Mleka w homeopatii, czyli co oznacza bycie ssakiem?

Kiedy myślimy o ssakach, na myśl od razu przychodzi nam mleko. Stanowi ono bowiem unikatową adaptację charakterystyczną tylko dla tej grupy zwierząt. Ta cecha więc, właśnie ze względu na to, że jest nietypowa, rzadka i jedyna w swoim rodzaju, nadaje lekom homeopatycznym, sporządzonym z mleka (od ssaków różnych gatunków) ich unikatowe, niepowtarzalne i szczególne właściwości. Esencją tych leków będzie to, co jest najbardziej szczególne w karmieniu młodego ssaka własnym mlekiem matki i co powoduje, że ssaki odznaczają się cechami typowymi tylko dla nich. Różnice jakie się zaznaczają w odniesieniu do poszczególnych leków, wytwarzanych z różnych rodzajów mleka, będą związane z gatunkiem ssaka, od którego dane mleko pochodzi. Obserwacje poczynione w świecie zwierząt dają nam możliwość przeniesienia i porównania cech zwierzęcych do świata ludzi – odpowiedniego sposobu reagowania, zachowania, odczuwania, a zatem i chorowania. Zaś mleko jest tą niezwykłą substancją, która niesie ze sobą wszystkie informacje i przekazuje całą esencję zwierzęcia-ssaka (w tym człowieka). Jest ono przekaźnikiem najbardziej unikatowych i jedynych w swoim rodzaju cech dla każdego gatunku.

Mleko jest źródłem pożywienia absolutnie niezbędnym do przetrwania młodych ssaków. Ssanie mleka można interpretować zarówno na poziomie fizycznym, jak i na płaszczyźnie emocjonalnej. Pod względem fizycznym przejawia się ono poprzez bliski kontakt dziecka z ciałem matki, wiąże się z przytulaniem, ciepłem, dotykiem, obecnością drugiej osoby, ochroną, opieką. Element kontaktu fizycznego jest w ogóle bardzo typowy dla królestwa zwierząt. Jeśli chodzi o emocje, karmienie piersią jest aktem olbrzymiej intymności, bowiem matka oddaje część siebie, żeby zapewnić potomkowi przetrwanie, zdrowie i życie.  

Cechy wskazujące na element ssaka w pacjencie

Osoby, potrzebujące leku z mleka prezentują charakterystyczne objawy, które mogą stanowić ważną wskazówkę przy wyborze odpowiedniego leku dla pacjenta, jeśli już zakwalifikujemy go do zwierzęcego sposobu reagowania. Zdrowy ssak jest dobrze odżywiony, silny fizycznie, czuje się bezpiecznie, komfortowo, jest mu ciepło. Na poziomie emocjonalnym jest stabilny, doceniony, dowartościowany, zaopiekowany, czuje, że ktoś go kocha, chroni, wspiera i chce jego obecności, w związku z tym jest szczęśliwy, efektywny w działaniu, energiczny. Zachowania, które możemy zauważyć u pacjentów, potrzebujących leku z mleka, to potrzeba kontaktu fizycznego, przytulanie się, obejmowanie, głaskanie, dotykanie. Silnie wyraża się troska o innych (zwłaszcza rodziców w stosunku do dziecka), potrzeba opiekowania się innymi (matkowanie), ciepłe uczucia oraz rodzinne, prospołeczne zachowania. (Dla porównania: takie zwierzęta, jak węże, pająki czy owady nie poświęcają swojemu potomstwu tyle uwagi i troski. Elementy karmienia, kontaktu cielesnego, ciepła i intymności – to cechy wskazujące raczej na leki zwierzęce pochodzące od ssaków). Odczucie, że jest się w pełni nakarmionym, usatysfakcjonowanym i towarzyszące temu poczucie bezpieczeństwa, ciepła i komfortu oznacza zdrowego ssaka.

Osoby-ssaki, gdy są zdrowe, są energiczne, gadatliwe, ekstrawertyczne, towarzyskie, ożywione, , lubią zabawiać innych, cechuje ich pozytywna energia i zwierzęcy czasem magnetyzm. Słowa, których używają i które mogą wskazywać na konieczność zastosowania leku z mleka, to np. ciepło, komfort, przytulanie, więź, bliskość, dotyk, satysfakcja, mówią: „czuję się komfortowo, mam bliskie relacje…”.

Stan chorego ssaka stanowi całkowite przeciwieństwo. Jest to przede wszystkim odczucie pustki, braku, niezadowolenia, dyskomfortu, ale także zimna (fizycznego i emocjonalnego). Osoby takie często skarżą się, że jest im zimno, gdyż mają problemy z utrzymaniem stabilnej temperatury ciała. Pod względem emocjonalnym również odczuwają braki – brak miłości, opieki, ciepła, brak poczucia własnej wartości, odczucie odrzucenia, wykluczenia z grupy, odczucie bycia nieadekwatnym, niedopasowanym, gorszym, bezwartościowym. Towarzyszy temu poczucie braku wiary w siebie, wstydu, winy i/lub zagubienia.

Jako ludzie jesteśmy ssakami, powinniśmy więc mieć w sobie to odczucie zdrowego ssaka, jako część naszej podstawowej wewnętrznej struktury na poziomie intuicyjnym i podświadomym; jeśli tego nie ma, wówczas mamy uporczywe poczucie, że czegoś nam brakuje, intuicyjne poczucie zimna i pustki wewnątrz nas, czujemy się niepewni, zagrożeni i niedowartościowani.

