×

Uwaga

There is no category chosen or category doesn't contain any items

Możliwość zastosowania leków homeopatycznych w leczeniu zaćmy - doświadczenia własne.

1

2

3

Słowa kluczowe: zaćma, katarakta, zmętnienie soczewki, krople homeopatyczne, leki homeopatyczne w leczeniu zaćmy.

Streszczenie

W artykule poniższym autorka omawia możliwości homeopatycznego leczenia zaćmy. Wieloletnie doświadczenie w stosowaniu w tym schorzeniu zarówno leków pojedynczych jak i kropli homeopatycznych pozwala ocenić bardzo dobrze skuteczność takiej terapii, potwierdzonej poprawą ostrości wzroku u około 30% pacjentów oraz stabilizacją bez pogorszenia widzenia u grupy około 50% pacjentów.

Termin „zaćma” został wprowadzony przez Constantinusa Africanusa (AD 1018), mnicha i okulistę z Arabii. Tłumaczył on słowo „cataracta”, jako „coś” co przelewa się pod czymś – tak jakby wodospad”. Dziś wiemy, ze pogorszenie się widzenia w katarakcie nie jest kwestią zmętniałych płynów przelewających się w oku, a jej etiologia jest zupełnie inna. Zaćma jest bowiem związana z utratą przezierności, twardości i elastyczności samej soczewki.

Soczewka jest elastyczną strukturą znajdującą się w przedniej części gałki ocznej a jej pełna przejrzystość gwarantuje funkcje optyczną. Zadaniem soczewki jest ogniskowanie promieni świetlnych docierających do oka z różnych odległości, które są następnie zbierane na siatkówce, co powoduje powstawanie wyraźnego i pozbawionego zniekształceń obrazu. Kiedy z wiekiem zmniejsza się odżywianie soczewki, reakcje oksydacyjne prowadzą do utraty przezierności jej włókienek. Dochodzi do zmian degeneracyjnych, przez co soczewka traci swą elastyczność, a przede wszystkim wspomnianą powyżej funkcję optyczną.

Rodzaje zaćmy i jej etiologia

Istnieje wiele rodzajów zaćmy począwszy od wrodzonej, poprzez nabytą, aż do tak zwanej katarakty starczej związanej z naturalnym procesem starzenia się organizmu. Zaćma wrodzona może być rozpoznana zaraz po porodzie lub w pierwszych miesiącach życia. Wymaga ona bardzo szybkiej interwencji chirurgicznej, aby dziecko nie utraciło już na zawsze możliwości prawidłowego widzenia. Bowiem całkowity brak przezierności soczewki pociąga za sobą brak stymulowania bodźcami wzrokowymi obszarów siatkówki odpowiedzialnych za proces widzenia i może to skutkować nieodwracalnym zaniewidzeniem.

Zaćma patologiczna powstaje w związku z chorobami układowymi na przykład z cukrzycą.  Zaćma wikłająca inne choroby oka może występować w jaskrze lub krótkowzroczności, przewlekłych stanach zapalnych, dnia czy nadciśnieniu tętniczym.  Z kolei zaćma toksyczna jest jatrogenna i powstaje pod wpływem stosowania leków miejscowych lub ogólnych – takich jak sterydy, pilokarpina, diuretyki, barbiturany, ergotamina lub pod wpływem promieniowania podczerwonego, jonizującego i mikrofalowego. Także związki miedzi, żelaza oraz zatrucie rtęcią mogą prowadzić do rozwoju zaćmy.

Kolejny typ zaćmy to zaćma pourazowa. W zależności od wielkości urazu może dość do całkowitego zmętnienia soczewki lub tylko do utraty przejrzystości jednej z jej warstw. I ostatni, najczęściej spotykany typ zaćmy, to zaćma starcza, związana z degeneracją włókienek soczewki.

