PROBLEMY Z WŁOSAMI – ŁYSIENIE

CZĘŚĆ I: LEKI PODSTAWOWE

Henryk Markiewicz

Słowa kluczowe: łysienie zupełne, łysienie plackowate, leki homeopatyczne.

Streszczenie

Kłopoty z wypadanie włosów mają nie tylko mężczyźni, ale także kobiety, a coraz częściej i dzieci. Na wygląd włosów duży wpływ ma ogólny stan naszego zdrowia, dostarczanie organizmowi niezbędnej liczby witamin i mikroelementów. Często wypadanie włosów nie powodują choroby skóry, lecz zupełnie inne, np. przewlekłe schorzenia układu pokarmowego, czy choroby zakaźne, ale także skłonności rodzinne uwarunkowane genetycznie, wrodzone i nabyte zaburzenia hormonalne. Niekiedy przyczyn należy upatrywać w przyjmowaniu leków hormonalnych, steroidowych lub cytostatycznych. U kobiet mamy często do czynienia z wypadaniem włosów po porodzie lub w okresie laktacji. Łysienie może też wystąpić w wyniku niedożywienia, brak witamin i soli mineralnych, wreszcie w wyniku starzenia się organizmu. W przypadku łysienia plackowatego bezpośrednią przyczyną jest zazwyczaj silny stres, który działa jak bodziec. Innymi czynnikami mogą stać się szczepionki lub infekcje. Silny wstrząs psychiczny powoduje często w krótkim czasie siwienie lub łysienie. W części przypadków łysienie przemija, a włosy mogą odrosnąć. Wypadanie włosów nie powoduje dolegliwości, czasami tylko chory odczuwa lekki świąt i mrowienie skóry. W leczeniu łysienia sprawdzają się  leki homeopatyczne, choć leczenie może trwać nieraz bardzo długo.

Fluoricum acidum – wykazuje selektywny tropizm do tkanki kostnej skóry i jej przypadków oraz tkanki włóknisto-łącznej. Pacjent podatny na ten lek charakteryzuje się asymetrią ciała, wiotkością tkanki podporowej, głównie naczyń oraz zmianami skórnymi. Fluoricum acidum to lek głównie męski. Dla osób psychicznie nadpobudliwych, z brakiem wytrwałości w podejmowaniu wysiłku intelektualnego, grubiańskich, nieczułych, z poczuciem własnej wyższości, ale i wrażliwych na cierpienia innych. Pacjentów tego typu charakteryzuje brak zapału, optymizmu. Nawet chwile wesołości występują u nich na przemian ze stanami niepokoju, zobojętnienia i stronieniem od ludzi. Mają skłonność do nadczynności tarczycy, a dzieci i młodzież z tej grupy często miewa kłopoty w szkole z powodu nadpobudliwości psychoruchowej. Fluoricum acidum to najczęściej ludzie przedwcześnie starzejący się, smukli, o słabej budowie. Często mają kłopoty ze skórą i paznokciami, objawiają niechęć do kawy, a uwielbiają dania mocno przyprawione. Prawie wszyscy autorzy opisują u Fluoricum acidum wypadanie włosów, najczęściej koliste, lub łysienie plackowate. Włosy mają suche, matowe, łamliwe. Mathias Eislele tak o nich pisze: „Przedwczesne starzenie się przy chorobach przewlekłych; czuje się stary i zmęczony; silne wypadanie włosów głowy, a także brwi i brody; łamliwe, suche włosy; sucha swędząca skóra głowy; paznokcie szybko rosną, ale są kruch i łamliwe; źle znosi ciepło” (1).

