Homeopatia na świecie
i w Polsce

"W 2009 roku w Szwajcarii odbyło się referendum, które zaowocowało włączeniem homeopatii do obowiązkowego systemu ubezpieczeń medycznych. I jest to zapisane w Konstytucji."

Homeopatia w szpitalach

"Wyniki badań prowadzonych przez profesora Michalea Frassa wykazały, że leczenie Homeopatyczne ma wpływ na odległy wynik leczenia pacjentów leczonych z powodu sepsy na oddziale intensywnej opieki medycznej."

Autyzm

 

Alina Małmyszko-Czapkowicz

lek. med., specjalista medycyny rodzinnej

Natur-med, Specjalistyczna Praktyka Lekarska,Lublin

+48 884 36 45 36

Adres do korespondencji: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

 

Autyzm dziecięcy jest to złożone zaburzenie rozwoju i funkcjonowania ośrodkowego układu nerwowego, charakteryzujące się zakłóceniami zdolności komunikowania uczuć i budowania relacji międzyludzkich, zubożeniem i stereotypowością zachowań oraz trudnościami w odczuwaniu wrażeń zmysłowych. Jego rozpoznanie jest uzasadnione, gdy pierwsze objawy pojawiają się w ciągu pierwszych trzech lat życia dziecka.

W nomenklaturze używa się również szerszej kategorii diagnostycznej zwanej „ zaburzeniami ze spektrum autyzmu „ , w której skład wchodzą prócz zburzeń autystycznych: autyzm atypowy ( manifestujący się powyżej 3 roku życia) zespół Aspergera, dziecięce zaburzenia dezintegracyjne( zespół Hellera – od autyzmu odróżnia je późniejszy początek, tj. około 3–4 roku życia, ale nie późniejszy niż 10. rok życia, oraz następująca w ciągu kilku miesięcy wyraźna utrata nabytych wcześniej umiejętności w przynajmniej dwóch z następujących obszarów funkcjonowania: mowa, umiejętności społeczne lub zachowania przystosowawcze), zespół Retta( występującą niemal wyłącznie u dziewczynek uwarunkowaną genetycznie chorobą tkanki mózgowej, która ujawnia się po kilku miesiącach prawidłowego rozwoju psychomotorycznego, manifestując się: ciężkim upośledzeniem mowy oraz ciężkim upośledzeniem zdolności ruchowych ze stereotypowymi ruchami rąk („kręcenie rękami”, „mycie rąk”), trudnościami z przełykaniem stałych pokarmów) i inne całościowe zaburzenia rozwojowe. U niemowląt autystycznych często obserwuje się brak nawiązywania kontaktu wzrokowego -tzw.’ puste spojrzenie”, brak reagowania uśmiechem na twarze bliskich, brak wskazywania innym osobom palcem obiektów, którymi dziecko jest zainteresowane, uboga mimika, trudności w rozróżnianiu osób bliskich, opiekunów, nauczycieli. Często występują zaburzenia rozwoju mowy począwszy od braku gaworzenia w okresie niemowlęcym do opóźnienia lub całkowitego niewystąpienia umiejętności mowy. Niektórzy autystycy potrafią nauczyć się systemów komunikacji obrazkowej lub języka gestów. U pozostałych dzieci autystycznych, które posługują się słowami, język jest często używany w sposób nie w pełni prawidłowy. W wieku szkolnym umiejętności społeczne dzieci autystycznych mogą się w pewnym stopniu rozwijać, jedna trudność w uczestnictwie we wspólnych zajęciach i nawiązywanie bliższych relacji z rówieśnikami cały czas jest zaburzone. U dzieci autystycznych często występuje zaburzenie reakcji na wszelkiego rodzaju bodźce – dźwięk , dotyk, ból, zarówno w kierunku nadwrażliwości jak i braku reakcji. Dzieci z autyzmem nie panują nad swoimi emocjami. Mogą reagować wybuchami złości , krzyku , agresji czy autoagresji w sytuacjach zupełnie nieadekwatnych, często z powodu przytłoczenia nadmiarem bodźców. Osoby z autyzmem często cechują się niepełnosprawnością intelektualną, ale około 10% z nich dysponuje szczególnie wysokimi umiejętnościami w wąskim zakresie czyli umiejętnościami sawantycznymi, czyli np. zdolnością zapamiętywania ciągów liczb, dat wydarzeń, tekstów, melodii czy dźwięków jak tez bardzo wczesnym opanowaniem umiejętności czytania czy liczenia. Ich sprawność w tych wąskich dziedzinach może znacznie przewyższać przeciętną u osób zdrowych.

