Leki homeopatyczne pochodzenia zwierzęcego, czyli „jak znaleźć zwierzę” w pacjencie?

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Leki homeopatyczne dzielimy na trzy podstawowe grupy: produkty pochodzenia zwierzęcego, roślinnego oraz mineralnego. Podążając za wskazówkami doświadczonych homeopatów, bazujących na swej długoletniej praktyce zawodowej, od pewnego już czasu wyróżniamy wśród naszych pacjentów osoby, które potrzebują leku z konkretnego królestwa: roślinnego, mineralnego bądź zwierzęcego. Aby podjąć dobrą decyzję odnośnie wyboru właściwego leku, warto znać pewne „słowa – klucze”, które mogą posłużyć nam za drogowskaz celem zakwalifikowania pacjenta do danej grupy. Inaczej bowiem zachowuje się osoba, która potrzebuje leku roślinnego, inaczej ktoś, komu należy przepisać specyfik pochodzenia mineralnego, a jeszcze inaczej pacjent, w którym „drzemie zwierzę”.

Przyjrzyjmy się dokładniej osobowości i sposobowi reagowania osoby, potrzebującej leku z królestwa zwierząt. Będziemy tu oczekiwać na konkretne słowa i wyrażenia, jakie padną ze strony pacjenta podczas wywiadu. Ważne, aby były one spontanicznie wypowiedziane, ponieważ tylko wtedy ukazują prawdziwe odczucia i emocje i mogą stanowić pewną podstawę do przepisania leku. Charakterystyczne słowa i zachowania, które mogą świadczyć o „zwierzęcym” sposobie reagowania, to między innymi:

  • Współzawodnictwo, rywalizacja, konkurencja – to ważne terminy obowiązujące w świecie zwierząt. Często u pacjenta dostrzeżemy rywalizację o partnera, a także o pozycję w świecie zawodowym lub w hierarchii rodzinnej. Są to bowiem podstawowe czynniki, zapewniające przeżycie – możliwość dobierania się w pary i prokreacji (przedłużenie gatunku, głęboko zakodowane w podświadomości ludzi – zwierząt). Problemy na tym polu wyrażone zostaną często poprzez odczucie zazdrości u pacjenta – na rozmaitych płaszczyznach, np. o inną osobę, o awans, o lepszą sytuację materialną, o większe możliwości itd. Również repertorium na określenie słowa „konkurencja” używa pojęcia „zazdrość”.
  • Atak, obrona – to także jedne z głównych cech leków zwierzęcych. Często mamy tu do czynienia z osobą pokrzywdzoną lub napastnikiem, co w świecie zwierząt wyraża się jako ofiara lub drapieżnik. Pacjent może mieć wrażenie, że jest ofiarą lub agresorem, może mieć poczucie krzywdy lub winy, poczucie, że komuś robi krzywdę; może też opisywać różne sposoby atakowania lub obrony. Pacjenci wyrażają doznanie bycia ofiarą lub agresorem poprzez np. takie słowa: „czuję, że jestem wykorzystywana, że stałam się ofiarą, że ktoś się mną posłużył, jestem zdominowana, ktoś mną manipuluje, znęca się nade mną”.

Te wszystkie doznania układają się w pewien proces, co składa się w sumie na sposób przetrwania. W przeciwieństwie do np. leków roślinnych, u których występuje z reguły jedno doznanie i/lub jego przeciwieństwo – u zwierząt wyrażony jest wiele różnych doznań, emocji i odczuć.

  • Przetrwanie – jest jedną z podstawowych potrzeb w królestwie zwierząt. Potrzeba ta jest związana z rywalizacją, agresją, seksualnością i związkami, co często prowadzi u pacjenta do problemów na tym tle, związanych z różnego typu relacjami z innymi ludźmi i, najczęściej, z zaburzeniami tych relacji.
  • Hierarchia – ma wiele wspólnego z poczucie wyższości i niższości, zależności i niezależności, z poczuciem, że się nic nie znaczy lub że jest się wielkim i ważnym. Możemy usłyszeć tu takie określenia jak: wygrywanie, zwycięstwo, porażka, fiasko, nadrzędny, podrzędny, ważny, nieważny.
  • Walka – temat walki pojawia się nie tylko w odniesieniu do innych osób, lecz do każdej kwestii, z którą można walczyć, w tym choroby. Pacjent może np. powiedzieć: chcę walczyć z moją chorobą, moja choroba mną zawładnęła, ten ból mnie zabija itp.
  • Atrakcyjność – to niezmiernie ważna kwestia wśród leków zwierzęcych, ponieważ często determinuje naszą pozycję oraz możliwości. Bardziej atrakcyjna i rzucająca się w oczy osoba reprezentuje siłę, dominację, cechy przywódcze, przewagę nad innymi – to typowe zachowania zwierzęce. Jest dla niej ważne, aby dobrze się prezentować, gdyż w ten sposób przyciąga uwagę, rzuca się w oczy, jest atrakcyjna, zdobywa przewagę. Często charakteryzuje ją również pewna otoczka seksualności, podświadome oddziaływanie na zmysły, zachowanie prowokujące lub, wręcz przeciwnie, jeśli czuje się nieatrakcyjna – wycofuje się, chowa, chce pozostać niewidoczna i prezentuje zachowanie ofiary.