Graphites – pacjent tego typu ulega atmosferze otoczenia, bywa uczuciowy, chwiejny i niezdolny do podjęcia decyzji. Dominują u niego smutek, melancholia, przeczucie nieszczęścia. Wrażliwy na krytykę, odczuwa lęk przed praca umysłową, gdyż nie może skupić myśli. Ma skłonność do nadwagi lub otyłości, problemy ze skórą, włosami i paznokciami. Małe zaognienia na skórze, które łatwo ropieją, czasem mokre wysypki z miodową wydzieliną. Paznokcie zgrubiałe, zdeformowane, przebarwione.  Swędzenie skóry, które się nasila w cieple. W schorzeniach włosów u pacjentów typu Graphites znajdujemy bogatą gamę zaburzeń: wypadanie włosów na skórze łojotokowatej z łupieżem; wypadanie włosów w połączeniu z przewlekłą egzemą skóry głowy; wypadanie włosów po wyczerpujących lub przewlekłych chorobach ogólnoustrojowych; łysienie na skutek choroby zakaźnej, a także jak podaje Homotoksykologia – łysienie w hormonalnej dysfunkcji. Pogorszenie następuje pod wpływem zimna (choć pacjent odczuwa potrzebę przebywania na świeżym powietrzu), w łóżku, a poprawa pod wpływem ruchu na świeżym powietrzu. Charakterystyczne dla Graphites są zaparcia bez potrzeby oddania stolca lub stolce grudkowate ze śluzem, wzmożony apetyt na słodycze i mięso lub przeciwnie – awersja do nich oraz ciepłych pokarmów.

Hypericum perforatum – działa na ośrodkowy układ nerwowy. Polecany przy wszelkich urazach zakończeń nerwowych i skóry. Leczy też depresje po wstrząsie mózgu, stanu nerwowe, neuralgie. Bóle kości ogonowej po upadku czy uderzeniu, bóle strzelające wzdłuż nerwów po urazach. Pacjent miewa depresyjne nastroje, bywa często płaczliwy, przybity, melancholijny. Ma osłabiona zdolność myślenia. Gerhard Leibold widzi w Hypericum perforatum lek na : „ […] wypadanie włosów po chorobach skórnych”(2). Ma ten lek również zastosowanie przy utracie włosów po wstrząśnieniu mózgu czy urazie głowy. Gdy nasilenie dolegliwości następuje pod wpływem dotyku i wstrząsów oraz wilgotnego zimna.

Kalium carbonicum – lek na błony śluzowe układu oddechowego, pokarmowego i narządów płciowych oraz na układ krążenia, układ stawowy i ośrodkowy układ nerwowy. Lek odpowiada psorycznemy sposobowi reagowania. Pacjent z grupy Kalium carbonicum to osoba introwertyczna, wrażliwa emocjonalnie i wrażliwa na zmiany środowiskowe, bardzo obowiązkowa, kontrolująca się na każdym kroku. Nie znosi samotności, bojaźliwa, obawia się grożących jej chorób. Ma nadwrażliwe zmysły, zwłaszcza na hałas, dotyk i ból. Jako dziecko przejawia upór, łatwo się obraża, jest wrażliwe, ale łatwo wywrzeć na nie presje. Często ma problemy z nauką, gdyż lęk przed odpowiedziami na lekcji całkowicie je blokuje. Na małego pacjenta typu Kalium carbonicum nie wolno podnosić głosu. Słabość nerwów pogłębia spożywanie cukrów i słodyczy. Opisywane tu osoby cierpią na sile wzdęcia z biegunką i bezsennością. Wielu autorów w obrazie leku dostrzega wypadanie włosów, nadmierne pocenie się, stany wyczerpania i depresją. Mathias Eisele dodaje: „Wypadanie włosów po wyczerpujących lub przewlekłych chorobach. Nerwowe osłabienie z wypadaniem włosów, również brwi i brody; sucha, swędząca skóra; przesadnie suche włosy, pryszcze na twarzy, blady i anatomiczny; skłonność do obrzęków, szczególnie górnych powiek; osłabienie mięśni, napady potu już przy małym ruchu” (3).

