Leki stosowane w klimakterium.

Leki stosowane w klimakterium

Część I: Leki podstawowe

Henryk Markiewicz

            Klimakterium zwane również menopauzą czy przekwitaniem, odnosi się do okresu pomiędzy 48 a 55 rokiem życia kobiety, kiedy przestaje ona miesiączkować. Występujące wtedy dolegliwości ni są chorobami, lecz są oznaką przestawiania się organizmu na funkcjonowanie w innej równowadze hormonalnej. Do najczęstszych dolegliwości okresu menopauzy należą: zaburzenia krwawienia miesięcznego, gwałtowne napływy krwi do głowy (uderzenia gorąca), napadowe pocenie się, zaburzenia krążenia, dolegliwości sercowe, zawroty głowy, bóle głowy lub migreny, zaparcia stolca, obrzęki, głównie kończyn dolnych, wyczerpanie, rozstrój nerwowy, skłonność do przybierania na wadze, bóle stawowo- mięśniowe, labilne ciśnienie krwi lub nadciśnienie tętnicze. Zaprzestanie wydzielania estrogenów przez jajniki ma wpływ nie tylko na cykle czynnościowe macicy, ale i na różne narządy i ich funkcje oraz na sferę nerwowo- psychiczną kobiety. Może dojść do nadmiernej utraty wapnia w kościach, czyli zwiększonej podatności na osteoporozę. Powyższe dolegliwości związane z okresem przekwitania mogą jeszcze długo nękać kobietę po ustaniu krwawień miesięcznych, a narastająca z każdym rokiem osteoporoza bywa przyczyną łatwych złamań, jeżeli jest leczona. Statystycznie, co piąta kobieta przechodzi klimakterium bez większych wstrząsów. W niniejszym opracowaniu zastosowałem podział, jak mi się wydaje, najbardziej praktyczny, dzieląc całość zagadnienia na trzy grupy: 1. Podstawowe leki stosowane w klimakterium, 2. Leki dość często stosowane w menopauzie, wspomagające leki podstawowe, 3. Inne leki stosowane w klimakterium.

            Actaea racemosa (Cimicifuga)- lek bardzo pomocny w okresie klimakterium  u kobiet z nadmiernym krwawieniem miesięcznym, zaburzeniami miesiączkowymi lub brakiem miesiączek. Dolegliwościom związanym z krążeniem towarzyszą dość mocno nasilone okresy depresji psychicznej, dolegliwości sercowe o charakterze stenokardii, uczucie gorąca i tętnienia w głowie, raz nad jednym, raz nad drugim okiem lub na całej powierzchni czoła. Pojawiają się też ostre bóle w tyle gałek ocznych codziennie bądź, co drugi dzień. Wzmagają się one w ruchu, przy wchodzeniu na górę lub na schody, a następnie ustępują przy świeżym powietrzu. Migreny zasadniczo wywołane są ustaniem miesiączkowania.

            W okresie przekwitania obserwuje się też bóle reumatyczne stawów, mięśni i nerwobóle. Zaostrzają się bóle spowodowane zmianami zwyrodnieniowymi i reumatycznymi stawów. Kobiety cierpią na schorzenia nerwowe i psychiczne. Oprócz wspomnianych skłonności do depresji obserwuje się u nich nadpobudliwość nerwową, nadmierną gadatliwość, często histerię, uczucie strachu i zwątpienia w połączeniu z bólami pleców, karku lub głowy.

