się tam dostać>>”. Poprawa samopoczucia na świeżym powietrzu.

            Plumbum aceticum- to lek układu nerowego centralnego i obwodowego, nerwów naczyniowych, śródbłonka naczyniowego, mięśniówki gładkiej, nerek, ślinianek przyusznych, przewodu pokarmowego. Chorego cechuje bezsenność, skłonność do hipochondrii i histerii, osłabienie pamięci, popadanie w stany lękowe, majaczenia. Plumbum zaleca się zwłaszcza osobom wychudzonym, anemicznym.

            Plumbum metallicum- podobne w działaniu do Plumbum aceticum. D. Demarque opisuje objawy zatrucia ołowiem, między innymi zaburzenia snu: senność albo bezsenność i tak zwane „posypianie”. Charakterystyczne są zaparcia ze skurczami zwieracza odbytu. Pacjent oddaje stolce jak kozie bobki. M. L. Tyler tak widzi Plumbum: „Wolna percepcja, utrata pamięci. Apatia, intelektualny stupor albo śpiączka. Iluzje wzrokowe- ludzie wydają się zmniejszeni. Senność w ciągu dnia, bezsenność nocą. Skłonność do przybierania najdziwniejszych pozycji w łóżku”.

            Podophyllum peltatum- podawane na dolegliwości przewodu pokarmowego, wątrobę i pęcherzyk żółciowy. Stosowane w epidemicznych biegunkach dziecięcych. W biegunkach nasilających się rano, u ząbkujących dzieci. Jeśli głowa pacjenta poci się podczas snu. M. S. Jus dodaje, że chory śpi na brzuchu. J. Łozowski obserwował u Podophyllum: „Sen z półotwartymi oczyma, ciągłe obracanie głowy w pozycji leżącej, z jednej strony na drugą i stękanie”.

            Psorinum- to bioterapeutyk, która działa na układ nerwowy, błony śluzowe, skórę i stan ogólny pacjenta przy wycieńczeniu, chudnięciu i ogólnym osłabieniu. Zazwyczaj podaje się go, jako lek głębokiego działania. Polecany osobom bardzo marznącym (stale im zimno), ze skłonnością do nawracających chorób infekcyjnych, z depresjami psychicznymi, którym towarzyszy kompleks niższości. Takim, które są stale głodne, cierpią na bezsenność, długo nie mogą zasnąć, najczęściej z powodu świądu, a kiedy zasną, dręczą je przeraźliwe sny. M. S. Jus tak pisze o dzieciach z grupy Psorinum: „Najczęściej leży na plecach, ramiona rozłożone ma tak szeroko, by nie dotykały tułowia- to jest typowa pozycja przy astmie”. Dziecko też często się budzi, gdyż jest głodne lub spragnione. Psorinum cierpi na niedowład pęcherze i moczy łóżko nocą, najczęściej podczas pełni księżyca.

            Ptelea trifoliata- działa na układ trawienny, głównie wątrobę i układ oddechowy. Ptelea ma słaby sen z koszmarami. Odczuwa niechęć do tłuszczów i mięsa, ma apetyt na kwaśne potrawy. Objawy dla niej charakterystyczne, jak podaje D. Demarque, to pogorszenie w pozycji leżącej na lewym boku, a poprawa przy leżeniu na prawym boku. Często dolegliwościom trawiennym towarzyszy ból kończyn.

            Pulsatilla pratensis- lek błon śluzowych i układu żylnego. Pulsatilla może posłużyć jako środek głębokiego działania przy stale utrzymującej się bezsenności, jeżeli osona na nią podatna jest smutna i ma skłonność do płaczu z byle powodu, ma potrzebę znajdowania pociechy, zmienny humor, jest nieśmiała, miła, ustępliwa, łagodnego charakteru. M. S. Jus, opisując dzieci z grupy Pulsatilla podaje, że nie mogą spać na lewym boku. W nocy leżą na plechach lub na prawym boku. Pulsatilla najczęściej śpi odkryta lub wystawia stopy spod kołdry. Śnią się jej duchy i dlatego budzi się przestraszona. Ten sam autor dodaje: „U dorosłych typu Pulsatilla występuje pewien charakterystyczny rodzaj bezsenności. Oni uparcie koncentrują się na jakimś temacie, który zajumuje ich przez całą noc. Kolejną noc przesypiają normalnie, po czym wracają do tego samego tematu, co dwie noce temu  i ponownie nie mogą spać”. M. L. Tyler zaobserwował ponadto: „[…] sny pełne zamętu, przerażenia i wstrętu. U kobiety wszystkie sny […] o mężczyznach, o nagich mężczyznach owiniętych w […] pościel, leżących pod jej łóżkiem, podczas gdy ona ma tylko prześcieradło, żeby się przykryć”. N. S. Hutchingsowie donoszą, że Pulsatilla śpi z wysoko ułożoną głową i zakłada pod nią ręce.