Częstość występowania autyzmu szacowano na początku XXI wieku na 1–4‰, a chorób ze spektrum autyzmu– na 6–12‰ Zaburzenia z grupy spektrum autystycznego występują czterokrotnie częściej u chłopców, niż u dziewcząt. Tym niemniej u chorych dziewczynek z autyzmem, częściej niż u chłopców, współwystępuje upośledzenie umysłowe.

Pomimo postępu medycyny, wielu badan, przyczyny autyzmu nie są dokładnie określone. Uznaje się ze jet to problem wieloczynnikowy. Mają tu wpływ czynniki genetyczne,w tym mutacje genowe, urazy okołoporodowe, czynniki infekcyjne, dotykające dziecko i występujące w przebiegu ciąży, jak i powikłania poszczepienne, szczególnie po szczepionkach zawierających atenuowane żywe wirusy, w mechanizmie zapalenia poszczepiennego mózgu i encefalopatii pozapalnej czy nieprawidłowej reakcji immunologicznej na rożne linie komórkowe (małpie, ludzkie, kurze), pożywki (surowica cielęca), używane w produkcji szczepionek i różne związki chemiczne (formaldehyd, polisorbat 80, tiomersal, wodorowęglan aluminium, fosforan aluminium), zawarte w szczepionkach jako konserwanty. Zaobserwowano także większą częstotliwość występowania autyzmu w grupie dzieci z predyspozycjami genetycznymi, u których miały miejsce powikłania okołoporodowe. W konsekwencji w rozwoju autyzmu istotne znaczenie przypisuje się także zależnościom pomiędzy czynnikami genetycznymi a środowiskowymi w okresie okołoporodowym. Do czynników związanych z przebiegiem ciąży i porodu, które predysponują do ujawnienia się zaburzeń ze spektrum autyzmu, należą: infekcje w czasie ciąży , cukrzyca ciężarnych, krwawienia podczas ciąży, okołoporodowe niedotlenienie płodu, , opóźniony rozwój płodu, niska masa urodzeniowa, niska liczba punktów w skali Apgar w piątej minucie po porodzie, wady wrodzone, niezgodności grup krwi pomiędzy matką a płodem w układach grupowych AB0 i Rh – konflikt serologiczny, wysoki poziom bilirubiny u noworodka w przebiegu przedłużonej żółtaczki noworodkowej.

Chorobom ze spektrum autyzmu często towarzyszą inne schorzenia :upośledzenie umysłowe, padaczka, bezsenność, zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ang. Attention Deficit Hyperactivity Disorder – ADHD)], zaburzenia lękowe , alergie pokarmowe (miedzy innymi celakaę, uczulenie na mleko krowie),a w okresie dziecięcym częste objawy ze strony układu pokarmowego oraz skłonność do infekcji górnych i dolnych dróg oddechowych.

Ważną rolę w leczeniu autyzmu odgrywają działania na poziomie rehabilitacyjnym, edukacyjnym, behawioralnym. Obejmują one miedzy innymi terapię zaburzeń komunikacji i zachowania oraz trening umiejętności społecznych i dotyczą zarówno dzieci jak i edukacji rodziców w zakresie nauki sposobów reagowania wobec dziecka i prawidłowego odczytywania jego sygnałów. Efektywność tych form leczenia w łagodzeniu i eliminowaniu objawów autyzmu jest tym wyższa, im wcześniej dziecko zostanie skierowane do specjalistycznego ośrodka i objęte odpowiednim programem terapeutycznym.

Medycyna konwencjonalna nie dysponuje na dzień dzisiejszy żadnymi lekami które byłyby skuteczne w terapii autyzmu. W zakresie leczenia objawowego takich zaburzeń jak lęk, agresja, nerwowość, zaburzenia snu są używane leki psychiatryczne: neuroleptyki (rysperydon, arypiprazol, kwetiapina, onlazapina, pernazyna, chlorprotiksen, haloperidol), leki przeciwdepresyjne (fluoksetyna, escitalopram, citalopram) i stymulanty(np. metylofenidat). Są one obciążone długą listą działań ubocznych i w wielu wypadkach przeciwwskazane u małych dzieci.

Medycyna naturalna w tym homeopatia rozpatruje problem autyzmu wielopłaszczyznowo.

W leczeniu bierzemy pod uwagę tzw zespół przepuszczalnego jelita, związane z tym schorzeniem różnego rodzaju nietolerancje pokarmowe i często współistniejące grzybice układu pokarmowego. Stosujemy równolegle kilka metod terapeutycznych: odpowiednio dobraną dietę, suplementację probiotyczną ( fizjologicznej flory jelitowej) , uzupełnienie niedoboru witamin i minerałów oraz odtruwanie z neurotoksyn, które mogły być jednym z czynników wzbudzających rozwój autyzmu. Indywidualnie dobrane leki homeopatyczne stymulują pracę i rozwój układu nerwowego w tym mowy, wzmacniają działanie układu immunologicznego małego pacjenta.