            Charakterystyczna dla klimakterium jest ogromna wrażliwość podbrzusza, bolesność mięśni brzucha i mięśni lędźwiowo- grzbietowych, zwłaszcza w okresach krwawień miesięcznych, które zazwyczaj są przyspieszone, obfite, z ciemną krwią, rzadziej opóźnione  i nieregularne. Bóle podbrzusza są proporcjonalne do wycieku krwi: im obfitsze krwawienie, tym bardziej nasilona bolesność. Bóle podbrzusza najczęściej promieniują na miednicę wszerz (od jednego biodra do drugiego) i na uda. Niektóre kobiety określają bolesne miesiączki jaki podobne do bólów porodowych, zwłaszcza że najczęściej jeszcze dołącza się silne parcie w dół, z uczuciem wypadania narządów rodnych. Niektórzy autorzy dopisują do wszystkich dolegliwości klimakterycznych bóle oczu, wielomocz, bezsenność, uczucie czarnej rozpaczy, brak apetytu i skłonność do wymiotów. Pogorszenie następuje pod wpływem zimna, w stanie podniecenia, podczas wchodzenia pod górę, a poprawa w cieple  i na świeżym powietrzu.

            Aristolochia klematis- lek kobiecy ułatwiający przejście przez okres menopauzy, gdyż może zastępować estrogeny i dlatego jest środkiem rutynowym stosowanym w okresie klimakterium, kiedy następują zaburzenia w miesiączkowaniu. Działa na jajniki, macicę  i prawdopodobnie na przysadkę. Przydatny, gdy w okresie menopauzy obserwuje się przemienne występowanie okresów pobudzania i dużej aktywności z okresami osłabienia  i wyczerpania. Gdy towarzyszy temu duża nerwowość, rozdrażnienie, lęk i depresje, pragnienie pozostawania w samotności, niechęć do towarzystwa innych osób, ale również lęk przed samotnością. Kobiety są wtedy wrażliwe na zimno, a uczucie ogólnego zimna  i zimnych kończyn nasila się u nich w czasie miesiączki. Mimo to miewają nocą obfite poty.

            W okresie klimakterium pojawiają się lub nasilają u kobiet omawianego tu typu różne dolegliwości stawowe. Równie często obserwujemy u nich zastoje żylne w kończynach, skłonność do nieżytów żołądkowo- jelitowych, głównie przebiegających z biegunkami, podrażnienie pęcherza moczowego. Upławy białe albo wodniste, brązowe, niekiedy podbarwione krwią. Opisywano też świąd pochwy i sromu. W okresie około miesiączkowym nasilenie wszystkich dolegliwości. Poprawa w czasie miesiączki.       

            Belladonna- lek na dolegliwości klimakteryczne, kiedy pacjentka ma twarz gorącą, zaczerwienioną i spoconą, a śluzówki jamy ustnej i pochwy suche. Zaburzenia naczynioruchowe w okresie menopauzy z uderzeniami gorąca, obfitym poceniem się na twarzy i głowie. Przede wszystkim gwałtowne, pulsujące występowanie wszystkich objawów i nagłe ustępowanie dolegliwości. Pogorszenie następujące w hałasie, przy nadmiernym oświetleniu, zimnym powietrzu i po dotyku- z powodu nadwrażliwości i nadpobudliwości.

            Glonoinum- jeden z podstawowych leków na zaburzenia krążenia w okresie menopauzy. Uderzenia fali gorąca do głowy z nasilającymi się kołataniami serca i uczuciem pulsowania w tętnicach, często w obrębie całego ciała- aż do czubków palców. Lek ma działanie zbliżone do Belladonny. Uderzeniom krwi do głowy towarzyszy wrażenie pękania głowy, zwiększenie siły skurczów serca, odczuwanie, jako jego kołatanie, ucisk serca  i uczucie ciężaru w jego okolicy. Lęk stenokardialny; pogorszenie od leżenia na lewym boku. U pacjentki pojawiają się obfite poty na twarzy, nie toleruje ona ciasnego kołnierzyka (Lachesis). Twarz ma gorącą, zaczerwienioną, czasem zsiniałą. Grandgeorge pisze: „[…] nagłe przypływy krwi powodujące bóle głowy, fale gorąca, uczucie tętnienia w całym ciele”. W sferze psychicznej widoczna nadmierna pobudliwość i skłonność do irytacji przy najmniejszym nawet sprzeciwie. Pogorszenie następuje przez ciepło, ruch, wypicie alkoholu i wygięcie głowy ku tyłowi, a poprawa na świeżym powietrzu. Kurt Illing pisze o leku, że tętniące bóle głowy nasilają się przy potrząsaniu głową, ulgę przynosi ucisk; zawroty głowy ulegają pogorszeniu przy pochylaniu, rano przy wstawaniu z łóżka i od słońca.