Kalium phosphoricum – stosowane w stanach ogólnego wyczerpania, osłabienia, zwłaszcza po ciężkich chorobach infekcyjnych. Również przy apatii, znużeniu, niezdolności do wysiłku umysłowego, przy niepokoju, drażliwości i senności w ciągu dnia, a bezsenności w nocy. Pacjent nań podatny ma silną potrzebę podróżowania, jest towarzyski, utrzymuje stałą wieź z rodziną. Jeśli mu tego zabraknie, czuje się nieszczęśliwy i zagubiony. Klaium phosphoricum cechuje apatia, znużenie, drażliwość i stany lękowe. Charakterystyczne dla niego są stany melancholii, płaczliwości (zwłaszcza u płci żeńskiej), nieśmiałość, nadmierne zaczerwienienie twarzy. Bywa depresyjny często zmęczony i pozbawiony energii życiowej. Często odczuwa bóle i zawroty głowy. Bardzo wielu autorów stosuje Kalium phosphoricum przy wypadaniu włosów na tle nerwowym, po nadmiernym wysiłku psychicznym czy kłopotach. Dobrze wówczas działa u dzieci szkolnych i studentów przemęczonych nauką. Lek tu prezentowany stosowany w łysieniu plackowatym u osób wyczerpanych fizycznie i psychicznie. Jerzy Łozowski dodaje: „Korzystny wpływ w leczeniu choroby wrzodowej żołądka, jak również przy łysieniu plackowatym oraz białkomoczowym zapaleniu siatkówki tłumaczy Schusser wpływem kalium phosphoricum na nerwowe włókna układu sympatycznego. Ogólnie biorąc, należy uważać Kalium phosphoricum za jeden z najlepszych leków tonizujących układ nerwowy” (4). Kalium phosphoricum odczuwa pogorszenie podczas pracy umysłowej, po stosunku płciowym, przy zmęczeniu i pod wpływem zimna.

Lycopodium clavatum – ważny lek o szerokim obszarze działania skierowany na konstytucjonalny psoryczny sposób reagowania. Dla pacjentów wrażliwych, lękliwych, bojących się samotności. Lycopodium czuje niechęć do podejmowania nowych zadań, gdyż boi się, że nie sprosta stawianym przed nim zadaniom. Nie znosi żadnego sprzeciwu. Chory przekonany jest o swojej słabości i niezdatności do pokonania przeszkód, ale na zewnątrz prezentuje się jako osoba kompetentna, odważna i mocna. Stąd strach, ze inni odkryją prawdę o jego wewnętrznej słabości. Pacjent bardzo wrażliwy na zimno, ale lubi świeże powietrze, natomiast źle czuje się w dusznych i przegrzanych pomieszczeniach. Ma kłopoty z wątrobą, żołądkiem, skłonności do wzdęć brzucha i zaparć. U Lycopodium łysienie często jest zjawiskiem występującym rodzinnie. Wtedy obserwujemy wczesne siwienie i wpadanie włosów. Wypadanie włosów może nastąpić także u kobiet po ciąży. Mthies Eisele pisze: „Wypadanie włosów w wyniku zaburzeń hormonalnych, włosy masowo wypadające po porodzie i w okresie przekwitania; przedwczesne siwienie włosów, zmarszczki na czole, głowa czuła na dotyk, strupiasta wysypka na głowie; mokra egzema na uszach; swędzenie skóry; rano wzdęcia; drażliwy, niecierpliwy” (5). Omawiany tu typ pacjenta miewa apetyt na słodycze i gorące napoje. Dziecko Lycopodium odczuwa lęk przed samotnością, dobrze czuje się w obecności rodziców. Charakterystyczne są modalności tej grupy chorych: pogorszenie miedzy godziną 16. a 20., po przebudzeniu, pod wpływem ciepła, mimo wrażliwości na zimno i pod wpływem kłopotów. Poprawa następuje na świeżym powietrzu, pod wpływem ciepłych napojów i powolnego ruchu.