Taka całościowa terapia daje bardzo pozytywne efekty na poziomie poprawy ogólnego zdrowia dziecka, radzenia sobie z infekcjami a najważniejsze w postępie rozwoju mowy, kojarzenia i nawiązywania relacji z otoczeniem.

Kilka przypadków klinicznych z mojej praktyki:

Przypadek nr 1

Pacjent lat 2 zgłosił się z rodzicami na wizytę w styczniu 2017r. z diagnozą autyzmu dziecięcego, rozpoznanego w pierwszym roku życia, stwierdzonym opóźnieniem rozwoju mowy i diagnozowanymi licznymi nietolerancjami pokarmowymi ( miedzy innymi na mleko krowie, pszenicę, gluten).

Dane z wywiadu: częste infekcje górnych dróg oddechowych w tym anginy, leczone zawsze antybiotykami, zaburzenia trawienia z zaparciami i dużą ilością gazów, bardzo niespokojny sen, zlewne poty przy zasypianiu, agresja wobec rodziców w sytuacjach stresowych.

Badanie: Obniżona sprawność koordynacji wzrokowo- ruchowej,brak mowy

Badania dodatkowe:morfologia krwi, analiza moczu , poziom witaminy B12,witaminy D3, magnezu, elektroencefalografia – w normie

Leczenie:

Dieta eliminacyjna zgodnie ze stwierdzonymi nietolerancjami pokarmowymi i dieta przeciwgrzybicza

Kuracja izopatyczna – odgrzybiająca i lecząca zespół nieszczelnego jelita

Detoksykacja z neurotoksyn

Probiotyk

Silicea

Thuja

Calcarea carbonica

 

Wizyta kontrolna( marzec 2017):

Poprawa w zakresie skupiania wzroku, zainteresowania otoczeniem, objawów brzusznych i jakości stolca. Dziecko pokazuje palcem,na to co chce w danej chwili , mówi :”tak” i „nie „, adekwatnie do sytuacji, lepiej radzi sobie z infekcjami( ostatnia leczona lekami homeopatycznymi: Stodal , Oscillococinum, minęła po kilku dniach)

Leczenie:

Dieta eliminacyjna zgodnie ze stwierdzonymi nietolerancjami pokarmowymi i dieta przeciwgrzybicza

Kuracja izopatyczna – odgrzybiająca i lecząca zespół nieszczelnego jelita

Detoksykacja z neurotoksyn

Probiotyk

Silicea

Thuja

Calcarea carbonica

 

Wizyta kontrolna( kwiecień 2017):

Dalsza poprawa w zakresie rozumienia i kontaktu wzrokowego obserwowana przez rodziców jak i terapeutki na zajęciach integracyjnych. Dziecko mówi: „mama, tata, baba”

Pacjent w obserwacji do teraz.

W dalszym leczeniu stosowano: Silicea , Thuja, Calcarea carbonica, Baryta carbonica, Nux vomica, Tuberculinum, Chammomilla, Hepar sulphur, probiotyki, kuracje odrobaczającą, odgrzybiająca i lecząca zespół nieszczelnego jelita, detoksykację z neurotoksyn, suplementacje witaminy D3 i leczenie dietetyczne.

Osiągnięto znaczną poprawę pracy przewodu pokarmowego, zmniejszenie nawrotowości infekcji, zmniejszenie nasilenie potów, całkowity rozwój mowy, znaczna poprawa kojarzenia i koncentracji.

W wykonanym po około roku terapii ponownym badaniu psychologicznym dziecka w specjalistycznym ośrodku diagnostycznym stwierdzono brak cech autyzmu.

Przypadek nr 2

Pacjent lat 4 zgłosił się z rodzicami do gabinetu w listopadzie 2017 r. z diagnozą autyzmu dziecięcego, rozpoznanego w trzecim roku życia dziecka.

Dane z wywiadu: Około drugiego roku życia dziecka, rodzice zauważyli zaburzenia zachowania i regres rozwoju np. zanik wykształconej częściowo mowy( „mama, tata”), zawieszania się i brak zainteresowania otoczeniem oraz niechęć do przytulana się. Niespokojny sen, wrzask w sytuacjach stresowych. Odruch obgryzania paznokci, odruchu ciągłego skakania i trzepotania rękoma. Częste infekcje, głownie zapalenia krtani, często leczone antybiotykami, alergia na pyłki i wiele nietolerancji pokarmowych , w tym mleko krowie, pszenica, orzechy, niektóre warzywa, atopowe zapalenie skóry.