            Rauwolfia serpentyna- stosowana przy nadciśnieniu tętniczym krwi. Gdy pacjent cierpi na zawroty i przekrwienie bóle głowy, szczególnie w okolicy czołowej skroniowej, narastające przy pochylaniu się i w cieple. Na bezsenność przy pełnej trzeźwości umysłu. Widoczne u chorego objawy psychiczne: słaba koncentracja i słaba pamięć, błędy przy pisaniu, niepokój wewnętrzny, zwłaszcza wieczorem w łóżku, wreszcie niemożność zaśnięcia. Często obserwuje się też przechodzenie ze stanów wyczerpania, a nawet depresji, w stany fizycznej i psychicznej żwawości.

            Rhus toxicodendron- lek działający na stawy, mięśnie, tkankę włóknistą, skórę, nerwy obwodowe, na błony śluzowe, zwłaszcza przewodu pokarmowego, a także na układ nerwowy. Bezsenność z powodu trwogi, gorączki, bicia serca. W dzień senność, w nocy bezsenność, również w nocy zaostrzenie różnych dolegliwości. Często pacjent nie może znaleźć sobie miejsca w łożu, rzuca się i przewraca z boku na bok. M. L. Tyler podaje, że Rhus „[…] śni o męczącym wysiłku”. Ma „Straszane sny: że świat jest w ogniu; śni  o wielkim wyczerpaniu, o wiosłowaniu, pływaniu, chodzeniu, wspinaniu się, ciężkiej pracy”. Odczuwa senność po jedzeniu (Nux vomica), późno zasypia.

            Robinia pseudoacacia- używana w terapii nieżytów żołądka z nadkwaśnością, chorobą wrzodową żołądka. Przy częstych bólach występujących tylko w nocy. M. L. Tyler dodaje: „Sny pełne rozpraw, besztania, złości, okrucieństwa, które zdarzyło się lub ma się wydarzyć”. Charakterystycznym objawem Robinii jest zgaga, zwłaszcza nocą.

            Saccharum officinale- wskazane w stanach hipoglikemii, w objawach związanych z zaburzeniami metabolizmu cukru, może znaleźć zastosowanie zarówno w anoreksji, jak i w bulimii. Charakterystyczne jest występowanie wilczego głodu zaraz po jedzeniu, stąd stały niezaspokojony głód. W wywiadach rodzinnych często wsytępuje cukrzyca, nowotwory. Pacjent Saccharum od dziecka do późnej starości rozpaczliwie szuka miłości i czucia, ma potrzebę pieszczot i bliskich kontaktów. Charakterystyczne są też dlań: tęsknota za domem, kiedy wyjedzie, lęk przed utratą osób bliskich i kochanych, ale też zmienne nastroje, zazdrość, drażliwość, niezdecydowanie, gadulstwo. Dość charakterystycznym objawem  u Saccharum jest nadmierna wrażliwość na ból lub odwrotnie: całkowity jej brak. Dodajmy jeszcze do tego bezsenność, w której ulgę przynosi jedzenie, i niepohamowany apetyt na słodycze.

            Sambucus nigra- to lek, który działa na błony śluzowe dróg oddechowych i Gruzioły potowe dając obfite poty w chwili przebudzenia. Ustępują one, gdy pacjent ponownie zaśnie. Podczas snu chory ma suchą piekącą skórę. D. Grandgeorge dodaje: „Leż użyteczny przy zatkaniu nosa noworodków. Dziecko nie może ssać ani spać. Budzi się nagle, nie może oddychać, sinieje. Około północy […] obfite pocenie się, dziecko musi siedzieć w łóżku”.