            Graphites- dla pań z uderzeniami gorąca do głowy z przekrwieniem o podłożu naczynioruchowym oraz zaburzeniami miesiączkowania. W okresie menopauzy wydłużenie cykli miesiączkowych, zatrzymanie krwawień miesięcznych lub skąpe miesiączki z towarzyszącymi uderzeniami gorąca, przekrwieniem głowy, przyspieszoną czynnością serca, migrenami zlokalizowanymi głównie nad lewym okiem. W czasie skąpych i zazwyczaj opóźnionych miesiączek obserwuje się krwawienia jasną krwią, napięte i bolesne piersi, zarówno przed jak i po niej, oraz bardzo często chrypkę.

            Typowa Graphites to kobieta otyła, lecz blada, wrażliwa na zimno, o delikatnej psychice, smutna i melancholijna, ze skłonnościami do zaburzeń przewodu pokarmowego ze wzdęciami i atonicznymi zaparciami. Obserwuje się u niej zmiany nastroju, częste zawroty głowy. Nagminnie widać u niej obfite białe i drażniące upławy, które mogą czasem zastępować samą miesiączkę. Nasilenie objawów, mimo stałego marznięcia, następuje  w cieple, podczas wilgotnej i zimnej pogody. Opisywane są też takie objawy jak: uczucie pajęczyny na twarzy, skłonność do łamliwości włosów i paznokci. Charakterystyczna dla Graphites jest też skłonność do dolegliwości skórnych, świądu sromu przed wystąpieniem miesiączki. Jacques Jouanny pisze, że „Graphites jest tym dla menopauzy, czym Pulsatilla dla dojrzewania”. Jednak i w moim przekonaniu oba leki można z powodzeniem stosować zarówno w okresie dojrzewania jak i menopauzie, jeśli miesiączki są opóźnione, skąpe  z jasnoczerwoną krwią, poprzedzone świądem sromu i chrypką, która utrzymuje się przez cały okres.

            Ignatia amara- lek znajdujący częste zastosowanie w okresie menopauzy. Pomocny, gdy mamy do czynienia z uderzeniami krwi do głowy, nadmierną potliwością, skłonnością do nadciśnienia tętniczego krwi i zaburzeniami nerwowo- psychicznymi. Nadaje się dla kobiet nadwrażliwych, dla których najmniejszy sprzeciw stanowi olbrzymi problem, dla kobiet  o podrażnionych wszystkich zmysłach, dużej zmienności nastrojów i paradoksalnych objawach. Zalecana osobom uczuciowym, skrupulatnym, wrażliwym, płaczliwym, wyczerpanym, drażliwym, z cechami histerycznymi i skłonnościami do depresji.

            Ignatia często miewa migreny, wzdycha, robi głębokie wdechy, miewa uczucie ucisku w gardle. Jej miesiączki w okresie przekwitania stają się coraz bardziej nieregularne: zbyt obfite lub skąpe, najczęściej przyspieszone, przeważnie bolesne w dole brzucha, z towarzyszącymi im bólami głowy, zaburzeniami snu, biciem serca czy dolegliwościami trawienia. Ignatię cechuje skłonność do skurczów w całym organizmie nasilająca się w stresie, „globus histericus”, spastyczne bóle głowy, bóle skurczowe żołądkowo- jelitowe, skurcze pochwy przy stosunku, przy jednoczesnej oziębłości płciowej. Większość dolegliwości fizycznych łączy się z przeżywaniem zmartwień i strachu, silnych emocji, po których występuje silne osłabienie. Nasilenie wszystkich dolegliwości następuje po każdym wysiłku umysłowym czy fizycznym, przy zmartwieniu, lęku lub przestrachu, a poprawa w trakcie rozrywki. Typ fizyczny to najczęściej kobieta o ciemnych włosach i niebieskich oczach.