Chory ssak staje się wycofany, cichy, zgarbiony, obojętny, przygaszony, nawiązuje słaby kontakt wzrokowy. Słowa źródłowe, którymi może się posługiwać, to między innymi: pustka, zimno, mówi, że: „zimno przenika go aż do kości, ma zimne relacje, zimny dom, zimnych rodziców…”. U pacjentów tych można często dostrzec uczucie porzucenia, osierocenia, opuszczenia, które niekiedy odczuwane jest przez nich wręcz w sposób fizyczny, zwykle w podbrzuszu, w trzewiach, w żołądku – jakby tam była dziura, której nic nie może wypełnić.

Z uczuciem braku spotykamy się także u leków pochodzenia mineralnego, u których ten brak dotyczy raczej zaburzenia lub uszkodzenia struktury, natomiast u zwierząt mamy ten silny wewnętrzny brak poczucia bezpieczeństwa, co wiąże się z odczuciem, że jesteśmy gorsi od innych, odrzuceni, wyłączeni z grupy, mamy niskie poczucie wartości, źle się z sobą czujemy, jesteśmy wykluczeni. Towarzyszy temu poczucie zagubienia, odtrącenia, wstydu, braku akceptacji (przez innych oraz samego siebie). U ssaków kwestia włączenia i wyłączenia (czyli czy jestem częścią grupy, czy nie) stanowi absolutną podstawę przetrwania, gdyż wykluczenie oznacza śmierć, zatem trzeba być częścią grupy, a jednocześnie zachować w niej pewną indywidualność i własną tożsamość.

Charakterystyczne dla leków-ssaków jest zwłaszcza poczucie wstydu, które oznacza, że „coś jest ze mną nie tak, jestem gorszy”. W przeciwieństwie do poczucia winy, które znaczy, że „zrobiłem coś niewłaściwego”. Wstyd do dużo głębsze i bardziej negatywne odczucie.

Relacje w rodzinie

Relacja między rodzicami i dziećmi w przypadku osób potrzebujących leku z mleka często jest daleka od pożądanej. Obserwować tu można między innymi takie zachowania jak:

  • słaba więź z matką – „więź”, to słowo często używane przez te osoby
  • uczucie, że matka nie zajmowała się nimi właściwie
  • uczucie, że rodzice byli zimni, dom był zimny, nie było fizycznego przejawiania uczuć, przytulania, obejmowania się
  • brak poczucia bycia częścią rodziny; wrażenie, że jest adoptowany
  • chęć szybkiego opuszczenia rodzinnego domu, z odczuciem, że rodzina będzie miała lepiej bez nich, że nikt ich nie potrzebuje
  • lęk przed rodzicem lub odwrotnie – kurczowe trzymanie się jednego z rodziców
  • odwrócenie roli – w sytuacji, gdy to dzieci matkują swojemu rodzicowi
  • silne więzi z dziadkami; bywa, że babcia staje się zastępstwem matki
  • temat rodziców – rodzice takich osób mogą być nadopiekuńczy, nie dają wolności swoim dzieciom, nie odcinają pępowiny, bez przerwy matkują dorosłym już dzieciom (lub swojemu partnerowi), nie pozwalają im odejść i żyć na własną rękę, nieustannie sprawują nadmierną kontrolę. Z drugiej strony rodzic może być egoistą, który wcale nie chciał być rodzicem, nie ma rodzicielskich skłonności, a wręcz odczuwa awersję do dzieci i ich wychowywania, idea troski o potomstwo nie znalazła miejsca w jego świadomości.
  • kwestia nadużyć i wykorzystywania dziecka – zarówno pod względem fizycznym, jak i emocjonalnym

Osoby takie mogą być niedojrzałe emocjonalnie, wycofane, wrażliwe na krytykę, gdyż czują wtedy, że są niekompetentne, nieadekwatne, nie potrafią odnieść w życiu sukcesu, do niczego się nie nadają. Narzekają, że w dzieciństwie nikt ich nie chwalił, że czuły się emocjonalnie odrzucone; są nieśmiałe, rumienią się i patrzą w podłogę, często nieświadomie ssą kciuk, czy ogryzają paznokcie.

Reakcje chorobowe

Zaburzenia patologiczne, które mogą wskazywać na możliwość zastosowania leku – mleka, to między innymi:

  • zachowania autodestrukcyjne i złe nawyki – zwłaszcza uzależnienia i nałogi różnego rodzaju, które mają wypełnić tę pustkę odczuwaną w środku, zapewnić chwilowe poczucie komfortu.
  • zaburzenia łaknienia i problemy żywieniowe – typową patologią ssaków jest np. pocieszanie się jedzeniem, ochota na konkretne jedzenie, wybredność, anoreksja i bulimia, stałe odczuwanie głodu, niemożność głodowania, niski poziom cukru we krwi. Niekiedy obecne jest poczucie, że nie może tej osoby właściwie odżywić – pomimo, że je, i tak jest ciągle niedożywiona.
  • otyłość lub wychudzenie – niemożność przyswajania jedzenia, nietolerancja na produkty żywnościowe różnego rodzaju, alergie pokarmowe.
  • nietolerancja mleka – całkowita lub silne dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego po spożyciu mleka.
  • problemy skórne – typu: trądzik, wypryski, wypadanie włosów, choroby skóry
  • bóle głowy – a także zawroty głowy, migreny
  • patologie piersi – ciężkość piersi, obrzęk przed miesiączką, problemy z laktacją
  • zaburzenia emocjonalne – często dotyczące relacji z rodziną, w szczególności słaba relacja z matką; także kwestia wykorzystywania (na różnych płaszczyznach)

 

Autor: Mgr farm Magdalena Wojciechowska

comments
© 2015 Homeopatia Polska - Strona - Forum