Natrium muriaticum (chloratum) – jeden z najczęściej stosowanych leków homeopatycznych i zarazem jeden z podstawowych dla tuberkulinowego sposobu reagowania. Dobrze dobrany może rozładować zablokowaną energię emocjonalną (smutek, strach czy złość). Pacjent ma silne poczucie braku własnej wartości. Natrium muriaticum to klasyczny środek dla ludzi, których dolegliwości są spowodowane brakiem miłości. Wskazany dla osób ze skłonnościami do odwapnienia i chudnięcia, mimo zachowanego dobrego apetytu; ze skłonnościami depresyjnymi. Za czynnik etiologiczny u Natrium muriaticum należy uważać złe następstwa strachu, żałoby i gniewu. Zły nastrój i stany depresyjne pogłębia pocieszenie – pacjent woli przeżywać swoje frustracje i płakać w samotności. Jest osobą nieufną, sceptyczną i ma poczucie braku własnej wartości. Jest bardzo drażliwy, łatwo popada w gniew i łatwo się obraża. Często u osób z grupa Natriu muriaticum stwierdza się nadmierne wypadanie włosów, szczególnie na czole (zakola) przy jednocześnie występującej tłustej cerze. Łysienie pojawia się tuż po ciąży i karmieniu dziecka piersią. Nierzadko wypadaniu włosów towarzyszą u nich bóle głowy (Martin Stubler). Jus Mohinder Singh dodaje: „Natrium muriaticum może już w wieku szesnastu lat mieć pierwsze siwe włosy. Bywa ono wskazane przy utracie włosów po szoku, śmierci bliskiej osoby albo po śmierci ukochanego zwierzęcia. W młodym wieku ten stan może zostać skorygowany i włosy znowu odrosną” (6). Natomiast Mathias Eisele tak uzupełnia skreślony wyżej obraz: „Wypadanie włosów w wyniku zaburzeń hormonalnych. Po ciąży; w czasie laktacji; w okresie klimakterium; wypadanie włosów szczególnie przy czole, wyłysiałe skronie; łuskowata, swędząca skóra głowy; trądzik u nasady czoła, włosów i za uszami; tłusta skóra twarzy; tłuste włosy; wychudzenie mimo wystarczającego pożywienia; lekko wrażliwy na płaszczyźnie emocjonalnej; zadręcza się poczuciem winy; często wynika to z przyczyn psychicznych (kłopoty, strach itd.)”(7).

Phosphoricum acidum – środek na wzmocnienie przy wyczerpaniu i osłabieniu spowodowanym przepracowaniem, nadmiernym wysiłkiem, ciężkimi wstrząsami psychicznymi, bądź przebytym stresem emocjonalnym, smutkiem, zmartwieniem, ciężką chorobą. Na osłabienie pamięci, utrudniają koncentrację, senność w dzień, a bezsenność w nocy; uczucie ociężałości i wewnętrzny niepokój. U pacjentów o smukłej budowie ciała, niekiedy o zapadniętych oczach z niebieskawą obwódką (podkrążonych oczach). Dla takich, u których odnotowujemy przedwczesne wypadanie włosów i przedwczesne siwienie. Gdy włosy są tłuste, siwiejące. Phosphorium acidum podajemy, gdy włosy są łamliwe i kruche, przy wypadaniu zarostu twarzy, zwłaszcza w następstwie strapień, i kłopotów czy nadużyć ( np. seksualnych), przy wypadaniu włosów po wyczerpujących czy przewlekłych chorobach. U pacjenta omawianego tu typu dolegliwości nasilają się pod wpływem zimna, przeciągów, po wysiłku fizycznym lub umysłowym, po nadmiernej aktywności seksualnej, a ustępują pod wpływem ciepła i po krótkiej drzemce (podobnie jak u osób Nux vomica).

Phosphorus – wpływa na wszystkie tkanki i funkcje organizmu: na odżywianie, układ krwionośny, błony śluzowe układu oddechowego i trawiennego. Phosphorus jest szczególnie wskazany dla ludzi żywych, otwartych, przyjaznych, którzy czasem stają się  nerwowi i niespokojni, a czasem potrzebują pocieszenia od najbliższych.  Dla wrażliwych na kłopoty i nieszczęścia innych. Podajemy gdy pacjent często bywa lękliwy i pełen obaw, gdy boi się być sam, zwłaszcza podczas burzy. Jeśli ma skłonności do krwawień, krwotoków. Terapeutyczny poradnik homeopatyczny Dolisos podaje: „Łysienie o podłożu nerwowym, włosy wychodzą garściami, u osoby zalęknionej, potrzebującej towarzystwa” (8). Dla typu Phosphorus charakterystyczne być tez może łysienie plackowate lub wypadanie włosów po wyczerpujących chorobach, gdy włosy również wypadają garściami. Dr. Vera Rosival tak opisuje objawy pojawiające się u osób podatnych na ten lek: „Piekące bóle; chroniczny wzmożony napływ krwi do głowy, zmęczenie pracą umysłową połączone z osłabieniem, uczucie napięcia skóry czoła; swędzenie skóry głowy; wypadanie włosów całymi kępkami; zapalenie błon śluzowych; odbijanie się kwasem i kwaśny smak w ustach; ból głowy pojawiający się tuz po jedzeniu” (9). Poprawa w cieple, spokoju, pod wpływem snu. Pogorszenie przy zmianach pogody, w zimnie, wieczorem, o zmierzchu, po wysiłku fizycznym, wzburzeniu i leżeniu na lewym boku.

