Urtica urens

Urtica urens L.

Pokrzywa żegawka

Urticaceae – Pokrzywowate (TM)


POCHODZENIE I OPIS

Pokrzywa żegawka, nazywana również pokrzywą małą, należy do rodziny Pokrzywowatych. Jest niewielką rośliną jednoroczną szeroko rozpowszechnioną na wsiach, ciemnozieloną, o karbowanych i ząbkowanych liściach pokrytych licznymi sztywnymi włoskami, wydzielającymi podrażniający płyn.

Pranalewka jest przygotowywana z całej kwitnącej rośliny i zawiera:

– kwas mrówkowy i kwas octowy o działaniu moczopędnym i przeciwdnawym

– chlorofil o działaniu przeciwmiażdżycowym

histaminę, acetylocholinę i serotoninę, które działają przeciwreumatycznie, ale przede wszystkim są odpowiedzialne za wywoływanie przez roślinę podrażnień.

Należy również wspomnieć o słabo zaznaczonych właściwościach alergizujących pokrzywy.

Pokrzywę stosowano w alopatii ze względu na jej właściwości hemostatyczne, moczopędne i drażniąco-odciągające. Niedawno przeprowadzone badania61 wykazały jej skuteczność w leczeniu objawów czynnościowych w przebiegu gruczolaka gruczołu krokowego (dotyczy to właściwości leczniczych korzenia – przyp. tłum.).

DZIAŁANIE OGÓLNE

Związane jest bezpośrednio z substancjami zawartymi w roślinie, która – jak to potwierdzają doświadczalne badania patogenetyczne i obserwacje kliniczne – wykazuje działanie w przypadku:

zmian pokrzywkowych, u podłoża których leżą mechanizmy alergiczne lub cholinergiczne i które charakteryzują się:

  • obrzękiem z towarzyszącym uczuciem pieczenia, kłucia i gorąca
  • trudnym do zniesienia świądem
  • pogorszeniem pod wpływem wody i zimnych okładów – w odróżnieniu od Apis mellifica

dolegliwości reumatycznych, głównie w przebiegu dny, charakteryzujących się roczną okresowością i obrzękiem zmniejszającym się pod wpływem ciepła

– oraz dodatkowo w stanach zapalnych piersi i osłabienia laktacji (Sieffert G.: Formulaire de thérapeutique positive). 

PODSTAWOWE WSKAZANIA KLINICZNE I DAWKOWANIE

Pokrzywka pochodzenia pokarmowego, toksycznego, alergicznego, jatrogenna lub kontaktowa.


Świąd nasilający się pod wpływem kontaktu z wodą, bez względu na jego etiologię. Urtica urens należy stosować w rozcieńczeniu 5 CH, pięć granulek trzy do sześciu razy dziennie i wraz z poprawą podawać w dłuższych odstępach czasu.

▲ Ostre lub przewlekłe bóle reumatyczne, u podłoża których leży dna moczanowa. Lek należy podawać po dwadzieścia kropli w rozcieńczeniu 6 DH, dwa razy dziennie.


▲ Brak pokarmu po porodzie.

–––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––

61  Belaiche P., Lievoult O., Contribution au traitement des troubles fonctionnels de ladénome de la prostate par lextrait fluide de racine dUrtica urens/dioica, Phytotherapy, 1989, nr 29, s. 11-18.

URTICA URENS 1 001 min

URTICA URENS 2 001 min

 

 

 

Zdjęcie/źródło:

https://abchomeopathy.com/r.php/Urt-u

 

 

Urtica urens
Znajduje się w: Materia Medica
© 2015 Homeopatia Polska - Strona - Forum