Homeopatia na świecie
i w Polsce

"W 2009 roku w Szwajcarii odbyło się referendum, które zaowocowało włączeniem homeopatii do obowiązkowego systemu ubezpieczeń medycznych. I jest to zapisane w Konstytucji."

Homeopatia w szpitalach

"Wyniki badań prowadzonych przez profesora Michalea Frassa wykazały, że leczenie Homeopatyczne ma wpływ na odległy wynik leczenia pacjentów leczonych z powodu sepsy na oddziale intensywnej opieki medycznej."

E. Wywiad homeopatyczny

Ocena użytkowników: 0 / 5

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Istota homeopatii polega na dopasowaniu toksykologicznego obrazu leku do obrazu choroby konkretnego pacjenta. Przez obraz rozumie się zespół symptomów (objawów) wywoływanych przez lek albo chorobę. Symptomami zaś nazywa się: wszelkie odchylenia od normalnego stanu zdrowia człowieka, obejmujące zarówno zmiany nastroju lub zachowania, jak też objawy czysto fizyczne, np. bóle, gorączkę, zaczerwienienie lub bladość skóry, pocenie się itp. Substancja, która w dawce toksycznej wywołuje określone objawy u człowieka zdrowego, jest w stanie uleczyć chorobę o takich samych objawach. Jest to tzw. reguła podobieństwa – „podobne leczy się podobnym”. Jak podobne powinny być obrazy choroby i leku dla zapewnienia skuteczności tego drugiego? Nie ulega wątpliwości, że im bardziej są one podobne, tym pewniejszego i większego sukcesu można się spodziewać w leczeniu. Podstawą jest ustalenie obrazu choroby danego pacjenta. Zbieranie potrzebnych informacji nazywa się „zebraniem wywiadu lekarskiego”. Aby dopasować lek do obrazu choroby, lekarz specjalista musi zidentyfikować objawy choroby, które w każdym przypadku mogą być nieco inne. Homeopata obserwuje pacjenta , przygląda się , słucha , robi notatki. Najwięcej szczegółów choroby wychodzi na jaw, gdy pacjent sam opisuje swoje objawy. Homeopata powinien pozwolić pacjentowi, by ten opowiedział, co go zaniepokoiło. W uzyskaniu pełniejszej informacji pomaga zadawanie tzw. pytań otwartych typu: „Co jeszcze?” lub „Czy może Pan/i opowiedzieć o tym coś więcej?”. Zazwyczaj to, co chory opowiada sam, bez naprowadzania, będzie najważniejsze. Oczywiście lekarz także uwzględnia podstawową strukturę osobowości pacjenta. Niektórzy z nich opowiadają o wszystkim spontanicznie, w przypadku innych trzeba taktu, dyplomacji i uporu, by wydobyć z nich potrzebne informacje. Takie zachowania już same w sobie mogą być cenną informacją, zwłaszcza jeśli nie są one stałą cechą charakteru pacjenta (mogą wskazywać na zaburzenia psychogenne). Inne szczegóły, na które homeopata zwraca uwagę w trakcie prowadzenia obserwacji, to wygląd zewnętrzny pacjenta, obecność lub nieobecność ciepła i potu w różnych częściach ciała, jego zachowanie i nastrój oraz to, czego oczekuje od otoczenia i środowiska. Zaznacza wszystkie odchylenia od normy, np. informację, iż ból gardła ustępuje nieco przy połykaniu pokarmów stałych – zazwyczaj typowa jest reakcja odwrotna. Tego typu symptomy (nazywane szczególnymi, rzadkimi lub osobliwymi) często odgrywają decydującą rolę w znalezieniu leku albo grupy leków, z której można następnie dokonać wyboru. Czynniki oddziałujące na całość organizmu są o wiele ważniejsze niż te, które dotyczą jedynie jego części. Przy dokonywaniu wyboru leku homeopatycznego duże znaczenie przypisuje się objawom natury psychicznej i ogólnej. Tak więc homeopata zwraca uwagę na wyraźne, specyficzne i typowe objawy, wszelkie symptomy ogólne pojawiające się w różnych częściach ciała oraz na każdą zmianę w psychicznym stanie pacjenta. Uzyskanie jak najbardziej szczegółowych informacji dotyczących każdego objawu: umiejscowienia, wszelkich możliwych przyczyn, szybkości z jaką rozwinęła się choroba, odczuć pacjenta, modalności, czyli zmian objawów chorobowych w kierunku poprawy i pogorszenia pod wpływem czynników zewnętrznych (ciepło, zimno) lub czynników fizjologicznych, np. nasilenie i uporczywość poszczególnych objawów, pomaga lekarzowi homeopacie ocenić indywidualny stan każdego pacjenta i to, jaki wpływ wywiera na niego choroba. W praktyce homeopatycznej pomocne bywa prowadzenie