Homeopatia na świecie
i w Polsce

"W 2009 roku w Szwajcarii odbyło się referendum, które zaowocowało włączeniem homeopatii do obowiązkowego systemu ubezpieczeń medycznych. I jest to zapisane w Konstytucji."

Homeopatia w szpitalach

"Wyniki badań prowadzonych przez profesora Michalea Frassa wykazały, że leczenie Homeopatyczne ma wpływ na odległy wynik leczenia pacjentów leczonych z powodu sepsy na oddziale intensywnej opieki medycznej."

F. Wybór odpowiedniego leku.

Ocena użytkowników: 0 / 5

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

JAK HOMEOPATA WYBIERA ODPOWIEDNI LEK - TYPOWE REAKCJE NA LEK W OSTREJ CHOROBIE-  DAWKOWANIE

1. JAK HOMEOPATA WYBIERA ODPOWIEDNI LEK

Dobierając odpowiedni lek homeopata porównuje główne cechy analizowanego przypadku z cechami leków. Stara się dobrać najdoskonalszy lek. Obserwuje który najwierniej odzwierciedla istotne cechy przypadku chorobowego, jak wiele lub większość ważnych cech leku odpowiada najsilniej uzewnętrzniającym się objawom choroby. Czy widoczne jest również większość drugorzędnych objawów choroby - choć same w sobie mają one mniejsze znaczenie, to bardzo pomaga to potwierdzeniu trafności dokonanego wyboru, może to także pomóc w dokonaniu ostatecznej selekcji spośróddwóch leków, których obraz jest równie bliski obrazowi choroby. Porównując objawy choroby z obrazem leku, homeopata potwierdza, że najważniejsze objawy nie ścierają się z sobą i nie są sobie przeciwstawne. Na przykład Belladonna , która w próbie lekowej powoduje pojawienie się nagłej i wysokiej gorączki, w dawce leczniczej będzie zwalczać taki właśnie jej przebieg. Jeżeli jednak gorączka pojawiła się u pacjenta dopiero po kilku dniach, wówczas odpowiednim lekiem prawie na pewno nie będzie Belladonna bez względu na to, jak bardzo reszta obrazu choroby pokrywałaby się z obrazem tego leku. Doświadczenie uczy także, że niektóre z leków podaje się przy przeciwstawnych sobie objawach, np. Belladonnie może towarzyszyć w stanach gorączkowych brak pragnienia albo wielkie pragnienie.

W tym miejscu należy umieścić pewne ostrzeżenie. Bardzo rzadko udaje się odnaleźć wszystkie objawy choroby w obrazie leku, nigdy też całe spektrum objawów leku nie występuje w obrazie choroby jednego pacjenta – tak więc homeopata nie będzie starał się znaleźć wszystkich objawów ani na siłę próbować dopasować każdy z nich. O wiele ważniejsze jest odkrycie silnych, specyficznych lub typowych objawów, jak również zaobserwowanie wszelkich symptomów psychosomatycznych – i potraktowanie ich jako wskazówki.

Metoda doboru odpowiedniego leku jest sprawą indywidualną; każdy homeopata znajduje taką, która najbardziej mu odpowiada i która daje dobre rezultaty w kolejnych leczonych przypadkach. Trafność dokonanego wyboru można potwierdzić jedynie po zastosowaniu leku, obserwując poprawę stanu pacjenta.

Homeopatia patrzy na człowieka jako na całość. W trakcie dokonywania ostatecznego wyboru leku wszystkie objawy mają znaczenie. Dobieranie leku to proces naukowej analizy, w czasie której lekarz ocenia wszelkie, różnorakie cechy przypadku, a następnie uważnie zestawia je z najbardziej prawdopodobnymi lekami. Jest to podejście naukowe, logiczne, prowadzące krok po kroku do celu, jakim jest poprawa stanu zdrowia pacjenta

2. TYPOWE REAKCJE NA LEK W OSTREJ CHOROBIE.

A.  PACJENT CZUJE SIĘ LEPIEJ.

Homeopata najczęściej powtarza podawania leku, w trakcie gdy zachodzi poprawa stanu pacjenta.

B. TUŻ PO PODANIU LEKU OBJAWY NIECO SIĘ NASILIŁY.

Jest to często spotykana reakcja na działanie leku homeopatycznego. Homeopata zapewne każe czekać spodziewając się niedługo polepszenia stanu pacjenta. Im gwałtowniej i ostrzej przebiega choroba , tym szybciej będą następowały zmiany. Zatem w przypadku wolno narastającej temperatury upłynie niekiedy kilka godzin, zanim lek odniesie skutek, podczas gdy przy bardzo wysokiej, skaczącej gorączce pierwszych zmian można spodziewać znacznie szybciej.

C. STAN PACJENTA POPRAWIA SIĘ PRZEZ JAKIŚ CZAS.

Przykładowo stan poprawia się przez godzinę lub dłużej, a następnie przestaje się poprawiać i obraz staje się mniej więcej statyczny, lub też kondycja chorego ulega pogorszeniu i następuje nawrót poprzednich objawów - wybrany lek zadziałał i teraz przyszedł czas na powtórzenie dawki. Lub tez objawy się zmienia wtedy najprawdopodobniej homeopata poda kolejny lek.

D. NIE MA ŻADNYCH EFEKTÓW.

Często jedyną zmianą jest lepsze ogólne samopoczucie pacjenta, jednak nadal żaden z objawów nie ustąpił. Jest to bardzo ważny znak dobrego oddziaływania leku i nie należy go lekceważyć. Powinno się w takiej sytuacji cierpliwie poczekać na reakcje organizmu i pozostawać w kontakcie z lekarzem.