            Sanicula Aqua- ordynowana zazwyczaj dzieciom z ograniczeniem koncentracji umysłu i trudnościami w skupieniu się. Dziecko najczęściej zaczyna chodzić lub mówić z opóźnieniem. Nie lubi, gdy je ktoś dotyka. Mimo dobrego apetytu nie przybiera na wadze. Uwielbia zimne mleko. W późniejszym wieku Sanicula może leczyć łojotok z obfitym łupieżem skóry owłosionej oraz nasilające się nocą poty owłosionej skóry głowy. Po nocy głowa wygląda jak po kąpieli. Pacjenci typu Sanicula odczuwają potrzebę podróżowania, lepiej czują się na świeżym powietrzu. Lubią mięso i słone potrawy. Ich wydzieliny drażnią skórę i mają zapach starego sera.

            Scutellaria lateriflora- jest środkiem na bezsenność połączoną z niepokojem, wywoływane wytężoną pracą umysłową (M. Wiesenauer). Scutellaria to osoba odczuwająca strach przed niepowodzeniem, pobudzona nerwowo jak i ruchowo, niekiedy z drżeniem mięśni. Niesłychanie drażliwa, ma trudności z koncentracją, sen niespokojny, pełen nocnych majaków. Przejawia skłonność do bólów głowy z wrażeniem ciężaru w okolicy czołowej i z przyćmieniem umysłowym.

            Secale cornutum- lek działający na ścianę tętnic oraz na macicę. Szczególnie wskazany u osón fizjologicznie postarzałych z objawami ogólnego osłabienia, cierpiących na dolegliwości naczyniowe. Pacjent odczuwa zimno w kończynach, a mimo to przy bólach zimno wpływa łagodząco. D. Grandgeorge pisze: „Wśród objawów charakterystycznych odnotowujemy znaczny apetyt, upodobanie do potraw kwaśnych, zgaszony wzrok i sine podkowy pod oczami, bezsenność, niespokojne sny u osób uzależnionych od środków nasennych oraz awersję di ciepła”.

            Selenium matallicum- pomocne w dolegliwościach ośrodkowego układu nerwowego, męskich narządów płciowych, górnych dróg oddechowych i skóry. D. Demarque odnotowuje: „Silne osłabienie: niepowstrzymana potrzeba położenia się i spania”. Selenium miewa zaburzenia pamięci typu „zapominalski w ciągu dnia, ale w nocy śni o tym, czego zapomniał zrobić w ciągu dnia”. Zaburzenia snu: bezsenność lub sen nieprzynoszący wypoczynku. Anormalnie wzmożone zapotrzebowanie na sen, ogólne osłabienie, bóle głowy usytuowane nad lewym okiem, tłusta skóra z tendencjami do wysypek należą do objawów czołowych. Z objawów towarzyszących można wymienić: tętnienie w jamie brzusznej po spożyciu posiłku, uniemożliwiające sen, pragnienie alkoholu i używek. M. L. Tyler dodaje: „Koci sen, często się budzi; wybudza go najmniejsze zakłócenie. Skłonność do przybierania najdziwniejszych pozycji w łóżku”.

            Senna- stosowana przy wymiotach acetonemicznych u dzieci doprowadzających do szybkiego osłabienia, z towarzyszącą bladością twarzy i bezsennością. Charakterystyczny jest aromatyczny zapach oddechu.

            Sepia- możemy ją podawać przy stale utrzymującej się bezsenności jako lek głębokiego działania osobie z sykotycznym sposobem reagowania. Jeśli obserwujemy u niej osłabienie, pesymizm, depresję i obojętność na wszystko i w stosunku do wszystkich, skłonność do przekrwień narządów miednicy małej i kończyn dolnych. M. L. Tyler pisze: „Wielki lek na bezsenność dla pacjentów typu Sepia; otępiały i obojętny, marznący, jednak żąda powietrza. Nienawidzi współczucia i szumu wokół osób. Często zmęczony, z opadaniem narządów wewnętrznych. Ulgę przynosi sen, nawet krótki […]. Niepokojące sny, zmysłowe sny; jakby była ścigana i musiała uciekać. Straszne sny o morderstwach, o spadaniu z wysokiej góry. Sny pełne dyskusji, śni o oddawaniu moczu do nocnika i moczy łóżko; o widmach na zewnątrz okna. Budzi się z krzykiem”. M. S. Jus dodaje o dziecku typu Sepii: „Śpi najczęściej na plecach, z głową odgiętą do tyłu, czasami też na brzuchu. […] Sepia ma złe krążenie krwi. Dziecko lepiej śpi w skarpetkach, ponieważ zimne stopy łatwo powodują podrażnienie pęcherza. Śni o oddawaniu moczu i w czasie tego snu oddaje mocz. Boją się włamywaczy i rozbójników i śnią o tym”.