Secale cornutum – działa głownie na włókna mięśni gładkich, zwłaszcza naczyń krwionośnych i macicy, a co się z tym wiąże na krążenie krwi. Nieoceniony lek w zaburzeniach i niedokrwieniach obwodowych. W psychice pacjenta z tej grupy dominują melancholia, strach, lęk i niepokój. Boi się śmierci. Secale to lek dla osób fizjologicznie postarzałych z objawami ogólnego osłabienia, cierpiących na dolegliwości naczyniowe. Pacjent odczuwa zimno w kończynach, a mimo to przy bólach zimno wpływa nań łagodząco; nie lubi ciepła. Odznacza się dużym apetytem i upodobaniem do potraw kwaśnych. Często spostrzegamy u niego zmiany troficzne włosów i paznokci, drętwienia i mrowienia w różnych miejscach. Na skórze głowy wypadają mu włosy, które zazwyczaj są suche i przedwcześnie posiwiałe. Nasilenie dolegliwości następuje u omawianych tu pacjentów pod wpływem ciepła, a poprawa pod wpływem zimna i świeżego powietrza.

Selenium – działa na ośrodkowy układ nerwowy, górne drogi oddechowe, męskie narządu płciowe oraz skórę. Nadaje się dla osób wyczerpanych, ze stałym uczuciem zmęczenia i sennością. Stan ten może być wynikiem przepracowania, długotrwałym wysiłkiem umysłowym, wynikiem nadużyć seksualnych lub przebyciem ciężkiej choroby. Pacjent przez cały czas odczuwa niepowstrzymaną potrzebę położenia się i spania. Miewa bóle głowy usytuowane nad lewym okiem, tłustą skórę łojowatą ze skłonnością do wysypek skórnych. Jest środkiem pomocnym w leczeniu łysienia połączonego z łojotokiem, egzemy, szczególnie na skórze głowy. Pacjenci mają zmiany na paznokciach, odczuwają świąd między palcami, mogą im wypadać włosy przy zaburzeniach równowagi hormonalnej. Występuje też wczesne siwienie. Chorzy odczuwają mocny pociąg do alkoholu, są nadzwyczajnie osłabieni, zmęczeni w skutek nawet niedużego wysiłku fizycznego lub umysłowego. Miewają stany depresyjne i często zaburzenia snu. Pogorszenie następuje rano po przebudzeniu, po stosunkach płciowych, na słońcu i przy ciepłej pogodzie oraz po wypici herbaty, alkoholu i kwaśnych napojów.

Sepia – lek układu krążenia, błon śluzowych i skóry, tkanek podporowych oraz ośrodkowego układu nerwowego i układu neuroendokrynnego. Najczęściej jest to lek kobiecy. Kobietom typu Sepia brakuje energii, są zimne uczuciowo, wycofują się, apatyczne lub nawet depresyjne. Jeśli uda się je zachęcić do ruchu lub ćwiczeń, wraca energia i samopoczucie poprawia się. Zazwyczaj są to kobiety senne, otępiałe i obojętne, marznące, ale pragnące świeżego powietrza. Nienawidzą współczucia. Pod względem fizycznym cechuje je skłonność do zaparć, nadmierna wrażliwość na zapachy, wrażliwość na zimno. U Sepii odnajdujemy wpadanie włosów, które może rozpocząć się już od okresu pokwitania, oraz łysienie kobiet przez całe życie. Mathias Eisele opisuje: „Wypadanie włosów w związku ze zmianami hormonalnymi (poród, okres przekwitania); żółtawa skóra, brązowe plamy skórne; pryszcze na czole u nasady włosów; bolesne swędzenie skóry głowy; przy wyczerpaniu rozdrażniony, smutny, obojętny; obniżony pęd seksualny” (10). Pogorszenie samopoczucia przed południem, w nocy, w czasie mycia, w wilgoci, na zimnym powietrzu, przed burzą z piorunami. poprawa w czasie ćwiczeń, po ucisku (przy bólach), w cieple łóżka, po stosowaniu ciepła.