zapisu historii chorób w rodzinie czy też historii chorób danego pacjenta. Odnotowuje się w nim wszystkie istotne fakty odnoszące się do spraw zdrowotnych pacjenta i jego rodziny: wzorce zdrowia, szczegóły konkretnych chorób, sposób ich leczenia, wypadki, reakcje na szczepienia. Interesująca bywa także obserwacja reakcji pacjenta na obciążenia zewnętrzne – bez względu na to, czy są to obciążenia fizyczne, psychiczne czy emocjonalne – i zanotowanie ich skutków dla zdrowia. Jeden z sekretów pozostawania w dobrym zdrowiu polega na odkryciu czynnika najczęściej wyprowadzającego człowieka z równowagi i powodującego pojawienie się choroby. Jest to sprawa bardzo indywidualna i może być istotna dla zdrowia w dłuższym aspekcie czasowym. Każda analiza ukazuje najważniejsze objawy zapisane w formie notatek oraz – przedstawione odrębnie – streszczenie historii choroby, wskazanie wybranego środka leczniczego i osiągniętych rezultatów. Po przeprowadzeniu wywiadu przychodzi czas na dokonanie przez Homeopatę analizy przypadku. Na tym etapie powinien wyłonić się obraz najważniejszych, najsilniejszych i najbardziej charakterystycznych cech danego przypadku. Lekarz upewnia się, czy objawy są naprawdę zmianami chorobowymi, czy tylko cechami normalnego stanu pacjenta. W analizie może uwzględnić zmiany w natężeniu występowania jakiejś cechy, choć są one mniej znaczące. Oceniając, jak ważny jest dany symptom, bierze pod uwagę przede wszystkim trzy czynniki. Najpierw określa, na jakim poziomie egzystencji występuje dany objaw (ciała czy psychiki). Następnie przygląda się jego nasileniu, a w końcu ustala, na ile konkretny objaw jest odbiciem indywidualnego przebiegu choroby u danego pacjenta. W przypadku dwóch pierwszych czynników użytecznej wskazówki może dostarczyć obserwacja, jak dany objaw wpływa na zdolność pacjenta do jego funkcjonowania jako w pełni twórczego, szczęśliwego i kochającego człowieka – czyli biorąc pod uwagę jego normalne zachowanie. Bez wątpienia wszystko, co oddziałuje na umysł, będzie miało pierwszorzędne znaczenie, podobnie jak wszystko, co wpływa na człowieka traktowanego jako psychofizyczna całość. Dlatego też tak ważne są symptomy objawy sfery psychiki i symptomy natury ogólnej. Objawy występujące jedynie w danej części ciała mają zazwyczaj mniejsze znaczenie. Niemniej, jeśli pacjentowi nic nie dolega w sferze psychicznej i emocjonalnej, a jedynie trapi go konkretny ból fizyczny, to wówczas szczegóły dotyczące tego bólu złożą się na całe rozpoznanie czy też – jak jest to nazywane – „całość wywiadu”, na podstawie którego lekarz będzie mógł dobrać odpowiedni lek. Sytuacja taka może zdarzyć się także wtedy, gdy nasilenie i dotkliwość bólu usuwa w cień wszystkie inne objawy. Symptomy szczególne są z samej swojej definicji rzadko spotykane, jednak – jeśli istnieją w danym przypadku – warto starać się je odkryć, albowiem ich pojawienie się wymaga z reguły zastosowania leków mających je w swoim obrazie. Przykładami takich właśnie objawów byłoby odczucie „suchości w gardle bez towarzyszącego mu pragnienia”. Nie ulega wątpliwości, że lekarz bierze pod uwagę nasilenie każdego objawu. Istotne jest, w jaki sposób pacjent opowiada o swoich symptomach, ton jego głosu, gesty, mimika – bowiem wszystko to wskazuje na ich intensywność. Proces zdrowienia odbywa się, gdy choroba przechodzi od wewnątrz na zewnątrz, od organów ważniejszych do mniej ważnych, z góry na dół, oraz ustępuje w odwrotnej kolejności, niż się pojawiła. Ten ostatni punkt jest prawdopodobnie najważniejszy, ponieważ, jak stale potwierdzają to obserwacje, w czasie leczenia konstytucjonalnego powracają objawy charakterystyczne dla poprzedniego stanu zdrowia. Można niekiedy w ten sposób osiągnąć taką równowagę zdrowotną, przy której jedynymi zdarzającymi się przypadłościami będą choroby wieku dziecięcego, takie jak kaszel, przeziębienie, ból gardła czy wysypka na skórze. Mogą także zaistnieć zewnętrzne czynniki utrudniające powrót do zdrowia i muszą one zostać wzięte pod uwagę przy obserwacji postępów leczenia danego pacjenta

© 2015 Homeopatia Polska - Strona - Forum