            Silicea- jest lekiem wzmacniającym tkankę łączną; stosowana w różnych przewlekłych stanach zapalnych, ropieniu. Silicea zalecana bywa w stale utrzymującej się bezsenności jako lek głębokiego działania, u osób z sykotycznym sposobem reagowania, które mają niespokojne sny. Stosowana również u dzieci w bezsenności. Wg M.S. Jusa tak wygląda mała Silicea: „Po jedzeniu jest jakby zagubiona i bardzo senna. Śpi niespokojnie. Krzyczy, płacze i mówi przez sen. Zlana potem budzi się płacząc. Może się zdarzyć, że mimo zmęczenia, nie może zasnąć. Silicea może lunatykować. W środku nocy dziecko wstaje, a rano niczego nie pamięta. Po śnie jest śmiertelnie zmęczona, ma zły nastrój i nie chce wstawać. Stan ogólny pogarsza się w czasie nowiu i dziecko nie może spać. […] Silicea leży zwinięta w kłębek i z przykrytą głową. […] Silicea mówi, śmieje się i płacze przez sen, ma zmory senne, budzi się zalękniona. Jest bardzo wrażliwa na dźwięki. Dziecko jest ogólnie nadwrażliwe i niespokojne, ale przy hałasie i szczególnie w czasie burzy zupełnie traci głowę. Jest bardzo lękliwa”. Silicea ciągle marznie, łatwo się przeziębia. Jest uległa, nieśmiała lub uparta, ma zmienny humor. Cierpi na charakterystyczne zaparcia, kał wychodzi u niej częściowo i cofa się. Starsze osoby podatne na ten lek miewają bardzo cuchnący pot nóg. M. L. Tyler pisze: „Głowa poci się obficie we śnie u dziecka. Pogorszenie podczas zamykania oczu, w czasie leżenia na prawym boku, zawroty głowy podczas snu. Przy zamkniętych oczach wszystkie rzeczy obracają się razem z nim, przy otwartych ten stan mija”. Tyler dodaje jeszcze, że Silicea cierpi na somnambulizm, zwłaszcza w okresie pełni i nowiu.

            Spigelia anthelmia- działa dobrze przy bólach neurologicznych głowy, twarzy i oczu. Podajemy ją, gdy oczuwa bóle po lewej stronie głowy, od potylicy przechodzące nad lewe oko. Nasilenie bólów zależy od położenia słońca, a więc im słońce wyżej, tym ból silniejszy; bóle mijają przy zachodzie słońca. U Spigelii sen najczęściej nie daje wypoczynku. Przy choronach serca chory musi leżeć na prawej stronie, z głową ułożoną wyżej.

            Spongia- podawana na dolegliwości węzłów chłonnych, gruczołu tarczowego, krtani, dróg oddechowych, jąder, serca. Główne objawy według G. Leibolda to: „Chrapliwy, suchy kaszel z towarzyszącym uczuciem duszenia się
(również przez sen), we śnie górna część ciała ułożona maksymalnie pionowo”. Pacjent budzi się nagle po północy z uczuciem duszenia się, z dużym niepokojem, z uczuciem strachu. M. L. Tyler dodaje do tego obrazu bardzo krótki sen z wieloma marzeniami sennymi. M. S. Jus natomiast tak pisze o dzieciach: „Spongia kaszle po godzinie lub dwóch od chwili położenia się do łóżka i przestaje kaszleć jeszcze przed północą”.

            Stannum metallicum- ordynujemy pacjentowi bardzo osłabionemu, wychudzonemu, blademu, skłonnemu do lęku i rozpaczy. Z charakterystycznym uczuciem przewlekłego zmęczenia, z uczuciem słabości lub pustki w klatce piersiowej. Jeśli miewa on bóle i zawroty głowy, drżenia, palpitacje serca zwłaszcza po wysiłku. Gdy cierpi na bezsenność jako skutek przeżyć.

