Homeopatia na świecie
i w Polsce

"W 2009 roku w Szwajcarii odbyło się referendum, które zaowocowało włączeniem homeopatii do obowiązkowego systemu ubezpieczeń medycznych. I jest to zapisane w Konstytucji."

Homeopatia w szpitalach

"Wyniki badań prowadzonych przez profesora Michalea Frassa wykazały, że leczenie Homeopatyczne ma wpływ na odległy wynik leczenia pacjentów leczonych z powodu sepsy na oddziale intensywnej opieki medycznej."

PRZEWLEKŁE, NIEGOJĄCE RANY

Profesor dr hab.med. Waldemar Lech Olszewski Kierownik Zakładu Chirurgii Transplantacyjnej Instytutu Medycyny Doświadczalnej i Klinicznej Polskiej Akademii Nauk w Warszawie twierdzi, że wszystkie standardy gojenia ran opierają się na ograniczeniu ogólnoustrojowych i miejscowych czynników hamujących proces gojenia ran.

Do miejscowych czynników hamujących proces gojenia ran należą:

1/ niedostateczna podaż energii i białek oraz bodzców anabolicznych

2/ niedotlenienie tkanek ( niedostateczny przepływ krwi, pokrycie rany wysiekiem lub
   nieprzepuszczającym wilgoci strupem )

3/ wysuszenie rany

4/ nadmierny wysięk rany ( enzymy proteolityczne)

5/ zakażenie rany z powodu zmniejszonej miejscowej odporności

6/ niekontrolowany odczyn zapalny pojawiający się wskutek nadmiaru cytokin

7/ uraz rany: stosowanie środków antyseptycznych niszczących ziarninę, częste zmiany opatrunków

Ogólnoustrojowe czynniki hamujące proces gojenia ran:

1/ niedostateczne ukrwienie ( brak wynaczynienia komórek odpornościowych, przeciwciał i
   substratów energetycznych)

2/ utrata białek ustroju ( katabolizm, zmniejszenie anabolizmu, niedostateczny dowóz kalorii,
   zmniejszenie stężenia aminokwasów w ranie )

3/ niedożywienie: niedobór białek i aminokwasów, transferryny )

4/ zakażenie ogólnoustrojowe.

Według profesora Zdzisława Łapińskiego w procesach patofizjologicznych zachodzących w ranie biorą udział następujące zjawiska : przekrwienie czynne w otoczeniu tkanek uszkodzonych ( z tych tkanek uwalniają się ciała histaminopodobne o budowie polipeptydów), wzmożona przepuszczalność naczyń włosowatych ( wysięk), narastanie ciśnienia w ognisku i zwolnienie prądu krwi, anoksja tkanek różnego nasilenia. W tym procesie gojenia odróżniamy kilka okresów: okres inwazji i zniszczenia, okres ograniczenia zapalenia i oczyszczania ogniska zapalnego, okres odnowy. W zależności od rozmiarów rany okresy te trwają różnie długo . Rana traktowane jest więc jak ognisko zapalenia.

Profesor Jerzy Arendt ze Sląskiego Uniwersytetu Medycznego zauważa, że w ostatnich latach obserwowaliśmy kilka milowych kroków, które pozwoliły na stworzenie w miarę optymalnego środowiska gojenia się rany. Poznaliśmy znaczenie walki z zakażeniem, skuteczność innych środków antyseptycznych, które wyparły antybiotyki stosowane miejscowo, poznajemy znaczenie oczyszczania rany z tkanek martwiczych i zakażonych, wiemy, jak istotne jest stworzenie wilgotnego środowiska rany. Nadal nie potrafimy jednak znaleźć czynników, które istotnie przyśpieszyłyby ziarninowanie i naskórkowanie ran. Zawiodła nas, jak się wydaje terapia genowa z użyciem czynników zrostu.

Metoda homeopatyczna

Arnica Montana 30 CH

Ułatwia wchłanianie krwiaków, wybroczyn, łagodzi bóle pooperacyjne, ułatwia wszelkie procesy gojenia.

Staphysagria 9 CH

 

Przyspiesza gojenie.

Pyrogenium 9 CH

 

Miejscowe nadkażenia.

Hypericum Perforatum 30 CH

Rany w okolicach mocno unerwionych, na plecach, na twarzy, opuszkach palców.

Hepar Sulfur 30 CH

Hamuje ropienie (5 CH przyspiesza ropienie)

Dotknięta ropieniem okolica jest bardzo wrażliwa na ból, dotyk.

Beladonna 9 CH

Obrzęk, skóra czerwona, błyszcząca, ból pulsujący, intensywnie promieniujący ciepło.

Graphites 9 CH

Skłonność do bliznowców, blizn przerośniętych.

Causticum 9 CH

Blizny zaciągnięte, bolesne, z cieńką, wrażliwą skórą.

Silicea 15 lub 30 CH

 

Procesy ropne, nawracające.

Thuya 30 CH

 

Lek etiologiczny po antybiotykoterapii.

Przypadek : Pan Kamil urodzony 1988

Pierwsza konsultacja : 30.06.2010

Powód konsultacji :

Owrzodzenie kości krzyżowej utrzymujące się od stycznia 2010 po operacji torbieli kości krzyżowej, leczone antybiotykami.

W wywiadzie operacja torbieli kości krzyżowej w lipcu 2007.

W badaniu fizykalnym otyłość; na skórze twarzy i pleców trądzik grudkowo-krostkowy.

Na krzyżu przy kręgosłupowo rana długości około 10 cm sięgająca do szpary pośladkowej, sącząca z wydzielina ropną. Wokół rany obrzęk i zaczerwienienie skóry, bolesność dotykowa. Inne układy w badaniu fizykalnym w granicach normy.

Zastosowano leczenie homeopatyczne :

Silicea 15 CH - 1 razy 5 granulek

Pyrogenium 9 CH – 2 razy po 5 granulek

Arnica 30 CH – 1 razy 5 granulek , potem 10 granulek przez kolejne 4 niedziele

Hypericum 30 CH – 1 razy 5 granulek przez 5 dni,
                                potem 10 granulek przez 4 środy

Thuya 30 CH – 10 granulek we wtorki i piątki

Sanprobi - 1 razy jedna kapsułka przez 4 tygodnie

Octenisept areozol 2 razy dziennie na ranę

Zalecono wymaz z antybiogramem.

Druga konsultacja : 21.07.2010

Wymaz- flory bakteryjnej patogennej nie wyhodowano.

W badaniu fizykalnym owrzodzenie na długości 7-8 cm zagojone; blizna żyworóżowa.

Na długości około 2-3 cm owrzodzenie głębokie.

Zgłasza uczucie kłucia, mrowienia, drętwienia okolicy kości krzyżowej.

Zalecono leki :

Silicea 30 CH - 5 granulek co 2 dzień

Grafites 9 CH – 1 razy 5 granulek

Tuja 30 CH – 10 granulek co środę

Hypericum 30 CH – 1 razy 5 granulek przez 14 dni,

                                 potem 10 granulek w poniedziałek i sobotę

Trzecia konsultacja : 18.08.2010

Badanie fizykalne – rana zagojona; blizna miękka, niebolesna, gładka, jasnoróżowa.

Nie zgłasza dolegliwości.

Zalecono leki :

Grafites 30 CH – 10 granulek co niedzielę

Hypericum 30 CH – 10 granulek w poniedziałek i piątek przez 2 miesiące

comments
© 2015 Homeopatia Polska - Strona - Forum