Na przyspieszenie procesów degeneracyjnych soczewki mają między innymi wpływ nieprawidłowa dieta, palenie tytoniu, nadwaga, podwyższony poziom cholesterolu czy nadużywanie alkoholu. Szok oksydacyjny przyczynia się  do zmniejszenia naturalnych antyoksydantów w soczewce, taki jak glutation, inozytol i kwas askorbinowy. To wszystko powoduje utratę przezierności soczewki.

Zaćma może wstępować już po 40. roku życia, ale zwykle jest ona widoczna po 60. roku. Mówi się także o wpływie czynnika genetycznego, obserwuje się nieraz rodzinną skłonność do przedwczesnego występowania zaćmy.

Objawy zaćmy

Objawy subiektywne występujące u pacjentów z zaćmą, powodujące niepokój u pacjentów i zgłoszenie się do okulisty są następujące:

  1. Spadek ostrości wzroku do dali i do bliży niemożliwy do skorygowania szkłami korekcyjnymi.
  2. Wrażenie rozszczepienia wiązki światła wokół jego źródeł.
  3. Zjawisko widzenia przez mgłę głównie o zmierzchu, zauważalne u kierowców, kiedy nocą rażą światła samochodów jadących z naprzeciwka.
  4. W zaawansowanych przypadkach występuje podwójne widzenie lub całkowita utrata ostrości wzroku.

Witamin, składniki odżywcze a profilaktyka zaćmy

Wykonano wiele badań, które pokazują wpływ podawania witamin na zmniejszenie częstości występowania zaćmy. Kanadyjskie badania wykazały na przykład, że u pacjentów powyżej 55 roku życia, którzy spożywali duże dawki witaminy C i E, ryzyko rozwoju zaćmy udało się  zmniejszyć o ponad 50%. W podwójnie ślepej próbie z udziałem 30.000 pacjentów przeprowadzonej na Uniwersytecie w Helsinkach również wykazano korzystne działanie tych witamin.

Stwierdzono także, że obniżony poziom glutationu występuje we wszystkich formach zaćmy. Jego poziom zmniejsza się wraz z wiekiem od 4 do 14 razy. Po podaniu N-acetylocysteiny, stabilnego aminokwasu, wykazano podniesienie się poziomu glutationu. Należy pamiętać, że w cysteinę bogate są białka kurzych jaj, stąd nie powinno ich braknąć w diecie. Kolejna obserwacja dotyczyła obniżania się poziomu witaminy C w obrębie mętniejącej soczewki, stąd ważnym działaniem profilaktycznym jest jej suplementacja. Dzienna dawka witaminy C w ilości około 100 mg jest w tym przypadku zwykle wystarczająca. Natomiast, jeśli chodzi o pozostałe witaminy i minerały, to w profilaktyce zaćmy dziennie zapotrzebowanie organizmu wynosi: na witaminę A 5,000 I.U, N-acetylocysteinę – 250 mg, witaminę E – 800 I.U., betakaroten – 25,000 I.U., chrom – 200 mcg, cynk – 15 mg, rutynę – 250 mg, kwercetynę – 300 mg, witaminę B2 – 50 mg.

Leczenie zaćmy

Leczeniem z wyboru jest postępowanie operacyjne z wszczepieniem sztucznej soczewki, która przejmuje funkcje usuniętej, zmętniałej. Do czasu wykonania zabiegu operacyjnego możliwe jest stosowanie chemicznych kropli hamujących rozwój zaćmy, jednak ich skuteczność nie jest w pełni potwierdzona. Natomiast dużym problemem dla okulistów jest grupa tych pacjentów, którzy nie mogą być zakwalifikowani do zabiegu operacyjnego usunięcia zaćmy ze względu na ich stan ogólny i choroby stanowiące przeciwskazania do znieczulenia.

I właściwie w tej grupie pacjentów znalazłam możliwość unikatowego zastosowania leków homeopatycznych z bardzo dobrym efektem leczenia. Ale nim przejdę do mojego schematu leczenia, chciałabym przytoczyć wyniki leczenia homeopatycznego zaćmy przez dr. Nortona oraz dwa badania kliniczne dr. Adamka i dr. Heidla.

