Homeopatia w szpitalach

"Wyniki badań prowadzonych przez profesora Michalea Frassa wykazały, że leczenie Homeopatyczne ma wpływ na odległy wynik leczenia pacjentów leczonych z powodu sepsy na oddziale intensywnej opieki medycznej."

Homeopatia na świecie
i w Polsce

"W 2009 roku w Szwajcarii odbyło się referendum, które zaowocowało włączeniem homeopatii do obowiązkowego systemu ubezpieczeń medycznych. I jest to zapisane w Konstytucji."

Homeopatia w sporcie

LEKI HOMEOPATYCZNE W PRAKTYCE LEKARZA SPORTOWEGO

 

Leki homeopatyczne znajdują zastosowanie w każdej fazie przygotowania zawodnika do treningu czy zawodów – przed, w trakcie i po wzmożonym wysiłku fizycznym.
 
  Przed wysiłkiem: przeważnie w leczeniu przewlekłych dolegliwości takich jak zapalenie ścięgien, katar sienny czy zapalenie gardła oraz w celu uodpornienia organizmu przed zachorowaniem na grypę, złagodzenia objawów choroby morskiej, choroby wysokogórskiej, skutków przemarznięcia, tremy przed zawodami i dla uniknięcia objawów zmęczenia mięśniowego.                                                                                             
 

W trakcie wysiłku: przede wszystkim przy urazach, ale także przy zaburzeniach trawienia, dolegliwościach otolaryngologicznych i okulistycznych.

 

   
Po wysiłku: w celu leczenia skutków nadmiernego zmęczenia fizycznego i szybszego powrotu do pełni sił i zachowania dobrej formy.
 
 

 

 

 Urazy

                                                                                                                                                                                                                                                                

Z uprawianiem każdej dyscypliny sportu nieuchronnie związane są urazy, głównie zwichnięcia, nadwyrężenia, skręcenia, nadciągnięcia mięśni i ścięgien oraz stłuczenia. Wszelkie kontuzje przeważnie są bardzo bolesne i wymagają jak najszybszego udzielenia pomocy. Najczęściej w takich przypadkach stosuje się leki przeciwzapalne, co nie zawsze jest dobrym rozwiązaniem, gdyż mogą one nie tylko wywoływać objawy niepożądane ze strony przewodu pokarmowego i wątroby, ale także hamować naturalny proces zabliźniania się rany po urazie. Podane zbyt wcześnie, zmniejszają stan zapalny stanowiący pierwszą fazę zabliźniania, hamując działanie makrofagów, których rolą jest oczyszczenie ogniska zapalnego zanim dojdzie do odnowy komórkowej.
Alternatywą mogą być leki homeopatyczne, które należy podawać jak najszybciej po wystąpieniu urazu. Nieodzownymi przy wszelkiego rodzaju kontuzjach są leki przygotowane na bazie arniki – hamujące formowanie się krwiaków i obrzęków, sumaka jadowitego (Rhus toxicodendron) – stosowane przy zwichnięciach, objawach i uszkodzenia w obrębie tkanki łącznej okołostawowej i miedzi (Cuprum metallicum) – podawane przy bolesnych, powysiłkowych skurczach mięśni.

 

                                                           

 

                                     
 

Panowanie nad tremą i stresem

 

Niewielka trema jest naturalnym czynnikiem dopingującym, lecz niestety często prowadzi do obniżenia normalnej wydolności sportowca. W większości przypadków chodzi o tremę antycypacyjną, która pojawia się tuż przed zawodami i ustępuje, gdy zawodnik rozpoczyna start w zawodach. Kiedy zawodnik jest bardzo zestresowany, można mu podać – w zależności od objawów – leki przygotowane na bazie Gelsemium sempervirens, Argentum nitricum lub Ignatii, stanowiące alternatywę dla stosowania benzodiazepin, których działania uboczne są znane.

