Homeopatia na świecie
i w Polsce

"W 2009 roku w Szwajcarii odbyło się referendum, które zaowocowało włączeniem homeopatii do obowiązkowego systemu ubezpieczeń medycznych. I jest to zapisane w Konstytucji."

Homeopatia w szpitalach

"Wyniki badań prowadzonych przez profesora Michalea Frassa wykazały, że leczenie Homeopatyczne ma wpływ na odległy wynik leczenia pacjentów leczonych z powodu sepsy na oddziale intensywnej opieki medycznej."

Gorączka

 

Alina Małmyszko-Czapkowicz

lek. med., specjalista medycyny rodzinnej

Natur-med, Specjalistyczna Praktyka Lekarska,Lublin

Adres do korespondencji: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

 

Gorączka to podwyższenie temperatury ciała powyżej normy, najczęściej z powodu choroby. Objaw ten ma znaczenie jako obronna odpowiedź organizmu na atak wirusówbakteriigrzybów, obecność ciał obcych, alergenów, martwych fragmentów tkanek i chemicznych pirogenów. Komórki fagocytujące, w kontakcie z nimi, rozpoczynają produkcję tzw. pirogenów endogennych, które wraz z krwią dostają się do podwzgórza, pobudzając je do produkcji neuromediatorów zapalenia, w tym głównie prostaglandyn. Po dotarciu do ośrodka regulacji temperatury, w mózgu, powodują one zmianę tzw. punktu nastawczego na wyższy, co powoduje zwiększenie temperatury organizmu. Po zmianie punktu nastawczego organizm zaczyna intensywnie produkować ciepło (poprzez termogenezę mięśniową)

Gorączka jest bardzo starym ewolucyjnie mechanizmem obronnym. Przy podwyższonej temperaturze wzrasta wytwarzanie przeciwciał limfocytów( około 10 % na jeden stopień gorączki) Równocześnie organizm blokuje dostęp żelaza i innych związków do patogenów, co w znacznym stopniu utrudnia im namnażanie Wykazano doświadczalnie, że zwierzęta, którym uniemożliwiono podwyższenie temperatury na czas infekcji (poprzez podawanie leków obniżających temperaturę), miały niższą przeżywalność niż zwierzęta bez podawanych leków.

                           U człowieka o gorączce mówimy jeśli temperatura ciała przekroczy 38 °C , temperatura powyżej 37 °C to stan podgorączkowy. Istnieją tez niezakaźne przyczyny podwyższonej temperatury np. owulacja,ciąża trawienie czy wysiłek fizyczny. Najczęściej jednak gorączka wiąże się z infekcją. Medycyna klasyczna w większości wypadków zaleca obniżanie gorączki, co w przypadku chorób infekcyjnych osłabia siły odpornościowe organizmu i wydłuża okres choroby.

                           W homeopatii dobieramy leki gorączkowe zgodnie z objawami jakie prezentuje nam pacjent. Leki homeopatyczne faktycznie nie obniżają gorączki , ale wspomagając układ immunologiczny chorego do walki z infekcją, przyśpieszają jej leczenie. Organizm radzi sobie z infekcją i gorączka spada. Walka z infekcją i wytworzenie stanu gorączkowego to duży wydatek energetyczny. Pacjent w czasie terapii powinien wypoczywać, pić dużo wody i po spadku gorączki odpocząć jeszcze co najmniej jeden dzień w warunkach domowych jako rekonwalescent.

W przypadku gorączki tzw. nagłej możemy zastosować:

Aconitum napellus- wysoka gorączka bez potów, z suchą czerwoną skorą, pobudzeniem psycho- ruchowym , tachykardią, silnym pragnieniem zimnej wody. Często przyczyną infekcji jest przewianie suchym, zimnym wiatrem.

Bellladonna- wysoka gorączka z potami, przekrwieniem, zaczerwieniem twarzy, z pulsującym bólem głowy i nadwrażliwością zmysłów na światło, dźwięk , dotyk, często z towarzyszącymi majaczeniami czy drgawkami gorączkowymi

Apis melifica- umiarkowana gorączka z towarzyszącym brakiem pragnienia, palącymi, klującymi bólami, łagodzonymi przez zimne okłady, często na tle emocjonalnym (reakcja na sprzeciw).

Arsenicum album- umiarkowana gorączka z towarzyszącym silnym osłabieniem i naprzemiennym pobudzeniem, palącymi wydzielinami , silnym pragnieniem małych ilości wody, poprawa w cieple.

Chamomilla- zespół gorączkowy z obfitymi potami głowy i twarzy z pobudzeniem , rozdrażnieniem , niesymetrycznym zaczerwienieniem jednego policzka, często towarzyszący ząbkowaniu.