            Staphysagria- to lek dla osób pobudliwych, stroniących od innych, z kapryśnymi nastrojami, neurasteników, drażliwych, płaczliwych, podenerwowanych z powodu kłopotów, tłumionej zniewagi lub gniewu. Kobiety tego typu są bardzo pobudliwe płciowo, miewają obsesyjne myśli seksualne, a nawet chorobliwą wyobraźnię seksualną. Dotyczy to również mężczyzn. Stale utrzymująca się bezsenność, sny pełne lęków, niepokoju. M. L. Tyler dopisuje do tego: „Bezsenność i bóle głowy na skutek toczonych dysput, dyskusji. Niepokój u dzieci jak od przerażających snów, często dziecko w nocy woła mamę”. U M. S. Jusa czytamy: „Staphysagria sprawia nocą problemy. Problemem jest odstawienie od piersi. Dziecko chce być ciągle przy matce, śpi na brzuchu matki. Istnieje również inny obraz Staphysagrii. Dziecko budzi się w środku nocy i zaczyna się bawić”.

            Stramonium- podawane głównie przy dolegliwościach układu nerwowego. Stosowane w bezsenności zarówno u dorosłych jak i dzieci. Wskazane w przypadku senności bez prawdziwego snu, której towarzyszą stany lękowe, strach przed samotnością i liczne majaki senne. Stramonium brak równowagi psychomotorycznej. Odczuwa lęki nocne ze strachem przed ciemnością. Przy zasypianiu domaga się światła i towarzystwa. U obu płci Stramonium obserwujemy pobudzenie seksualne, często brak poczucia wstydu. M. S. Jus tak pisze o dziecku podatnym na omawiany lek: „Zgrzytanie zębami we śnie. Nie może samo spać, boi się ciemności, śni horrory, zwierzęta, duchy, budzi się wystraszone z płaczem środku nocy. […] Stramonium nie może zasnąć w ciemnym pokoju. Wierci się niespokojnie w łóżku, zgrzyta zębami, wrzeszczy i jest przestraszone”. Niekiedy Stramonium mówi przez sen lub dostaje drgawek epileptycznych. G. Vithoulkas pisze o leku: „Pierwszą cechą Stramonium, która rzuca się w oczy, jest gwałtowność na poziomie psychicznym. […] to stan aktywności, pobudzenia i napędu. […] U Stramonium notuje się niekontrolowane wybuchy, gwałtowność i agresję. Mogą wystąpić naprzemienne stany pobudzenia i depresji”.

            Strychninum nitricum- Repertorium homeopatii DHU podaje przy tym środku wskazania podobne do Nux vomica. „Charakterystyczne dla Strychninum jest uczucie duszenia się, kula histeryczna w gardle oraz nasilenie się wszystkich objawów chorobowych przy podrażnieniu zmysłów, zwłaszcza zmysły dotyku. W obrazie leku mamy drażliwość, bezsenność, stany wyczerpania, nadpotliwość i niskie ciśnienie tętnicze krwi”.

            Sulphur- najważniejszy lek psorycznego sposobu reagowania. Ma niezwykle szeroki wachlarz wskazań stosowania, gdy uwzględnimy odpowiedni dla Sulphuru typ konstytucjonalny. M. S. Jus bardzo szeroko opisuje typ dziecka podatnego na Sulphur: „Leży na plecach w nocy i chrapie. Może śmiać się przez sen. […] Poci się bardzo nocą (ciepły pot). Może sasnąć tylko przy otwartym oknie. Całą noc wierci się w łóżku. Stopy musi wystawiać spod kołdry. Zgrzytanie zębami we śnie. Śpi niespokojnie, budzi się, co 2-3 godziny. Jego podświadomość jest aktywna i nie potrafi się wyłączyć. […] Sulphur ma niechęć do leżenia na brzuchu. Leży […] na plecach, a brzucha nie wolno mu dotknąć. Sulphur uwielbia być nago”. Sulphur nie może spać sam; nie znosi izolacji. Musi mieć kontakt z matką. Wszyscy autorzy potwierdzają jego niespokojny. Budzi się często około 3-4 nad ranem i potem, gdy zaśnie, ma zły sen, zazwyczaj sen płytki, koci, z którego budzi go każdy szmer. M. L. Tyler widzi u prezentowanego tu pacjenta: „Żywe sny, niespokojne i przykre, że siedzi na nocniku i moczy łóżko. Sny związane z niebezpieczeństwem wywołanym ogniem, wodą, że został pogryziony przez psa, że spada, że czuje wstręt i nudności”. J. Scott dodaje: „Dziecko budzi się ze śpiewem albo w ataku śmiechu, bądź- gdy jest zdenerwowane- dręczą je koszmary senne”.