            Kalium carbonicum- to lek dla kobiet, u których w okresie menopauzy krwawienia miesięczne stają się nieregularne (przyspieszone lub opóźnione) i pojawiają się lub nasilają już istniejące dolegliwości kostno- stawowe. Statystyki stwierdzają, że w ogóle w okresie menopauzy dolegliwości kostno- stawowe są dość powszechne. Dołączają do nich inne: zakłócenia sny spowodowane wyczerpaniem nerwowym, niezdolność do jasnego myślenia, duże osłabienie fizyczne i psychiczne wyrażające się stałym zniechęceniem, niepokojem  o przyszłość, skłonnością do dramatyzowania.

            Dolegliwościom kostno- stawowym mogą u Kalium towarzyszyć również zaburzenia w przewodzie pokarmowym- wzdęcia, odbijania, zaparcia stolce oraz zaburzenia krążeniowo- oddechowe np. duszność wysiłkowa, skurcze dodatkowe, bradykardia, a nawet dychawica. Obserwujemy także utratę apetytu i gwałtowne palpitacje. Dość częstym objawem związanym z okresem menopauzy jest lumbago. Jerzy Łozowski pisze: „Kalium carbonicum ma duży wpływ na erytropoezę wyrażającą się niedokrwistością. Taki stan często stwierdza się  u dorastających dziewcząt w okresie pokwitania, a także w okresie przekwitania i w wieku starczym”. Dodać należy, że osoba wrażliwa na działanie leku przejawia duże zmęczenie fizyczne, osłabienie. Tkanki ma zwiotczałe, pozbawione napięcia, skłonność do obrzęków  i otyłości. Charakterystycznym i najczęściej opisywanym objawem Kalium jest obrzęk wewnętrznego kącika górnej powieki oraz okolicy kolan i kostek u nóg. Kobiety z tej grupy cechuje skłonność do marznięcia i zaziębień, nietolerowanie przeciągów. Mają zwykle zimne ręce i stopy, a jednocześnie skłonność do nadpotliwości. Wszelkie dolegliwości nasilają się  u nich około godziny 3- 5 nad ranem, w przeciągach, w zimnie, podczas trwającej miesiączki i podczas leżenia na chorej czy bolącej stronie.

            Lachesis mutus- jeden z najważniejszych leków stosowanych w okresie przekwitania. Bardzo pomocny przy takich objawach, jak: uderzenia krwi do głowy, nadmierna potliwość, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia krążenia, bóle głowy lub migreny, nadciśnienie tętnicze krwi, zaburzenia psychiczne, np. skłonność do napadów histerycznych, podniecenie, zmienność nastroju, zaburzenia snu, gadatliwość i zazdrość. Obserwuje się również schorzenia krążenia obwodowego: skłonność do żylaków, hemoroidów i zapaleń żył kończyn dolnych. Illing opisuje też przy typie Lachesis nagłe krótkie przypadki omdleń, zwłaszcza  w okresie klimakterium. Tętno u pacjentek z opisywanej grupy bywa szybkie albo wolne, a często nieregularne. Lachesis źle znosi skrajne temperatury- upał i mróz. Miewa nierzadko gorącą głowę i zimne nogi. Nie toleruje zaciskania wokół szyi ani wokół pasa. Ubranie musi mieć luźne i niekrępujące. Podniecenie i uderzenia gorąca do głowy są zazwyczaj wyrazem wewnątrzwydzielniczych zaburzeń gruczołu tarczowego i przysadki mózgowej w okresie przekwitania. Możemy spotkać się również z uczuciem wewnętrznego napięcia i uczuciem zwężenia się gardła oraz z łatwą drażliwością i urojeniami.