Silicea – jeden z głównych leków służący do zwalczania procesu ropienia i osłabionej obrony przed infekcją. Często choroby występują w powiązaniu z cyklem miesięcznym u kobiet lub są uzależnione od fazy księżyca (podczas nowiu dolegliwości związane z istnieniem pasożytów jelitowych). jest to lek odpowiedni dla osób wątłej konstytucji, nadmiernie pocących się, marznących, łatwo przeziębiających się, mających umysł lękliwy, uległy, nieśmiały, nerwowy, płochliwy ale i uparty, o małym poczuciu własnej wartości i łatwo wpadający w tremę przed wystąpieniami publicznymi. U Silicei obserwuje się wypadanie włosów połączone często z chorobami paznokci (łamliwość paznokci). Również ropne choroby skóry. Matgias Eisele i in. opisują: „Wypadanie włosów u młodego człowieka po wyczerpującej chorobie; także jako wynik szczepień; w połączeniu z zaburzeniami wzrostu paznokci; skłonność do ropnego zapalenia skóry; pocenie głowy przy małym wysiłku lub także nocą; skóra głowy swędzi i jest wrażliwa na ucisk; bardzo czuły na zimno, szczególnie głowa, głowę musi zawsze trzymać w cieple” (11). Pogorszenie następuje pod wpływem zimna, wilgoci i zimną; na skutek nieprawidłowo przeprowadzonych szczepień oraz podczas nowiu księżyca. Poprawa pod wpływem ciepła, podczas ciepłej i suchej pogody.

Sulphur – środek o bardzo szerokim wachlarzu wskazań; najważniejszy lek psorycznego sposobu reagowania. Pacjenci ze wskazaniami do podania  Sulphuru czują się ożywieni w czasie chłodnej pogody i gdy przebywają na świeżym powietrzu. Gorzej czują się w ciepłym otoczeniu, w ciepłych pomieszczeniach i ciepłej pościeli. Charakterystyczne są dla nich palące bóle i wydzieliny palące skórę, stąd często u przedstawionych tu pacjentów pojawia się zaczerwienieni otworów naturalnych oraz najbardziej charakterystyczne objawy – palenie stóp po rozgrzaniu się  w pościeli i wystawianie stóp, ale i dłoni spod pościeli. Sulphur należy do osób źle zorganizowanych, bałaganiarzy. Ma skłonność do gromadzenia starych, często już bezużytecznych przedmiotów. Często jest leniwy i nie lubi systematycznej pracy. Lekceważy otoczenie, bywa opętany abstrakcyjnymi ideami, różnymi zagadnieniami fizjologicznymi lub nawet wiedzą tajemną. Charakterystyczne są dla niego liczne zaburzenia przewodu pokarmowego, częste uczucie czczości w żołądku, odczuwanie głodu około godziny jedenastej przed południem. Pacjent cierpi tez na niestrawność po jedzeniu, odczuwa niezmierną ochotę na silnie przyprawione i tłuste jedzenie, na słodycze, na alkohol. Może odczuwać niechęć do mleka, mięsa, słodyczy czy tłuszczu. Sulphur ma wzmożone pragnienie, ale woli raczej ciepłe napoje. Często nie może zasnąć przed północą lub też budzi się zbyt wcześnie, budzony jest np. potrzebą oddania luźnego stolca. Po nadmiernie długim śnie może skarżyć się na niezwykłą ociężałość. Sulphur ma w swoim obrazie wypadanie włosów, które może zawdzięczać niepożądanemu działaniu niektórych leków alopatycznych lub alergii (np. lekom hormonalnym, chemioterapii); włosy są wtedy bez połysku, matowe, suche i często nastroszone. Towarzyszy temu świąd skóry głowy. Często po umyciu głowy pojawia się  uczucie gorąca na głowie. Stan chorego pogarsza się, kiedy długo stoi on bez ruchu, spoczywa w rozgrzanym łóżku, pod wpływem wody i około godziny 11. przed południem. Poprawa następuje w ruchu, w czasie suchej pogody.