            Suphur iodatum- przepisujemy jako lek głęboko działający przy stale utrzymującej się bezsenności u pacjentów z psorycznym sposobem reagowania. Jeśli żyją one w pośpiechu. Gdy pobudzone, często rozdrażnione, o zmiennym usposobieniu, szybko ulegają zmęczeniu. Na Sulphur iodatum dobrze reagują osoby o konstytucji limfatycznej, ze skazą wysiękową, wychudzone, często zapadające na infekcję górnych dróg oddechowych i mające skłonności do powiększenia węzłów chłonnych.

            Syphyllinum- pomaga przede wszystkim przy schorzeniach błon śluzowych, kości i układu nerwowego. Jeśli pogorszenie występuje w nocy, a złe samopoczucie obserwujemy rano. Gdy pacjent ma awersję do wszystkiego, co brudne, i dlatego myje ręce dziesiątki razy. Jeśli przy najmniejszej emocji poci się. Gdy cierpi na bezsenność, budzi się o 2-3 nad ranem i nie może już zasnąć, jest niezwykle przesądny, miewa najróżniejsze lęki, ale nie wie, czego się boi. Często u Syphyllinum w czasie snu obserwuje się też ślinotok.

            Tabacum- środek na chorobę lokomocyjną, działający na układ krążenia, na błony śluzowe, zwłaszcza układu trawiennego i oddechowego. Zalecany wówczas, gdy schorzeniom towarzyszą silne napadowe zawroty głowy, złe samopoczucie, nasilone nudności, uczucie zimna i zimne poty. Niekiedy Tabacum miewa zaburzenia widzenia, mroczki przed oczami, uczucie bicia serca, lęk anginoidalny oraz szum w uszach. J. Jacobs przypisuje omawianym tu pacjentom: „Zapominalstwo, niezadowolenie, despotyzm, bezsenność”. Pogorszenie następuje przy paleniu tytoniu, przy ruchu, przebywaniu w ciepłym pomieszczeniu, a poprawa na świeżym powietrzu i po wymiotach.

            Tarentula hispana- działa głównie na układ nerwowy i narządy płciowe u obu płci. Podawana, gdy u chorego dominuje silne pobudzenie ruchowe i psychiczne, bezsenność, nieustanny przymus poruszania się, nadpobudliwość seksualna połączona często z nieprzyzwoitym zachowywaniem się. D. Grandgeorge pisze o dzieciach Tarentula: „Lek dla dzieci z trunym charakterem, pobudliwych, nieposłusznych, kłótliwych, gwałtownych […]. Jedyne co je uspokaja, to muzyka”. Koszmary senne i zaburzenia snu.

            Teucrium marum verum- wybiórczy lek błon śluzowych nosa i odbytnicy. Stosowany przy polipach nosa i szyjki macicy. Jeden z leków stosowanych przy ozenie. Gdy pacjenci mają suchą skórę. Jeśli są nerwowi i cierpią na bezsenność. Bezsenność ta może wiązać się z pobudzeniem nerwowym lub swędzeniem odbytu wieczorem w łóżku.

            Thuja occidentalis- ten odstawowy środek sykotycznego sposobu reagowania ma w swoim obrazie bezsenność. U dzieci z grupy Thuja z sykotycznym sposobem reagowania obserwuje się bezsenność. J. Łozowski pisze: „Chorzy tego typu są porywczy i niecierpliwi. Mówią zbyt szybko, ich ruchy są bardzo szybkie. Drobiazgi drażnią ich i łatwo doprowadzają do złości. Muzyka nastraja ich płaczliwie i wywołuje drżenie nóg. Możliwe urojenia. Stale oczekują czegoś najgorszego. To powoduje zły sen. Chory taki budzi się o godzinie 3-4 nad ranem i dopiero po dłuższym czasie zasypia”. Thuja ma niespokojne sny. M. L. Tyler pisze: „Okropne sny o zmarłych. […] Chory śni, że spada z wysokości […] gdy śpi, ukazują mu się zmarłe osoby, wyraźnie je widzi, czuje je, jest pewny, że z nimi rozmawia. Ciągłe sny o właściwościach trupów.