Badanie: Pacjent nie nawiązuje kontaktu wzrokowego, nie jest zainteresowany zabawkami ani otoczeniem. Krzyczy i kopie przy próbie zbadania.

Badania dodatkowe:morfologia krwi, analiza moczu,,witaminy D3, TSH- bez odchyleń od normy

Leczenie:

Dieta eliminacyjna zgodnie ze stwierdzonymi nietolerancjami pokarmowymi i dieta przeciwgrzybicza

Kuracja izopatyczna – odgrzybiająca i lecząca zespół nieszczelnego jelita

Detoksykacja z neurotoksyn

Probiotyk

Tuberculinum

Thuja

Tarentula

 

Wizyta kontrolna ( grudzień 2017):

Poprawa po leczeniu w zakresie: poprawy kontaktu wzrokowego na 50 %, potrzeby przytulania się do rodziców na 100 %. Dziecko zaczęło powtarzać samogłoski, dźwięki i mówić „nie” adekwatnie do sytuacji. Naśladuje rodziców. Sen znacznie spokojniejszy.

Dziecko w obserwacji do teraz.

W dalszym leczeniu stosowano: Silicea , Thuja, Tubeculinum, Tarentula, Hepar sulphur, Poumon histamin, Apis melifica, probiotyki, kuracje odrobaczającą, odgrzybiająca i lecząca zespół nieszczelnego jelita, detoksykację z neurotoksyn, suplementacje witaminy D3 i leczenie dietetyczne.

Osiągnięto: polepszenie nawiązywania kontaktu wzrokowego, lepsze rozumienie poleceń i chęć współpracy w zakresie ćwiczeń terapeutycznych, naśladowanie gestów dźwięków, śmiech i wyrażanie smutku adekwatne do sytuacji, pojawienie się potrzeby przytulania się do rodziców i potrzeby obecności drugiej osoby, spokojniejszy sen, mniej gwałtowne reakcje na sprzeciw, zminimalizowanie odruchu obgryzania paznokci, mniejsze występowania odruchu skakania i trzepotania rękoma. Zmiany zostały zauważone przez rodziców i terapeutów dziecka.

Infekcje opanowywane są bez użycia leków chemicznych.

Przypadek nr 3

Pacjent lat 3 zgłosił się z rodzicami do gabinetu w styczniu 2017 r. z rozpoznaniem autyzmu dziecięcego.

Dane z wywiadu: Około pierwszego roku życia dziecka rodzice zauważyli regres rozwoju, brak zainteresowania otoczeniem, zanik wykształconych wcześniej umiejętności np. robienie „pa,pa”i powtarzania dźwięków. Pojawiły się częste infekcje, w tym zapalenia oskrzeli, leczone antybiotykami i zaparcia, odruch ciągłego bujania się na łóżku. Sen niespokojny, z częstymi wybudzeniami z krzykiem.

Badanie: Pacjent nie nawiązuje kontaktu wzrokowego, nie zauważa rodziców i lekarza.

Badania dodatkowe:morfologia krwi, analiza moczu,glukoza, TSH, fT4, EEG- bez zmian, niski poziom witaminy D3

Leczenie:

Dieta przeciwgrzybicza

Kuracja izopatyczna – odgrzybiająca i lecząca zespół nieszczelnego jelita

Detoksykacja z neurotoksyn

Probiotyk

Witamina D3

Silicea

Thuja

Chamomilla

 

Wizyta kontrolna ( marzec 2017):

Postępy koncentracji i lepsze nawiązywanie kontaktu wzrokowego zauważone przez terapeutów i rodziców. Zanik odruchu bujania się. Dziecko zaczęło sygnalizować swoje potrzeby np. wyciągać rękę w tym kierunku, dokąd chciało iść.

W dalszym leczeniu stosowano: Silicea , Thuja, Tuberculinum, Chamomilla, Stramonium, Ignatia, Baryta carbonica, probiotyki, kuracje odgrzybiająca i lecząca zespół nieszczelnego jelita, detoksykacje z neurotoksyn, suplementacje witaminy D3 i leczenie dietetyczne.

Osiągnięto postęp rozwoju mowy:”mama”, „ mniam, mniam”, dalszy postęp koncentracji i rozumienia np. poleceń. Pojawiła się chęć do przytulania, opanowanie oddawania moczu na nocnik i sedes, znacznie spokojniejszy sen, powtarzanie czynności wykonywanych przez rodziców np. mycie rak, wyrzucanie śmieci do kosza itd.

comments
© 2015 Homeopatia Polska - Strona - Forum