Zaćma leczenia homeopatycznego

Doktor A. B. Norton opublikował badanie retrospektywne dotyczące zastosowanie leków homeopatycznych w leczeniu zaćmy u 295 pacjentów. Leki te były stosowane u 100 osób przez minimum 3 miesiące i tę właśnie grupę poddał analizie.

Wyniki badania wykazały poprawę u 58%, natomiast brak zmian u 42%. Do oceny leczenia brano pod uwagę ostrość wzroku przed podaniem leku. Pacjentów podzielono na dwie grupy. Do pierwszej należeli pacjenci z ostrością wzroku powyżej 0,3 a do drugiej grupy z ostrością poniżej 0,3 na tablicy Snellena.

W pierwszej grupie pacjentów były następujące wyniki:

- znaczna poprawa u 14%,

- niewielka poprawa u 26%,

- brak poprawy u 60%.

W grupie drugiej natomiast:

- znaczna poprawa u 29%,

- niewielka poprawa u 26%,

- brak poprawy u 45%.

Wynika z tego, że u osób z niższą wyjściową ostrością wzroku wyniki były dużo pozytywniejsze. Druga część pracy była poświęcona samym lekom zastosowanym przez niego w terapii zaćmy. Norton spośród wszystkich zastosowanych leków wybrał trzy, które były zalecane aż 88% pacjentów – Causticum, Calcum phosphorium oraz Sepia.

Spośród tych trzech leków aż u 64 na 100 pacjentów zastosowano Causticum. Kluczowym objawem przesądzającym o wyborze właśnie tego preparatu były takie objawy jak: odczucie piasku pod powiekami, ucisk i napięcie w gałkach ocznych oraz wrażenie ciężkich powiek. Inne objawy rzadziej zagładzane to odczucie świądu i palenie oczu, potrzeba częstego mrugania i zamykania oczu oraz nadwrażliwość na światło.

Calcarea phsphorica była przepisana 15 na 100 pacjentów. Na jej zastosowanie wskazywały takie objawy jak ból głowy po stronie prawej oraz pojawienie się bólu w prawym oczodole wokół gałki ocznej. Ponadto u pacjentów występowało zmęczenie oczu i odczucie sztywności gałek ocznych.

Lek Sepia zastosowano u 9 na 100 pacjentów. Objawem wskazującym na ten środek było zmęczenie oczu nasilające się wieczorem, gwałtowne bóle oczu i odczucie ciężkości powiek oraz ich zaciskanie. Objawy te znacznie zmniejszały się w środku dnia.

A teraz chciałabym przedstawić obserwacje kliniczne leku Mucokehl przeprowadzone w I Klinice Okulistyki PAM w Szczecinie przez dr. Bogdana Adamka i jego współpracowników. Wykonano je na 30 pacjentach w wieku minimum 50 lat, obu płci, którzy przynajmniej od roku cierpieli na jedną z form zaćmy. Podczas kuracji pacjenci nie stosowali innych leków miejscowych. Lek Mucokehl D5 stosowano przez pół roku do obu oczu 2 razy dziennie. Lekarze byli zobowiązani dokumentować każde ewentualne działanie niepożądane. W badaniach pacjentów wykonanych na początku, po 3 i 6 miesiącach kontrolowano ostrość wzroku do dali i bliży, wykonano pomiar ciśnienia śródgałkowego oraz pola widzenia. A oto wyniki:

- ostrość wzroku do dali: poprawa u 58% pacjentów,

- ostrość wzroku do bliży: poprawa w 43% pacjentów,

- ocena ciśnienia śródgałkowego: średnia wartość T we wszystkich badaniach mieściła się w normie,

- ocena obwodowego pola widzenia: średnie obwodowe pole widzenia poprawiło się w pierwszych 3 miesiącach, a następnie pozostało bez zmian do końca badania,

- zastosowanie leku Mucokehl dało u pacjentów poprawę subiektywną, szczególnie w początkowych stadiach zaawansowania zaćmy,

- preparat był bardzo tolerowany, nie wskazał żadnych badań niepożądanych ani skutków ubocznych działania leku.