Thallium aceticum i Thallium sulfuricum – główne leki stosowane w wyłysieniu plackowatym i zupełnym. Oba leki muszą być stosowane przez dłuższy czas. Na temat Thallium aceticum Poradnik Dolisos podaje: „Bardzo szybkie wypadanie włosów u osób osłabionych, wychudzonych lub po zapaleniu nerwu twarzowego” (12). Takie same wskazania odnoszą się w stosunku do Thallium sulfuricum. Dodatkowe wskazania to zapalenie nerwów, często z niedowładem i zanikiem odruchów.

Thallium metallicum – wskazania podobne jak dla Thallium aceticum i Thallium sulphuricum, a dodatkowo przy wypadaniu włosów po wyczerpujących chorobach oraz wypadaniu włosów z brody, brwi  a nawet włosów z okolicy łonowej. Polecane tez przy nerwobólach nerwu trójdzielnego. Gdy u pacjentów obserwuje się duże zmęczenie, często drżenie kończyn oraz nocne poty. Homotksykologia kliniczna zaleca Thallium w zależności od homeopatycznego obrazu choroby na zmianę z Acidum hydrofuoricum i Phosphorus; zwłaszcza w łysieniu plackowatym (13).

Thuja occidentalis – podstawowy środek sykotycznego sposobu reagowania – stanu przewlekłego. Charakterystyczne dla tego leku są: ogólne nawodnienie tkanek, produkcja niewielkich wyrośli skórnych, przewlekłe infekcje, podstępny rozwój chorób i skłonność do depresji. Pacjenci z tej grupy są zamknięci w sobie, znudzeni życiem, mrukliwi, roztargnieni, miewają różne myśli prześladowcze. Są natomiast nadzwyczaj skrupulatni i pedantyczni. Mają skłonność do nadwagi lub nawet otyłości. Stosujemy ten środek do leczenia łysienia, łojotoku, zaburzeń wzrostu paznokci jak również różnych wykwitów skórnych, brodawek, polipów, kłykcin i innych, zwykle jako lek głębokiego działania.

Ustilago maydis – podajemy głównie lecząc łysienie na tle łojotokowym jak również zaburzenia wzrostu paznokci, mających skłonność do pękania i łamania się (kruche paznokcie). Pacjenci zwykle mają skórę suchą. Lek nadaje się dla mężczyzn ze wzmożonym popędem płciowym, nasieniotokiem i kobiet z obfitymi miesiączkami. Pacjent typu Ustilago obydwu płci mogą mieć lubieżne sny. Główne wskazanie dla leku stanowi zwiotczenie macicy u kobiet i obfite, przedłużające się krwawienia miesięczne oraz krwawienia międzymiesiączkowe.

Piśmiennictwo

  1. Eisele M., Friese K-H., Notter G., Schlumpberger A.: Homeopatia. Wskazania i stosowane substancje czynne. Porady I zalecenia. Med. Pharm Polska, Wrocław 2006; 37.
  2. Leibold G., Homeopatia – medycyna naturalna dla każdego. Humboldt Taschenbuchverlag, Jacobi KG, Monachium 197; 132.
  3. Eisele M. i in.; 40.
  4. Łozowski J., Zarys homeopatii. Zakład Wydawnictw Medycyny Naturalnej, Koszalin 1991; 87.
  5. Eisele M. i in.; 36.
  6. Singh J. M., Typy dzieci w homeopatii. Oficyna Wydawnicza MARGRAF, Szczecin 1998; 195.
  7. Eisele M. i in.; 36.
  8. Dolisos, Terapeutyczny poradnik homeopatyczny. Oficyna Wydawnicza Medyk, Warszawa; 104.
  9. Rosival V.; Bóle głowy. poradnik medycyny naturalnej. Cedrus Publishing House, Warszawa 1991; 77.
  10. Eisele M. i in.; 36.
  11. Eisele M. i in.; 39.
  12. Dolisos; 104.
  13. Homeotoksykologia kliniczna, [red.:] Franza Schmidt F., Latkowski B., Wasilewski B. Instytut Psychosomatyczny, Warszawa 1998; 186.
comments
© 2015 Homeopatia Polska - Strona - Forum