            Lachesis może być bardzo pomocne, jako lek głębokiego działania u pań z sykotycznym sposobem reagowania, gdy w okresie klimakterium występują jeszcze skąpe krwawienia miesięczne ciemną krwią lub krwawienia przedłużające się w czasie, bolesne miesiączki, bóle jajnika, zwłaszcza lewego albo też zatrzymanie miesiączki na parę miesięcy. Lek szczególnie nadaje się dla kobiet otyłych ze skłonnością do trądzika różowatego z siateczką naczyń na skórze twarzy. Dla kobiet, które mają trudny charakter, bywają dumne, podejrzliwe, mściwe, złośliwe i zazdrosne. U których występuje naprzemiennie wspomniana już gadatliwość i zamknięcie się w sobie. Dolegliwości słabną lub ustępują po wystąpieniu miesiączki, na świeżym powietrzu oraz w umiarkowanej temperaturze.

            Natrium sulphuricum- pomaga, gdy w okresie przekwitania pacjentka cierpi na dolegliwości kostno- stawowe, a także w leczeniu problemów psychicznych z objawami lękowo- obsesyjnymi. Jeśli schorzenia kostno- stawowe obejmują głównie duże stawy, a bóle powstały lub nasilają się przy wilgotnej i chłodnej pogodzie. Gdy najczęściej obejmują stawy biodrowe, kolanowe i skokowe, głównie po prawej stronie oraz w okolicy lędźwiowo- krzyżowej kręgosłupa. Wówczas poprawę przynosi powolny stopniowy ruch. Panie typu Natrium sulphuricum mają tendencję do nadwagi, a nawet otyłości, mają zwiotczałe ciało, skłonność do porannych biegunek, hemoroidów, egzemy i opryszczki narządów płciowych. Często również mają dolegliwości wątrobowe, które łączą się z bólami głowy. Rzadziej opisywanym objawem są kłopoty z górnymi drogami oddechowymi w czasie miesiączki. Do fizycznych dolegliwości można dodać: cuchnące wszelkie wydzieliny, język obłożony brązowym nalotem, ze śluzem i nieprzyjemnym odczuciem śluzowatości języka i utratą smaku.

            Problemy psychologiczne pacjentek Natrium sulphuricum to smutek, rozdrażnienie lub apatia i przygnębienie; zniechęcenie do życia pojawiające się zwłaszcza wieczorem  i w nocy. Rano wstają rozdrażnione i małomówne. Scholten twierdzi, że Natrium sulphuricum to lek dla najbardziej przygnębionych. Pacjentka z tej grupy skłonna bywa do depresji i myśli samobójczych, lecz- mimo- wstrętu do życia- hamulcem do popełnienia tego czynu jest dla niej rodzina, osoby kochane, którym musi zapewnić byt. Cechuje ją przecież duża obowiązkowość i odpowiedzialność. Vithoulkas podaje jeszcze Iny charakterystyczny obraz leku: pacjentowi wydaje „[…] się, że jest nagi”. Natrium sulphuricum nie znosi sporów i kłótni, z natury jest raczej mrukiem. Lubi łagodną i spokojną muzykę, która może wywoływać płacz (Thuja).

            Pulsatilla pratensis- lek ten, kojarzony najczęściej z dziewczętami w okresie pokwitania, które mają kłopoty z miesiączkami, znajduje również zastosowanie w okresie klimakterium, gdy miesiączki zostają zatrzymane lub stają się skąpe, przy opóźniających się krwawieniach ciemną krwią, ze skrzepami. A także wtedy, gdy stają się zauważalne zaburzenia nerwowe. Pulsatilla ma łagodny ale bardzo zmienny charakter. Panie z tej grupy są nieśmiałe o zmiennych humorach, łatwo się zniechęcają, są płaczliwe, bojaźliwe, często bezwolne, marznące, ale potrzebujące świeżego powietrza i odczuwające ulgę  w dolegliwościach bólowych przy miejscowym zimnie (objaw paradoksalny), mają gorące stopy. W okresie klimakterium często bywają ponure, przygnębione, miewają na przemian zaparcia i biegunki, odczuwają w odbycie palące hemoroidy lub męczące gorąco całego ciała. Często skarżą się na świdrujące bóle w czole lub potylicy, gdy odchylenie głowy do tyłu powoduje jej zawroty. Kobiety rozchwiane emocjonalnie i płaczliwe miewają również uderzenia gorąca.