            Tuberculinum- należy do arsenału leków psorycznego sposobu reagowania i może mieć szerokie zastosowanie działając na błony śluzowe układu moczowo- płciowego, na tkankę limfatyczną, skórę, układ nerwowy. M. S. jus pisze o dziecku tuberkulicznym: „[…] śpi bardzo niespokojnie. Silnie poci się nocą, odkrywa się i wtedy płacze. Tak może się to potarzać kilka razy w ciągu nocy. […] zasypia, kiedy dostaje coś do picia. Śni dużo, ma zmory senne, halucynacje, budzi się wystraszone […] Ma halucynacje o zwierzętach, których się boi”. Wielu autorów dodaje jeszcze: „Chwiejność emocjonalna z potrzebą częstych zmian, rozdrażnienie i smutek po przebudzeniu, bezsenność po godzinie trzeciej nad ranem, skłonności schizoidalne”.

            Tuberculinum bovinum- przejawia podobne cechy jak Tuberculinum. Obficie poci się podczas snu. Odczuwa silny niepokój w nocy. Często zdarza mu się moczenie nocne. Bywa mocno rozdrażniony i niezadowolony po obudzeniu się. Pacjent bywa złośliwy, agresywny, nawet destrukcyjny, ma bardzo zmienne nastroje.

            Ustilago maydis- lek ginekologiczny działający na macicę, ale również na skórę, włosy i paznokcie. Dla pacjentów mających lubieżne sny, u których występują: łojotok skóry głowy owłosionej, skłonność do łysienia i zaburzenia wzrostu paznokci. Dla mężczyzn ze wzmożonym popędem płciowym, niesieni otokiem, dla kobiet z obfitymi miesiączkami.

            Valeriana officinalis- ma właściwości uspokajające i rozkurczowe. Stosowana  w zaburzeniach neurowegetatywnych z nadpobudliwością, dużą zmiennością nastrojów, nadmierną wrażliwością na ból, bezsennością. D. Grandgeorge pisze: „Jest to lek stosowany dla dziecka nadwrażliwego i dla nerwowej osoby dorosłej. W obrazie klinicznym pacjenta funkcjonują takie objawy jak: bóle uszu czy gardła, astmatyczne napady duszności, mdłości              i utrata przytomności wskutek emocji czy pobudzenia, bezsenność połączona ze swędzeniem  i kurczami mięśniowymi”.

            Vanadium- opisane przez J. Scholtena, który uważa, że jest „[…] pierwszym  i najważniejszym lekiem w przypadkach anoreksji i bulimii”. Typowe dla Vanadium jest przeświadczenie, że nic się nie uda, a każda porażka w życiu jest klęską. Klęski odnosi zwłaszcza w okresach obniżonego nastroju. Chcąc sprawdzić się w społeczeństwie musi odnosić sukcesy i uzyskać akceptację społeczną. Czasem jednak nie wie, czego chce. Planuje różne przedsięwzięcia, ale dochodzi do przekonania, że i tak nic się nie uda. W snach również ponosi porażki. Śni o uciekających pociągach lub że nie odebrał paru telefonów. Vanadium to osoba miła i uprzejma, towarzyska, niekonfliktowa. Łatwo płacze. Często występuje u niej niepokój ruchowy i świąd podudzi. Marznie, ma najczęściej zimne dłonie i stopy.

            Venus marcenaria- lek opisał E. Poncet. Zalecał go przy bólach głowy i migrenach, dzieciom przy bólach głowy w okolicy czołowej, nadoczodołowej lub potylicznej; bólach pulsujących, zaciskających. Bólom owym towarzyszą zawroty głowy, duża senność, szum  w uszach, zaburzenia przewodu, wzdęcia i zaparcia.