W przypadkach bardzo ostrych chorób zachodzi niekiedy konieczność stosowania leku bardzo często, aż będzie poprawa. Często w takiej sytuacji rozpuszcza się kilka kulek w szklance czystej wody i w miarę potrzeby podaje pacjentowi łyżeczkę płynu. Czynność tę nazywa się podawaniem leku z wody. Jest to wygodny sposób aplikowania leku bardzo małym dzieciom i osobom starszym.

Co stanie się w razie nieprawidłowego wyboru leku?

                 Przy leczeniu stanów ostrych możliwy jest tylko dwojaki rezultat zastosowania niewłaściwego leku o niskim stopniu rozcieńczenia:

                                                                          albo nastąpi częściowa, krótkotrwała poprawa, albo też nie zajdzie żadna zmiana.

3. DAWKOWANIE

Jakie dawki są najczęściej stosowane?

Jednorazowa dawka to przeważnie 3-5 granulek, 1 tabletka, 2,5–15 ml syropu czy 1 czopek w zależności od postaci leku. W razie wystąpienia ostrych dolegliwości w czasie ciąży czy karmienia piersią stosowanie leków o niskich rozcieńczeniach co nie stwarza żadnego zagrożenia ani dla matki, ani dla dziecka.

Jakie rozcieńczenie ? 

Przeważnie im wyższe jest rozcieńczenie leku, tym szybciej i głębiej będzie on działał. Jest też wtedy bardziej precyzyjny.

Za niskie stopnie rozcieńczenia uważa się: 5 CH i 9 CH,15CH,

a za wysokie: 30 CH, 200 CH i wyższe.

Im wyższa liczba, tym wyższy stopień rozcieńczenia i zdynamizowania leku. Przeważnie im niższy numer rozcieńczenia, tym częściej trzeba będzie – prawdopodobnie – powtarzać podawanie leku.

CO DZIEJE SIĘ DALEJ?

W terapii chorób ostrych stan pacjenta poprawia się z każdą dawką i stopniowo chory wymaga coraz rzadszego podawania leku, aż do momentu całkowitego jego odstawienia po ustąpieniu objawów chorobowych. Inna możliwość: stan pacjenta początkowo się poprawia, ale wkrótce następuje pogorszenie i pojawiają się dodatkowo inne objawy. Pierwszy lek był prawidłowa, ale potrzebny jest teraz kolejny. Homeopata będzie dokonywał wyboru w oparciu o nowe objawy. Pacjent może też – po początkowym polepszeniu – nie reagować na lek i nadal zdradzać obecność tych samych objawów. Oznacza to prawdopodobnie, że wybrany lek był dość bliski, ale nie na tyle, by spowodować stałą poprawę. Po ponownej analizie przypadku lekarz wybierze inny środek leczniczy. Ważne jest zapamiętanie, że gwałtowne, ostre choroby reagują na leki w gwałtowny sposób. Mają one również tendencję do szybkiego „zużywania” leków, co oznacza, że trzeba je początkowo podawać nawet kilka razy na godzinę, jednak zawsze w zgodzie ze zmianami w obrazie symptomów. Choroba rozwijająca się powoli zwykle wymaga podawania leku tylko raz dziennie, a nawet rzadziej. Podczas dokonywania oceny objawów choroby dobry lekarz homeopata potrafi zorientować się, co należy robić; kiedy poczekać, a kiedy podać lek. Można przyjąć jako bardzo ogólną wskazówkę, iż w przypadku prostej choroby ostrej, np. przeziębienie lub katar, lek stosuje się zazwyczaj od trzech do ośmiu razy dziennie, z tym że na początku choroby częstotliwość będzie wyższa niż w okresie późniejszym. Leczenie mniej ostrego kaszlu, przeziębienia, bólu gardła, żołądka itp. wymaga podania leku dwa lub trzy razy dziennie. Absolutnie konieczne jest, aby to pacjent – przez opisanie swoich objawów – wskazał sposób postępowania. Im mniej sztywno i rutynowo podchodzi się do każdego przypadku, tym lepsze będą rezultaty leczenia.

Leki homeopatyczne przechowuje się w szczelnym opakowaniu, z dala od światła słonecznego. Należy stosować oryginalne opakowania, a gdy leki trzeba przenieść, powinno się zadbać o to, by znalazły się w nowej, dobrze oznakowanej buteleczce albo czystej, papierowej kopercie. Choć leki homeopatyczne są o wiele bezpieczniejsze niż leki alopatyczne, również powinno się je trzymać z dala od dzieci. W czasie leczenia chorób wieku dziecięcego niezawodnym potwierdzeniem trafności dokonanego wyboru są dwa symptomy. Pierwszy z nich zaistnieje, gdy u dziecka pojawią się objawy tzw. wydzielania, czyli objawy oczyszczania organizmu, np. nieznaczna wydzielina z nosa, poty. Objawy te ustępują samoistnie po jednym–dwóch dniach, a w tym czasie można zaobserwować poprawę stanu ogólnego dziecka. Drugim znakiem skuteczności podanego leku jest sen. Nie należy budzić dziecka, jeśli śpi ono spokojnym, uzdrawiającym snem.

Przyjmowanie leku :

1. Granulki czy tabletkę należy ssać pod językiem

do rozpuszczenia.

2. Jama ustna powinna być jak najczystsza:

10–15 minut przed i po zażyciu leku nie powinno się

nic jeść ani pić.

3. Małym dzieciom bądź osobom starszym, leżącym,

leki homeopatyczne podaje się w formie

rozpuszczonej w małej ilości czystej wody

(jako zabezpieczenie przed zakrztuszeniem się),

lub rozbite na proszek.

comments
© 2015 Homeopatia Polska - Strona - Forum