Z reguły jednak osoby o zwierzęcym typie reagowania chcą zwrócić na siebie uwagę. Ich sposób mówienia jest ożywiony, głośny i podekscytowany, ponadto dużo gestykulują, ubierają się w stroje o jaskrawych, żywych kolorach, emanują ciepłem i energią, łatwo nawiązują kontakty, w tym kontakt wzrokowy, są towarzyskie i pełne życia. Wynika to z ważnej roli, jaką pełnią w ich życiu:

  • Relacje z innymi – bycie częścią grupy jest u większości zwierząt niezbędne, aby przetrwać. Dlatego istotne są kwestie przynależności do jakiejś grupy społecznej, akceptacji przez otoczenie, posiadania roli do spełnienia. Z drugiej strony natomiast pojawia się zachowanie terytorialne, poczucie, że ktoś zajmuje naszą przestrzeń, padają słowa, że „ktoś narusza naszą prywatność; znajduje się na naszym terytorium”.
  • Walka – wiąże się z przetrwaniem, siłą, sprytem, agresją, przemocą – „ja przeciwko tobie”. Pojawia się temat pokonanego i zwycięzcy, pragnienie dominacji lub chęć ucieczki i ukrycia się. Pacjenci mogą wyrażać swoje odczucia poprzez takie słowa jak: gryźć, drapać, uderzać, walić na oślep, atakować, wycofywać się, uciekać, walić pięścią. Przez takie właśnie słowa i wyrażenia podświadomie interpretują swoją sytuację za pomocą odniesienia do świata zwierząt, do archetypowych symboli.

 

  • Wolność, niezależność, kontrola – są bardzo wrażliwi na utratę wolności. Wydaje się to oczywiste, ponieważ gdy zwierzę jest w pułapce oznacza to jego śmierć. Pacjent może wręcz powiedzieć: „czuję się jak w pułapce; jakbym miał związane ręce i nogi; jakbym był w klatce.” Ważna jest dla nich swoboda, przejmowanie kontroli, niezależność, sprawowanie władzy, dominacja, zarządzanie, porządek.
  • Mobilność, aktywność – osoby te doświadczają wolności poprzez przemieszczanie się, możliwość ruchu. Dlatego często lubią podróżować, zmieniać miejsce (leki zwierzęce często są w skazie tuberkulinowej), zazwyczaj są to osoby bardzo aktywne fizycznie, lubią spędzać wolny czas zewnątrz, na świeżym powietrzu. Nie znoszą rutyny, bierności, stagnacji i nudy.
  • Rozdarcie, konflikt z samym sobą, odczucie podwójności, dualności – takie rozdarcie jest typowe dla kondycji człowieka. Czasem mamy odczucie, że jesteśmy wyższymi istotami, które utknęły w ciele fizycznym, które jest przyczyną większości naszych problemów. Pojawia się konflikt między naturą duchową, a zwierzęcą. U pacjentów potrzebujących leku ze świata zwierząt to rozdarcie jest wyjątkowo podkreślone. Mogą oni czuć się źle sami ze sobą, we własnym ciele, z poczuciem bycia brudnym, nieczystym, skalanym, złym. Takie odczucie dualności i rozdarcia może skutkować brakiem akceptacji samego siebie i swojego ciała. To może z kolei, na poziomie fizycznym, powodować między innymi choroby autoimmunologiczne.

Osoby takie mogą również uskarżać się na dolegliwości, które dotyczą głównie ich wyglądu zewnętrznego (obawa przed utratą atrakcyjności), jak np. choroby skóry, trądzik, bielactwo, łuszczyca, alergie skórne, wypryski itd.

Często u pacjentów o typie zwierzęcego reagowania spotykamy się także z przypadłościami układu pokarmowego, co ma związek z odżywieniem lub jego brakiem, lecz może także wynikać z zaburzeń w relacjach rodzinnych (najczęściej: dziecko – matka). Może to być np. alergia pokarmowa, nietolerancje pokarmowe, zaburzenia łaknienia, ale też choroby powiązane ze stanem psychicznym i emocjonalnym, jak anoreksja lub bulimia.

Kwestie te dotyczą najczęściej leków zwierzęcych, pochodzących od ssaków (mleka – Lac), ponieważ gdy mówimy o ssakach, myślimy o mleku, stanowiącym unikatową adaptację typową dla tej grupy zwierząt. Mleko, to źródło żywności dla młodych ssaków absolutnie niezbędne do przetrwania. Jakiekolwiek zaburzenia na tej płaszczyźnie, u osób predysponowanych do zwierzęcego sposobu reagowania, mogą skutkować wywołaniem rozmaitych schorzeń na poziomie fizycznym oraz emocjonalnym.

Widzimy więc, jak ważne jest uważne słuchanie wszystkiego, co pacjent mówi przy spontanicznym wywiadzie i jak bardzo te subtelne nieraz informacje mogą pomóc nam w wyborze właściwego leku homeopatycznego. Należy tylko pozwolić sobie na bezstronność, obiektywizm oraz brak interpretowania słów pacjenta. Trzeba postarać się zrozumieć stan świadomości, w którym pacjent do nas przyszedł, ponieważ informacje zawarte w leku właściwym dla danej osoby, to tak naprawdę ten sam stan świadomości, zbiór idei, z których wyłania się konkretny wzór energii, kompatybilny z energią pacjenta i przez to stanowiący skuteczne dla niego remedium.

 

Autor: Mgr farm Magdalena Wojciechowska

comments
© 2015 Homeopatia Polska - Strona - Forum