            Veratum album- stosowane w leczeniu zaburzeń krążenia. Jest najważniejszym analeptykiem homeopatycznym (Repertotium homeopatii DHU). K. H. Illing pisze o osobach nań podatnych: „Olbrzymia słabość ujawnia się już przy najmniejszym wysiłku. Lodowate zimno twarzy, nosa, rąk i stóp przeszkadza chorym. Czasem pacjenci mają osobliwy objaw: jednoczesne uczucie gorąca i zimna na czubku głowy lub na całej głowie”. Lek może mieć zastosowanie w leczeniu strachu i niepokoju. M. L. Tyler dodaje: „Niepokój powoduje cierpnięcie palców. Chory śni o włamywaczach, że jest śledzony; że pies go pogryzł i nie może uciekać. Straszliwe sny”. Najczęściej dolegliwości Veratum to wielkie wyczerpanie, spadek ciśnienia tętniczego krwi, ogromna senność i zimne poty na czole.

            Viscum album- lek podawany w nadciśnieniu tętniczym krwi na tle miażdżycowym  i nadciśnieniu samoistnym. Charakterystyczny dla podatnego nań pacjenta jest zły humor, niepokój wewnętrzny, bóle głowy, napady zawrotów głowy, zły i niespokojny sen. Ponadto widać trudności z utrzymaniem kończyn w bezruchu. Pogorszenie wieczorem i w nocy, a poprawa po napadzie potów. M. L. Tyler pisze o leku: „Chaotyczna mowa i upiorne złudzenia. Skłonność do gwałtownych czynów. Czuje, jakby miał zrobić coś okropnego. Nie śpi, myśli o okropnych rzeczach. Stupor; wybudzony przez hałas, odpowiada na pytania, potem zapada w poprzedni stan”.

            Xanthoxylon fraxineum- działa przede wszystkim na żeńskie narządy płciowe. Leczy bóle lewego jajnika i bolesne miesiączki, bóle poporodowe. Stosowany również w stanach neurastenicznych z bezsennością, nerwobólach, a nawet porażeniach nerwów.

            Zincum metallicum- jak pisze J. Jouanny: „Klasycznym wskazaniem do podania tego leku są żylaki warg sromowych większych i ud. Podawać go przy bólach żylaków, którym towarzyszy stałe poruszanie kończynami dolnymi (nogi, które nie odpoczywają)”. Charakterystyczną wskazówką jest wyraźny niepokój w nogach, zaburzenia snu, brak koncentracji (lęk przed szkołą). Jak donosi M. Wiesenauer, lek nadaje się szczególnie dla dzieci w wieku szkolnym. M. L. Tyler potwierdza powyższe pisząc: „Dzieci w okresie trudnego ząbkowania. Krzyczy we śnie, obraca głową z boku na bok, twarz ma na przemian czerwoną i bladą. Niespokojne stopy. Szarpnięcia całego ciała podczas snu […] Zjawy przy budzeniu. Sny:, że jest duszony; po obudzeniu boi się, żeby człowiek, który go dusił, nie powrócił. Sny o trupach, o koniach, które zamieniają się pod nim w psy, o tym, że jest wysmarowany ludzkimi odchodami. Sny o kłótniach, przykrościach. M. Stübler widzi, u Zincum metallicum lunatyzm. J.Scholten dodaje: „[…] musi tłumić emocje, aby rozwinąć swój potencjał intelektualny. Nacisk na osiąganie sukcesów prowadzi często do poczucia winy, szczególnie wtedy, kiedy coś się nie uda. Może to sprawić, że myśli, iż popełnił zbrodnię. Stąd biorą się złudzenia lub sny o tym, że są ścigani, zwykle przez policję. W snach pojawia się poczucie winy, złudzenie, że popełnił zbrodnię, niepokój i poczucie, że ma bardzo dużo do nauczenia się”.

            Zincum valerianicum- bardzo podobne do Zincum metallicum, a dzięki komponencie walerianowej wskazuje lepsze działanie przy zaburzeniach nerwowych. Szczególnie zalecany przy bezsenności na tle nerwowym, neuralgiach, niepokoju ruchowym. Na brak snu u dzieci. Przy uporczywej czkawce. Bezsenność nie do opanowania z melancholią i bólem głowy. Częsty niepokój i wykrzykiwania we śnie. Zalecane zwłaszcza osobom bladym, wyczerpanym nerwowo, drażliwym i nadmiernie pobudliwym.

AUTOR: Henryk Markiewicz- lekarz medycyny , specjalista medycyny przemysłowej, homeopata, Łódź

comments
© 2015 Homeopatia Polska - Strona - Forum