            Typowa Pulsatilla to pulchna lub otyła niebieskooka blondynka, z reguły mająca kłopoty z krążeniem obwodowym, z żylakami kończyn dolnych, z marmurkowatą bądź zasinioną skórą na nogach. Mają raczej małe pragnienie i odczuwają wstręt do tłuszczów. Często też cierpią na zaburzenia wątrobowo- żółciowe i nieżyty licznych błon śluzowych oraz dolegliwości reumatyczne stawów. Mimo skłonności do marznięcia, nasilenie wszelkich dolegliwości u Pulsatilli następuje podczas spoczynku i w cieple.

            Sanguinaria canadensis- lek działający krótkotrwale, lecz zawierający w swym obrazie prawie wszystkie objawy klimakterium, wymaga więc podania równocześnie leków głębokiego działania, jak Lachesis czy Sulphur. Uderzenia gorąca z obrzmieniem naczynioruchowym zlokalizowanym głównie w obrębie twarzy i szyi, rumieńca na policzkach w okolicy kości jarzmowych, poty, uczucie pieczenia uszu, a w obrębie kończyn uczucie pieczenia dłoni i podeszew stóp. Silne pulsujące bóle głowy, zaczynające się od potylicy  i przechodzące nad prawe oko, zaczynają się przeważnie od samego rana, a narastające się w ciągu dnia i powoli ustępujące wieczorem. Bóle te pojawiają się głównie po prawej stronie  i nasilają się w ruchu, hałasie, od zapachów i jaskrawego światła. Towarzyszy im duże gorąco w całym ciele, na przemian z uczuciem zimna i słabości.

            Często w okresie przekwitania pojawia się trądzik różowaty, napady kołatania serca, bóle brzucha, a także łatwo krwawiące polipy szyjki macicy, bolesne obrzmienia piersi, podrażniających nieżyty błony śluzowej nosa. Opisywane są bóle, zwłaszcza prawej łopatki, nasilające się nocą, zaburzenia wzroku, niezłośliwe guzy piersi, utrata powonienia w okresie klimakterium. Przedwczesne miesiączki z krwią ciemną lub czerwoną i skrzepami stają się obfite albo się nasilają. Krew ma właściwości podrażniające i nieprzyjemny zapach. Mogą występować krwawienia z dróg rodnych bez żadnej cykliczności, a niekiedy brak miesiączki. W sferze psychicznej kobiety z omawianej grupy wykazują pobudzenie, niepokój  i rozdrażnienie lub rodzaj otępienia z zaburzeniami pamięci, trudnością koncentracji, zapominaniem słów, itp. Znacznie też nasilają się dolegliwości bólowe stawów i mięśni. Charakterystyczne dla leku są bóle reumatyczne, zwłaszcza prawego mięśnia naramiennego.

            Sepia officinalis- stosowana głownie w okresie klimakterium. Bardzo dobry lek   w przypadku pojawienia się zespołu depresyjnego. Występują: smutek, przygnębienie, drażliwość, zmienne humory, pojawia się obojętność wobec dotychczasowych obowiązków, ogólne osłabienie, pesymizm i skłonność do depresji. Sepia ma w tym czasie najczęściej nieregularne krwawienia miesięczne lub długie kilkumiesięczne przerwy w miesiączkowaniu, przeważnie z różnorodnymi dolegliwościami bólowymi. Zjawia się suchość pochwy i sromu oraz często żółtawe upławy powodujące nadżerki na części pochwowej szyjki macicy.