W przypadkach gorączki narastającej stopniowo możemy sięgnąć po jeden z leków:

Bryonia- suchość błon śluzowych z silnym pragnieniem dużych ilości zimnej wody,poprawa samopoczucie w bezruchu i znacznym pogorszeniem przy każdym ruchu,

Rhus toxicodendron- silne bóle kostno-mięsniowo-stawowe, poprawa samopoczucia w ruchu , pogorszenie w bezruchu,

Ferrum phosphoricum- gorączka z suchym kaszlem, przekrwieniem błon śluzowych i skłonnością do krwawień

Gelsemium- dreszcze, obfite poty z brakiem pragnienia i bardzo silnym osłabieniem ogólnym

 

Przypadek nr 1

Pacjent lat 18 zgłosił się na wizytę w styczniu 2009 z silnym bólem gardła ,trudnościami przełykaniem,z gorączką 39 st. C, otrzymującą się około jedną dobę, silnymi bólami mięśniowymi , uczuciem rozbicia.

Badanie: Tylna ściana gardła żywoczerwona ,migdałki bardzo powiększone zaczerwienione, bolesne przy dotyku.

Leczenie: Belladonna 9 CH 3 x dziennie, Phytolacca 9 CH 3 x dziennie , płukanie jamy ustnej roztworem soli kuchennej( rano) i sody oczyszczonej (wieczorem).

Wizyta kontrolna( po 5 dniach): Samopoczucie pacjenta bardzo dobre .Nie ma gorączki (ustąpiła w 2 dobie leczenia), nie odczuwa bólu przy przełykaniu. W badaniu stwierdzono- znaczne zmniejszenie zaczerwienienia gardła , migdałki dość duże.

Leczenie:

Belladonna 9 CH 3 x dziennie, Phytolacca 9 CH 3 x dziennie jeszcze przez około 5 dni. Po 10 dniach terapii nastąpił całkowity powrót chorego do zdrowia.

 

Przypadek nr 2

Dziecko lat 5 zgłosiło się z rodzicami do gabinetu w styczniu 2010 r. z powodu wystąpienia nagłej wysokiej gorączki – 40 st. C z dreszczami i suchym kaszlem.

Dane z wywiadu: W dniu dzisiejszym dziecko zjeżdżało na sankach przy dość silnym suchym wietrze .Było ubrane bardzo ciepło i zgrzało się podczas tej zabawy.

Badanie: Dziecko rozpalone, niespokojne z suchą skórą . Tylna ściana gardła lekko różowa, nad polami płucnymi szmer pęcherzykowy.

Leczenie: Aconitum napellus CH 30 (jednorazowo).

Kontrola: Informacja telefoniczna od matki (następnego dnia)- dziecko spało spokojnie , spociło się w nocy, wstało bez gorączki i objawów chorobowych.

 

Przypadek nr 3

Dziecko lat 10 zgłosiło się z mamą do gabinetu w lipcu 2008 r. z powodu wystąpienia nagłej,wysokiej gorączki(39,5 st C),bez innych objawów chorobowych.

Dane z wywiadu: Dziewczynka była tego dnia na długiej wycieczce rowerowej, mocno się zmęczyła. Była zła na rodziców, ze namówili ja na tak długą wyprawę. Mama podała jej przed godziną lek Belladonna 30 CH, bez efektu. Dziecko rozpalone,leżące, nie chce nic pić i ciągle prosi mamę o chłodny okład na czoło.

Badanie: Tylna ściana gardła blada, nad polami płucnymi szmer pęcherzykowy.

Leczenie:

Apis melifica 15 CH 3 x co 15 min

Kontrola: Informacja telefoniczna od matki (następnego dnia)- dziecko spało spokojnie, wstało bez gorączki i objawów chorobowych.

 

Przypadek nr 4

Dziewczynka lat 2 zgłosiła się z rodzicami do gabinetu w maju 2017r. z powodu wystąpienia nagłej, popołudniowej gorączki – 38,5 st C, rozdrażnienia i niepokoju.

Dane z wywiadu: Dziecko w trakcie ząbkowania – rosną oba dolne kły, wcześniej ząbkowanie bezgorączkowe.

Badanie: Tylna ściana gardła lekko zaczerwieniona, nad polami płucnymi szmer pęcherzykowy. Prawy policzek zaczerwieniony, lewy blady, dziecko niespokojne, uspokaja się na rękach u mamy w trakcie kołysania

Leczenie:

Chamomilla 30 CH na noc,

Camilia 1 x 1 rano i w południe

Kontrola: Informacja mailowa od matki (następnego dnia)- dziecko spało spokojnie, wstało bez gorączki i objawów chorobowych.

 

Bibliografia:

1.Jouanny J., Crapanne J.B., Dancer H., Masson J.L.: “Leczenie homeopatyczne – choroby ostre „ Daimonion Lublin 1995

  1. Jouanny J.: „Materia medica” Daimonion Lublin 1991

3.Falala G., Florin M.P.: “Vademecum homeopatii” Daimonion Lublin 1998

4.Czelej J.: “Praktyczny poradnik homeopatyczny” Medyk Warszawa 1998

4..Phatak R.S.: ”Materia medica” Similimum 2001

comments
© 2015 Homeopatia Polska - Strona - Forum