A oto badanie drugi dotyczące skuteczności działania leku Mucokehl w leczeniu zaćmy i zapaleniu spojówek przeprowadzone przez dr. Heidla.

Skuteczność leczenia Mucokehlem oceniono u 50 pacjentów z zaćmą oraz z zapaleniem spojówek, którzy otrzymywali Mucokehl D5 2 razy dziennie po jednej kropli do worka spojówkowego w okresie średnio 3,1 tygodnia w przypadku zapalenia spojówek i 3,4 miesiąca w przypadku zaćmy. U 96% pacjentów z zapaleniem spojówek wynik leczenia był bardzo dobry lub dobry. U chorych z zaćmą 88% pacjentów stwierdzono dobre lub zadowalające działanie leku. Uzyskane wyniki potwierdzają bardzo wysoką skuteczność leku kropli ocznych Mucokehl D5  w proponowanych wskazaniach. Dodatkową możliwością stosowania leku jest cukrzyca w której zmiany naczyniowe oczu są poważnym powikłaniem.

A teraz chciałabym nawiązać do mojej praktyki gabinetowej. Otóż od kilkunasty laty zupełnie przypadkowo odkryłam w starej hinduskiej książce, omawiającej terapię chorób oczu, schemat leczenia zaćmy środkami homeopatycznymi. Od tej pory zastosowałam go już u ponad 100 swoich pacjentów.

Ten sześciotygodniowy cykl terapeutyczny wygląda następująco:

- Calcum phosphoricum w rozcieńczeniu 9CH i raz dziennie 5 granulek przez 7 dni,

- przerwa w podawaniu leków 7 dni,

- Conium maculatum w rozcieńczeniu 9CH i raz dziennie 5 granulek przez 7 dni,

- przerwa w podawaniu leku 7 dni,

- Phosphorus w rozcieńczeniu 9 CH 1 raz dziennie 5 granulek przez 7 dni,

- przerwa w podaniu leków 7 dni.

Cykl można powtarzać, ja zwykle podaje te leki przez pół roku i robię miesięczną przerwę, a następnie znów do niego powracam.

Od kliku lat, kiedy poznałam badania kliniczne cytowane powyżej, do tego leczenia dołączyłam standardowo krople Mucokehl i stosuje je u swoich pacjentów łącznie z powyższym schematem, zalecając podawanie dwa razy dziennie po jednej kropli, rano i wieczorem. Z mojej obserwacji wynika, ze takie skojarzone podawanie leków doustnie i miejscowo znacznie zwiększa efektywność leczenia.

Reasumując wyniki mojej retrospektywnej obserwacji na grupie około 100 pacjentów mogę stwierdzić, że u około 30% chorych uzyskałam poprawę ostrości wzroku, a u około 50% stabilizację – brak postępu zaćmy, co mogłam stwierdzić oceniając ostrość wzroku badaną na tablicy Snellena. Z tego wynika, ze około 80% pacjentów było zadowolonych z zastosowanej terapii i dlatego zdecydowanie mogę ją polecić wszystkim czytającym ten artykuł kolegom, aby zastosowali ją w swojej praktyce lekarskiej.

 

Kto szuka, znajduje!
Zespół suchego oka - możliwości komplementarnego zastosowania leków homeopatycznych.
Kto szuka znajduje - stan zapalny oczu, zapalenie spojówek, obrzęk powiek, ropna wydzielina z oczu, nadżerki powiek, Euphrasia.
Alergie i migreny oczu.
Urazy oczu
Zastosowanie leków homeopatycznych w urazach oczu
PEDIATRIA - Zapalenie spojówek
comments
© 2015 Homeopatia Polska - Strona - Forum