            Kobiety omawianego typu mają skłonności do przewlekłych zapaleń macicy  i przydatków, do nadmiernej potliwości. Wzmaga się u nich i tak już dość nasilone uczucie ciążenia w obrębie miednicy małej, wrażenie wypadania narządów rodnych i bóle lędźwiowo- krzyżowe, w których poprawę przynosi siedzenie lub stanie ze skrzyżowanymi nogami. Menopauza u Sepii to okres nasilenia się bólów głowy, bólów neuralgicznych, uderzeń gorąca i nadmiernej potliwości. Pot ma przeważne przykry zapach, a pojawia się głównie pod pachami i w okolicach narządów płciowych.

            Zanikowi miesiączkowania towarzyszy odczucie uderzenia gorąca, jednak w przeciwieństwie do Sanguinarii i Lachesis- bez zmian naczynio- ruchowych (nie ma zaczerwienienia twarzy). Charakterystyczna dla Sepii niechęć do seksu, zwłaszcza w okresie przedmiesiączkowym, w okresie menopauzy wyraźnie się nasila. Są tego co najmniej dwa powody: suchość pochwy z bolesnymi stosunkami oraz zobojętnienie w stosunku do partnera. Opisywane są również nudności i utraty przytomności, choć z zachowaniem świadomości.

            Kobiety Sepia są bardzo wrażliwe na zimno, często mają zimne stopy, przy ciepłych rękach i gorącej głowie. Rano przeważnie czują się źle, są osłabione, niewyspane, w złym nastroju. Wieczorem zaś bywają rześkie i bardziej pogodne. Stbler podaje rzadkie objawy: podrażnienie pęcherza moczowego i trudności w oddawaniu moczu oraz zaparcia.

            Typologicznie lek jest wskazany dla kobiet o ciemnych włosach i oczach, raczej chudych, z ciemną karnacją, z ciemnymi plamami wokół ł oczu i ust, ale do przepisania Sepii w dolegliwościach klimakterycznych te szczegóły nie są konieczne.

            Sulphur- lek odpowiedni dla kobiet krągłych, rumianych, stenicznych, z psorycznym sposobem reagowania, u których zaburzenia klimakteryczne występują okresowo lub przemiennie. Dla kobiet cierpiących na schorzenia układu krążenia z objawami miejscowego przekrwienia: uczuciem gorąca i pieczenia, okresowymi uderzeniami gorąca, z zawrotami głowy, szumem w uszach i uczuciem ciężkiej głowy. Sulphur to lek na labilne nadciśnienie tętnicze w czasie menopauzy, na żylaki kończyn dolnych (wraz z innymi lekami objawowymi), na hemoroidy.

            Często w prezentowanej grupie pacjentek widzimy naprzemienne powiększenia hemoroidów i przekrwienie gardła. Wspomniane fale uderzeń gorąca mogą współistnieć  z poceniem się głowy i kończyn lub bez potu. Do obrazu Sulphuru dodać należy częste podczas przekwitania zmiany skórne, jak trądzik różowaty, wyprysk lub pokrzywkę. Znajdziemy tam również dolegliwości stawowe, dnę, chorobę zwyrodnieniową stawów lub zapalenie stawów; zapalenia błon śluzowych dróg oddechowych, skłonność do porannych biegunek, do chorób© pasożytniczych i zaburzeń wątrobowych. Czasem kobiety mówią  z stałym wrażeniu gorąca w szczycie głowy, z bolesnym uciskiem, napięciem, tętnieniem nasilającym się z rana. Sulphur to osoba aktywna, pracowita, ale bałaganiarska, niedbająca              o swą powierzchowność, czasem nawet o niechlujnym wyglądzie. Często czuje się niedoceniana i niekochana. Brak jej taktu w kontaktach z płcią przeciwną, co powoduje niekiedy przygnębienie i zaniedbywanie samej siebie. Przyczyną nasilenia u niej objawów i zaburzeń jest wysoka temperatura. Poprawa następuje w chłodzie i podczas miesiączki, dlatego Sulphur przepisujemy najczęściej w objawach klimakterycznych już po ustaniu krwawień miesięcznych.