 

 

 

 

 

 

Regeneracja po wysiłku sportowym

 

Wypoczynek po intensywnym wysiłku jest jednym z najważniejszych elementów w sporcie, szczególnie w sporcie wyczynowym, gdyż od zregenerowania sił i utrzymania dobrej kondycji psychofizycznej zależy rozłożenie wydatków energetycznych zawodnika w ciągu całego sezonu. Także i w tej dziedzinie opieki medycznej nad sportowcem leki homeopatyczne przynoszą bardzo dobre efekty.
Można je podawać przy różnego rodzaju dolegliwościach, a przede wszystkim przy bolesnych powysiłkowych kurczach mięśni zwanych zakwasami (Arnica montana), w razie bolesnej sztywności stawowej nasilającej się w ruchu (Rhus toxicodendron) czy rozbicia mięśniowego (Arnica montana i Rhus toxicodendron), w przypadku zaburzeń procesów odnowy biologicznej objawiających się złą tolerancją powtórnego wysiłku (Ferrum metallicum), skłonnością zawodnika do irytacji i zachowań impulsywnych (Anacardium orientale), utrzymującym się uczuciem zmęczenia spowodowanym odwodnieniem i nadmiernym poceniem (China rubra).

 

 

 

 
 

Profilaktyka

Rolą lekarza medycyny sportowej jest nie tylko leczenie, ale przede wszystkim zapobieganie dolegliwościom i objawom związanym z intensywnym uprawianiem sportu. Wystąpienie urazu nie musi być nieuchronne. Lekarz może przewidzieć uraz, zranienia lub objawy przetrenowania, jeśli za pośrednictwem pełnego wywiadu i badań bardzo dobrze pozna zawodnika i wszelkie jego słabości na poziomie fizjologii, psychiki, biologii, ortopedii, żywienia itd. Lekarz z zawodnikiem powinni wspólnie pracować nad słabymi punktami (osłabienie więzadeł po skręceniu, zaburzenia postawy, kłopoty z zębami itp.), tak aby słabości te nie stanowiły przeszkody w czasie intensywnych treningów.
Medycyna sportowa jest nakierowana na osoby zdrowe, dlatego jej aspekt zapobiegawczy jest szczególnie ważny. Jest to medycyna, która bierze pod uwagę pacjenta w jego pełnym wymiarze. Homeopatia spełnia te kryteria i prezentuje podobne podejście do pacjenta, opierając wybór leczenia na podstawie całościowej oceny stanu jego zdrowia.
Lekarz medycyny sportowej stara się stosować przede wszystkim techniki nie wywołujące działań niepożądanych, a do takich należy leczenie homeopatyczne. Leki chemiczne o silnym działaniu (antybiotyki, sterydowe i niesterydowe leki przeciwzapalne) oraz chirurgia powinny być stosowane w schorzeniach o cięższym przebiegu lub w przypadku braku rezultatów zastosowanego leczenia doraźnego, leczenia pierwszego rzutu.
Zarówno sportowcy, jak i lekarze medycyny sportowej starają się działać w poszanowaniu zdrowia i etyki zawodowej, wykluczającej stosowanie środków dopingujących. Także i z tych powodów homeopatia powinna zająć ważne miejsce wśród terapii stosowanych w medycynie sportowej.

 

 

 

 

 

 

Źródło :

http://pthk.pl/2011/07/homeopatia-w-medycynie-sportowej
Jean-Marc Ferret, Henri Koleckar, Médecine du sport. Prévention, traitement, homéopathie et nutrition (Medycyna i sport. Profilaktyka, leczenie, homeopatia, dieta) Ed. Boiron 2000

Linki :

Homeopathic treatment of patients with chronic low back pain: A prospective observational study with 2 years' follow-up : http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19590483
An experimental double-blind clinical trial method in homoeopathy: Use of a limited range of remedies to treat fibrositis : http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0007078586800096
Effect of homoeopathic treatment on fibrositis (primary fibromyalgia) : http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC1837216/pdf/bmj00244-0034.pdf

 

 



Ostatnio zmieniany piątek, 25 listopad 2016 11:27
© 2015 Homeopatia Polska - Strona - Forum