            Sulphuricum acidum- leczy nagłe napływy krwi do głowy z nadmierną potliwością, przyspieszone bicie serca z uczuciem całkowitego wyczerpania po napadzie potów. Skłonność do krwawień i do biegunek, uczucie kłucia w całym ciele, ze skórą wrażliwą na dotyk, skłonnością do zwyrodnień stawowych w okresie klimakterium, po menopauzie skłonność do wystąpienia astmy. Często też w okresie klimakterium obserwuje się obrzęki kostek u nóg. Kobiety z tej grupy skarżą się na silne osłabienie, na uczucie wewnętrznego drżenia. Wszystkie wydzieliny mają kwaśne i piekące, a upławy żółtawe lub podbarwione krwią. Cierpią z powodu kwaśnego odbijania, czasem i wymiotów. Pod względem psychicznym są osobami bardzo emotywnymi: stale się spieszą, nie radzą sobie ze swoimi emocjami, muszą poświęcać wiele wysiłku związkowi uczuciowemu (Scholten). Może to prowadzić do wyczerpania i apatii. Clarke podaje ciekawy objaw: „powaga na zmianę  z błazenadą”. Pogorszenie dolegliwości występuje, kiedy jest zimno.

            Thuja occidentalis- to najważniejszy lek dla pacjentek z sykotycznym sposobem reagowania w okresie menopauzy i jako lek głębokiego działania. U Thui w okresie klimakterium mogą występować różnorodne zaburzenia miesiączkowania. Najczęściej jednak obserwuje się miesiączki przedwczesne, obfite i przedłużające się lub opóźnione, skąpe i krótkotrwałe. Miesiączkom towarzyszą bóle jajników, zwłaszcza lewego, promieniujące do lewej pachwiny i ponawiające się przy każdej miesiączce. Thuja cierpi na otyłość około menopauzalną, zwłaszcza kobiety, które w przeszłości chorowały na infekcje narządów rodnych i były leczone sterydami. Tkanka tłuszczowa najczęściej odkłada się im w okolicy bioder, brzucha i pośladków. Skórę mają łojotokową o niezdrowym wyglądzie, z brązowymi plamami, nadmiernie potliwą, z mdłym nieprzyjemnym zapachem, najczęściej w okolicach krocza i narządów rodnych. Niektórzy autorzy przyrównują zapach ich potu do zapachu gotowanych porów. Włosy takich pacjentek bywają łamliwe i wypadają w nadmiarze.

            Często spotyka się u Thui zielonkawe upławy, przeważnie cuchnące i podrażniające; skłonności do polipów macicy. Zazwyczaj są to kobiety mające całe ciało nalane, wyglądające na otyłe, zwłaszcza w obrębie tułowia. Cechuje je wrażliwość na zimno i wilgoć. Na poziomie psychicznym spostrzegamy u nich smutek przygnębienie, usposobienie charakteryzujące się wielkim pośpiechem. Często zadręczają siebie i otoczenie sprawami nieistotnymi, różnymi błahostkami. Pod wpływem muzyki odczuwają wielkie wzruszenie, doprowadzające często do łez, połączone z drażnieniem nóg. Mogą wystąpić urojenia, co do własnego ciała, np. że jest kruche lub że siedzi w nim coś żywego. Thuja miewa obsesje, natrętne myśli, ciągle roztrząsa aktualne i minione kłopoty. Cierpi też na obsesje chorobowe, szczególnie boi się schorzeń nowotworowych.

Autor: Henryk Markiewicz- lekarz medycyny, specjalista medycyny przemysłowej, homeopata.

 

Leki stosowane w klimakterium 1 1

Leki stosowane w klimakterium 1 2

Leki stosowane w klimakterium 1 3

Leki stosowane w klimakterium 1 4

Leki stosowane w klimakterium 1 5

Leki stosowane w klimakterium 1 6

Leki stosowane w klimakterium 2 1

Leki stosowane w klimakterium 2 2

Leki stosowane w klimakterium 2 3

Leki stosowane w klimakterium 2 4

 

comments
© 2015 Homeopatia Polska - Strona - Forum